بازگشت یکساله قراییمنش به صحنه کنسرت+فیلم
شامگاه پنجشنبه ۱۹ شهریورماه در تالار وحدت میزبان اجرای پیانو و آواز علیرضا قراییمنش بود؛ اجرایی که بعد از یکسال با حضور تماشاگران در سالن، همراهی ویولنسل و فضایی احساسی و خاطرهانگیز برگزار شد.
به گزارش خبرنگار هنر و موسیقی باشگاه خبرنگاران توانا؛ قراییمنش در این برنامه علاوه بر خوانندگی، نوازندگی پیانو را نیز بر عهده داشت و بهنگ معتمدی با نوازندگی ویولنسل او را همراهی کرد. ترکیب صدای پیانو، آواز و ویولنسل، فضای ویژهای به اجرا بخشیده بود و هماهنگی دو نوازنده در طول برنامه از بخشهای قابل توجه این کنسرت بود.این اجرا با حضور پرشمار مخاطبان همراه بود و سالن تالار وحدت به طور کامل پر شده بود. تماشاگران نیز در بخشهای مختلف برنامه با تشویقهای خود با خواننده و نوازندگان همراهی کردند.
در این کنسرت آثاری از آلبومهای «یه حالی دارم این روزا»، «لحظه» و «زمان» اجرا شد و قراییمنش درکنار قطعات این مجموعهها، تعدادی از آثار خاطرهانگیز خود را نیز برای مخاطبان خواند.
فضای کلی اجرا حالوهوایی احساسی و صمیمی داشت؛ از موسیقی و آواز گرفته تا طراحی نور و چیدمان صحنه، همه در خدمت ایجاد فضایی هماهنگ با جنس قطعات قرار گرفته بودند. نورپردازی صحنه نیز با تغییر فضای قطعات، جلوهای چشمنواز به اجرای زنده بخشیده بود.
«دختر بهار»؛ قطعهای برای مرور خاطرههایکی از بخشهای مورد توجه این کنسرت، اجرای قطعه «دختر بهار» بود؛ قطعهای که با استقبال ویژه تماشاگران همراه شد و حالوهوای متفاوتی در سالن ایجاد کرد.قراییمنش پیش از اجرای این قطعه با اشاره به قدمت آن، از «دختر بهار» به عنوان اثری قدیمی و خاطرهانگیز یاد کرد؛ قطعهای که همچنان برای او و مخاطبانش یادآور بخشی از خاطرات گذشته است.اجرای «دختر بهار» با واکنش پررنگ حاضران همراه شد و تشویق تماشاگران، فضای احساسی این بخش از برنامه را بیشتر کرد. استقبال مخاطبان از این قطعه نشان داد برخی آثار قدیمی، همچنان جایگاه خود را در میان شنوندگان حفظ کردهاند.
در ادامه برنامه، قطعاتی همچون «سایه»، «ستاره جون» و «گوهر؛ بگو حرفاتو» نیز اجرا شدند و همراهی ویولنسل با پیانو و آواز، رنگ و حال متفاوتی به این بخشها بخشید.نوازندگی ویولنسل بهرنگ معتمدی در کنار پیانو و آواز قراییمنش، یکی از عناصر تأثیرگذار در شکلگیری فضای موسیقایی کنسرت بود؛ همراهیای که در طول اجرا هماهنگ و متناسب با فضای قطعات پیش رفت.
در بخش دیگری از برنامه نیز قراییمنش با اجرای قطعهای عاشقانه و احساسی، مخاطبان را با فضای روایی اثر همراه کرد؛ قطعهای که در بخشی از آن از دوری و گرفتار شدن در زندگی و دنیای دیگری سخن گفته میشود و با فضای کلی کنسرت همخوانی داشت.
در طول اجرا، نورپردازی و طراحی صحنه نیز نقش مهمی در شکلگیری فضای دیداری برنامه داشت. حضور پیانو در مرکز صحنه و ویولنسل در کنار آن، در کنار نورهای هماهنگ با فضای موسیقی، تصویری متناسب با حالوهوای احساسی اجرا ایجاد کرده بود.«دلتنگتان بودم»؛ قراییمنش پس از یک سال روی صحنهعلیرضا قراییمنش در بخشی از این برنامه با اشاره به فاصله یکساله خود از اجرای کنسرت، از بازگشت دوباره به صحنه و دیدار با مخاطبانش گفت. او با بیان اینکه پس از یک سال بار دیگر کنسرت برگزار کرده است، از دلتنگی خود برای مخاطبان سخن گفت و از حضور آنها در این شب ابراز خوشحالی کرد.
00:18 - 20 شهریور 1405