کربلا میدان مبارزه دو فکر و دو عقیده
🔹کربلا و عاشورا، مکان و زمان درگیری دو شخص، نبود بلکه محل مبارزه دو شخصیت و دو فکر بود. کربلا نبرد حسین (ع) با یزید نبود بلکه نبرد حسینیان با یزیدیان بود. نبرد امام حسین با یزید ملعون تمام شد، اما مبارزه حسینیان با یزیدیان همچنان باقی است و تا روز قیامت برپا خواهد بود. 🔹 عاشورا روز تجسم مبارزه فکر حسینی با فکر یزیدی بود و هست و ادامه دارد. فک حسینی یعنی خدا محوری نه خود محوری. فکر حسینی یعنی عدالتخواهی نه عدالت ستیزی یا عدالت گریزی. فکر حسینی یعنی شایسته سالاری نه حزب بازی و جناج گرایی. فکر حسینی یعنی امانت دانستن مسولیت نه طعمه قرار دادن آن.فکر حسینی یعنی قدرت را در خدمت مردم قرار دادن نه ابزار مردم سواری کردن. فکر حسینی یعنی مردم سالاری نه مردم سواری. فکر حسینی یعنی عزتمندانه زندگی کردن نه ذلت پذیرفتن. فکر حسینی یعنی در خدمت دین بودن نه دین را ابزار معیشت قرار دادن. فکر حسینی یعنی بر تکلیف، عمل کردن نه مطیع هوای نفس بودن.
🔹انسان تنها با خواندن قرآن، حسینی نمی شود چون عمر سعد قاری و حافظ قرآن بود.انسان تنها با نماز خواندن هم حسینی نمی شود چرا که شمر همواره در صف اوّل نماز بود.حتی اینگونه نیست که هرکس ده بار به مکه رفته حسینی است چون شمر هم شانزده بار با پای پیاده به مکه رفت.حتی اینگونه نیست که هرکس در گذشته رزمنده بود و جانباز بود الان حسینی است ، شمر جانباز امیر المومنین بود.حتی این نیست که هرکس بر حسین گریه کرد حسینی است چون عمرسعد هم بر حسین گریه کرد ، اولین مجلس عزا بر حسین در شام را یزید برپا نمود.
🔹اگر ما هرکس را که با ماست خوب بدانیم و هرکس با ما نیست بد ، ما صد لباس سیاه هم بر تن کنیم حسینی نیستیم.اگر عدالت را برای خود می خواهیم ولی در باره دیگران رعایت نمی کنیم ، اگر آن کس را شایسته بدانیم که تسلیم ماست ، هزار سال هم گریه کنیم حسینی نیستیماگر از تجاوز به حقوق دیگران ، سوء استفاده از قدرت و امکانات و بیت المال ابائی نداریم حسینی نیستیم ولو چشممان از گریه بر حسین کور شود.حسینی آن است که افکار حسینی در سردار و برای آن مجاهدت می کند نه آنکه ذکر حسین بر زبان و لباس سیاه بر تن ولی عملش یزیدی است.
09:43 - 4 تیر 1405