درخشش طلای معطر کوهستان گیلان
با وجود تولید سالانه بیش از ۱۰ هزار تُن گیاه دارویی در گیلان و مشارکت هزاران بهرهبردار در کشت گل گاوزبان، گل محمدی و زعفران، نبود زیرساختهای صادراتی و فرآوری صنعتی موجب شده بخش عمده این ظرفیت ارزشمند، بدون سودآوری مناسب روانه بازارهای داخلی شود.
به گزارش خبرگزاری فارس از رشت، استان گیلان با برخورداری از اقلیم متنوع و ظرفیتهای منحصربهفرد در حوزه کشاورزی، این روزها به یکی از قطبهای نوظهور تولید گیاهان دارویی در کشور تبدیل شده است، موضوعی که نهتنها موجب اشتغالزایی در مناطق کوهستانی شده، بلکه امید تازهای برای توسعه اقتصادی روستاهای گیلان ایجاد کرده است.به گفته صالح محمدی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی گیلان، در حال حاضر ۲ هزار و ۲۲۰ هکتار از زمینهای کشاورزی استان زیر کشت گیاهان دارویی قرار دارد و سالانه بیش از ۱۰ هزار و ۴۰۰ تُن انواع گیاهان دارویی در گیلان تولید میشود.محمدی میگوید، «گل گاوزبان، گل محمدی و زعفران با مجموع تولید ۶ هزار و ۶۵۱ تُن، بیشترین سهم را در تولید و درآمدزایی این بخش دارند و حدود پنج میلیارد و ۸۵۱ میلیون تومان از ارزش سالانه این محصولات مربوط به همین سه گیاه است.»
گل گاوزبان، طلای آبی ارتفاعات تالش و ماسال
کشاورزان مناطق کوهستانی گیلان، بهویژه در شهرستانهای تالش، ماسال و رضوانشهر، از رونق کشت گلگاوزبان سخن میگویند، «گیاهی دارویی با خواص آرامبخش که به «طلای آبی» گیلان معروف شده است.»حسن ابراهیمی، کشاورز اهل روستای سیاهمازگی شفت، در گفتوگو با خبرنگار فارس گفته است که: «بیش از ۱۰ سال است گلگاوزبان میکاریم، اگرچه کار سختی است، اما سودش از کشت سبزیجات یا حتی برنج بیشتر است و در این منطقه سردسیر، کشت مناسبی محسوب میشود.»بر اساس اعلام محمدی رئیس سازمان جهاد کشاورزی گیلان، ۶ هزار و ۵۲۶ بهرهبردار در یکهزار و ۲۷۶ هکتار از اراضی استان، سالانه ۶ هزار و ۵۰۰ تُن گلگاوزبان برداشت میکنند ولی با این حال، تنها یک واحد فرآوری صنعتی این گیاه در گیلان فعال است.
گل محمدی؛ رایحهای اقتصادی از شرق گیلان
در شرق گیلان نیز کشت گل محمدی در حال گسترش بوده و شهرستانهای رودسر، املش و لنگرود از مراکز مهم کشت این گیاه معطر محسوب میشوند.فاطمه جلیلی، بانوی گلکار اهل روستای شویل در رودسر، با اشاره به چالشهای بازاریابی این محصول میگوید، «گل محمدی محصول پرفایدهای است اما بازار آن ناپایدار است. اغلب مجبوریم خودمان گلابگیری کنیم یا با قیمت پایین به واسطهها بفروشیم.»
زعفران، امید تازه در دامنههای خشک رودبار
کاهش منابع آبی در برخی مناطق جنوبی گیلان، کشت زعفران بهعنوان محصولی کممصرف در حال جایگزینی محصولات آببر شده است.رضا موتولی، کشاورز جوان اهل رودبار، درباره تجربه خود گفت: «پنج سال پیش با یک هکتار به کشت زعفران شروع کردیم و برداشت سخت است ولی در این منطقه خشک، زعفران جواب میدهد و قیمت خوبی دارد.»طبق اعلام رئیس جهاد کشاورزی گیلان، در حال حاضر ۱۳۷ بهرهبردار در ۶۴ هکتار زمین زعفران کشت میکنند و در مجموع سالانه ۴۸ کیلوگرم زعفران در استان برداشت میشود.
آستارا تا رودبار، قطبهای تولید گیاهان دارویی گیلان
شهرستانهای آستارا، تالش، شفت، رودسر، سیاهکل، املش و رودبار به عنوان مراکز اصلی تولید گیاهان دارویی در استان شناخته میشوند.تنوع اقلیمی و دانش بومی در این مناطق، بستری مناسب برای توسعه پایدار این صنعت فراهم کرده است.تولید گیاهان دارویی در گیلان فرصتی بیبدیل برای ارتقای معیشت کشاورزان، کاهش وابستگی به محصولات آببر و توسعه صادرات غیرنفتی است. با این حال، نبود صنایع فرآوری کافی، بازارسازی ضعیف و پراکندگی تولید از مهمترین چالشهای این حوزه به شمار میرود. آینده این بخش در گرو سرمایهگذاری هدفمند و حمایت جدی از بهرهبرداران بومی خواهد بود.#گیلان#کشاورزی_گیلان#گیاهان_دارویی#گل_گاوزبان#گل_محمدی#زعفران#کشاورزی_پایدار#صادرات_گیاهان_دارویی
10:13 - 8 خرداد 1404
0 بازدید
