بنده خیلی فوتبالی نیستم و از مسائل فنی سردر نمیارم؛ نقایص فنی رو میسپارم به اهلش؛ اما یک نکته رو که علی الحساب اندک سررشتهای درش دارم خدمت اساتید فنی عرض کنم؛ وقتی یک تیم ورزشی ملی در رقابتی در سطح جهانی حضور پیدا میکنه اونهم با شرایطی که همه میدونیم (جنگ، فشار روانی، خاک دشمن، معاندتها و کاستیها)، شرایط سنی به شدت تعیین کننده هست؛ به عبارت دیگه سن افراد وقتی بالاتر میره، کاردانی، کنترل بر خود، عقل تجربی و حتی عملکرد فیزیکی به مراتب پختهتر و با نگاه به پیامدها و آینده هست. به عبارت دیگه عزیزان دلمون در تیم ملی همگی زحمت کشیدند و به نظرم بدون اینکه هیچ حاشیهای ایجاد کنند کارشون رو به نحو احسن انجام دادند. تا اونجا که من متوجه میشم، مسئولیت مربی بیش از هرچیز این هست که انسجام و یکپارچگی تیم رو حفظ کنه و تمام امکاناتی که میتونه رو در اختیار تیم قرار بده و تیم رو در مسیر انجام دادن وظایفش به احسن وجه هدایت کنه؛ جناب قلعهنویی هم از این جهت کارشون رو کامل انجام دادند. بنده از عملکرد ایشون و تیم ملی بسیار راضی هستم؛ دستاورد برخی رویدادهای ورزشی چیزی غیر از نتایج میدانیست؛ همانطور که رهاورد سفر حج، معرفت هست، رهاورد جهاد ورزشی هم کسب معرفت هست. خوشحالم که فرزندان این کشور، در این رقابت بزرگ، یک ایران حقیقی رو به نمایش گذاشتند: مردمی که تسلیم هیچ فشاری نمیشوند و با تمام وجود پای آرمانهای ملی-اعتقادی خودشون میایستند. این دستاوردی نیست که بشه نادیدهاش گرفت. مسائل فنی رو انشالله حل و فصل میکنند و امید به خدا در میدان رقابتهای آسیایی، این تیم با این روحیه، نتیجهای درخشان خواهد گرفت و قهرمانی آسیا رو به ایران خواهد آورد، به حق علی مرتضی علیه السلام.