6 بهمن 1404

این قسمت؛ «ارژنگ» و تحلیل‌های سیاسی‌اش

اظهارات اخیر ارژنگ امیرفضلی درباره «حکومت نظامی» بار دیگر نقش سلبریتی‌ها در تولید تحلیل‌های نادرست سیاسی را برجسته کرده است. ادعایی که نه‌تنها پشتوانه ندارد، بلکه نشان می‌دهد شهرت هنری لزوماً به معنای آگاهی رسانه‌ای و صلاحیت برای تحلیل مسائل کلان سیاسی نیست.
الان ایشون گفتند مروری کنید، خودش مرور کرده؟ چرا یه مثال نزد اگر مرور کرده؟ بعد گفت که نمیدونید چه کردید بعدا میفهمید، الان ایشون فهمیده که چی شده؟ چرا نگفت که چی شده؟ بعد ژاپن حکومت نداره پس چطور اداره میشه؟ اصلا تعریف ایشون از حکمرانی چیه؟ بعد از چند هزار سال تمدن بشری در حکمرانی در سراسر جهان نفهمیده حکمرانی بده ایشون فهمیده؟ حکومت بده پس چرا امثال همین آدم حرف از قانون مداری میزنند؟ ابزار اجرای قانون چی هست؟ اصلا معنای قانون مگر چیزی غیر از امر و نهی کردن و حکمرانیه؟ میدونید مشکل چیه؛ مشکل اینه که یک مشت ملیجک (البته دور از جون تلخکی که زمانی نقش مؤثری در تصمیمسازیهای حکومتی داشت) به اموری ورود میکنند که نه درک صحیحی ازش دارند و نه حتی یک خط کتاب در موردش خونده‌اند. بزرگترهاشون امثال سریع القلم که مثلا تحصل کرده‌اند مدعی هستند در یک سال بیش از 3 هزار جلد کتاب خونده‌اند!!! به همین صراحت دروغ میگن اونوقت امثال این چهره‌هاشون که چوب دو سر نجس شده‌اند هم تکلیفشون مشخصه. ولله این مردم با همه این گرفتاری که دارند بازهم چهارتا کتاب خونده اند و چنتا سخنرانی گوش کرده‌اند و به این قبیل شبهه افکنی‌ها میخندند. اونی که میگه موافق این حرفاست یا بیسواده یا بیعقل. اونی که چیزی رو میبینه و باورش نمیکنه، بیعقله. صحنه روشنه از یه ملیجک که حتی در کار خودش هم حرف چندانی برای گفتن نداشت، بیش از این انتظار نیست.
11:41 - 6 بهمن 1404

2 واکنش
3251 بازدید