روایتی از زندگی امام جمعه‌ای که ۴۳ سال، خود را وقف مردم کرد
امام جمعه فقید معلم کلایه الموت ۴۳ سال عمر خود را وقف مردم و این منطقه کرد و هیچگاه به دنبال پست، شهرت و مقام نبود.
به گزارش خبرگزاری فارس از قزوین، روزهای اول انقلاب که روزهای پرنشاط دینی و انقلابی بود، مردم در جبین روحانیت همه خواسته‌های و آرمان‌ها و مطلوبهای خود را می‌دیدند. الموت استان قزوین نیز جمعیت زیادی داشت و پس از انقلاب که ائمه جمعه را منصوب می‌کردند، حجت‌الاسلام حسینی به عنوان نخستین امام جمعه این منطقه انتخاب و منصوب شد. گویا سرنوشتش این گونه گره خورده بود که ۴۳ سال پدر معنوی یک منطقه باشد و خود را وقف مردم آن دیار کند.به بهانه درگذشت حجت الاسلام حسینی، با چند تن از دوستان و مریدان ایشان گفت‌وگویی انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید.
امام جمعه الموت «طبیب دوار بطبه» بود
عطاء الله رفیعی که یکی از ارادتمندان امام جمعه معلم کلایه است و از زمانی که دانش‌آموز بود تاکنون، مسیر زندگی خود را با تعلق به ایشان سپری کرده در گفت‌وگو با خبرنگار فارس اظهار کرد: مردم نجیب و قدردان الموت فضای بسیار مثبت و ظرفیت خوبی را برای حجت‌الاسلام حسینی فراهم آورده بود تا به عنوان نخستین امام جمعه فعالیت خود را آغاز کند.وی ایشان را سخنوری ماهر، دارای قدرت کلام بسیار خوب، بیان قوی و قرا و تاثیرگذار در جلسات عنوان کرد و افزود: وی در الموت مرجع فکری، سیاسی و انقلابی بودند و در آغاز خدمت خود پر قدرت ظاهر شدند به گونه‌ای که جایگاه امامت جمعه الموت غبطه برانگیز شد و خیلی‌ها درصدد تصاحب این موقعیت بودند.به گفته رفیعی، به رغم وجود فضای محرومیت در الموت، حجت‌الاسلام حسینی یک مدرسه علمیه کوچک تاسیس کرد و چندین طلبه هم داشت که پس از آن، طلاب برای ادامه تحصیل به شهر مقدس قم رفتند.وی با بیان اینکه امام جمعه الموت بدون توجه به جهت‌گیری‌های سیاسی، ملجا و پناهگاه همه بود و به دلیل جریان نخبگی در منطقه، نقطه ثقل همبستگی و رهبر و مدار این مجموعه بودند، ادامه داد: ایشان علاوه بر اینکه امام جمعه، مرجع فکری و انقلابی و سیاسی منطقه بود مدار پیگیری مسائل عمرانی و آبادانی هم بود و دغدغه ارتقاء موقعیت الموت را هم داشت، حتی دغدغه پیشرفت افراد را هم داشت و حامی افراد می‌شد تا در استان و حتی کشور یک موقعیت خوبی داشته باشند.
طبیبی که عاشقانه به دنبال بیمار می‌گردد
این شاگرد امام جمعه الموت با بیان اینکه ایشان در دوران جنگ تحمیلی، فضای حمایتی داشت و خانواده‌های معظم شهدا اعم از والدین و برادران و خواهران و وابستگان به ایشان علقه و وابستگی داشتند، تصریح کرد: حجت‌الاسلام حسینی بار نهادهای مختلف را در الموت بر دوش داشت یعنی قبل از پیگیری مسوولان جهاد، بهداشت و درمان، کمیته امداد و ... پیگیر مشکلات مردم می‌شد و مردم ایشان را مسوول می‌دانستند و به نوعی معتقد بودند که باید مشکلاتشان نزد ایشان حل شود.رفیعی با بیان اینکه حجت‌الاسلام حسینی به عنوان عالم دینی در هر موقعیتی اعم از یادواره‌های شهدا و حتی مجالس ختم اموات از ترویج معارف دینی کم نمی‌گذاشت و در متن مشکلات مردم جاری بود و به معنای واقعی «طبیب دوار بطبه» بود، اذعان کرد: تجربیات و افت و خیزهای بسیار، از حاج آقا حسینی یک عالم پخته ساخته بود. حتی ایشان برای رشد خودش از الموت خارج نشد و به مصلحت فرزندانش هم این کار را نکرد و مانند خادم بیش از ۴۰ سال به مردم الموت، نظام و دین خدمت کرد و خدمتش با رحلتش پایان یافت. قطعا الموت با خسران بزرگی مواجه شده و شخصیت ارزشمندی را از دست داده است.وی افزود: امام جمعه الموت مصالح و مسائل استان قزوین و کشور، نماز جمعه و جماعت و موضوعات سیاسی، فرهنگی و دینی برایش کم اهمیت نبود و خودش هم تک بعدی نبود بلکه جامعیت و جدیت داشت و لحظه‌ای از رشد معنوی خودش غفلت نکرد و برای رفع محرومیت و پیشرفت الموت دغدغه داشت و خواسته‌های حقیقی مردم و اقتضائات ذاتی انقلاب برایش مهم بود و مجدانه پیگیری می‌کرد.
تدریس در مدارس بدون چشمداشت
سیدابراهیم حسینی که فرهنگی بازنشسته است و مدتها مسوول ستاد نماز جمعه حجت‌الاسلام حسینی بوده و ۴۳ سال ایشان را می‌شناخته و ارتباط نزدیک داشته در گفت‌وگو با خبرنگار فارس اظهار کرد: ایشان عاشقانه در سنگر نماز جمعه حضوری فعال داشت و با جاذبه خود، کارهای فرهنگی انجام می‌دادند. گاهی اوقات آدم نمی‌دانست حجت‌الاسلام حسینی، امام جمعه است یا رئیس دادگاه و شورای حل اختلاف و افرادی که از کیلومترها راه می‌آمدند و مشکلات مالی داشتند را می‌پذیرفت و کمک می‌کرد.وی افزود: ایشان بدون چشم داشتی در سنگر مدارس فعالیت می‌کرد و چند ساعتی را در کلاس‌های آموزشی و پرورشی دبیرستان‌ها تدریس می‌کرد. این در حالی بود که به عنوان امام جمعه احساس قدرت نمی‌کرد و با کمترین مزایا کار می‌کرد. در واقع باید گفت در استان قزوین که نداریم در سطح کشور هم کم داریم که امام جمعه‌ای ۴۳ سال در یک منطقه خدمت کرده باشد.این فرهنگی بازنشسته ادامه داد: معمولا ائمه جمعه اسکورت می‌شوند اما حجت الاسلام حسینی ماشین شخصی، محافظ و راننده هم نداشت و با دوستان و افرادی که مسیرشان قزوین بود به الموت رفت و آمد می‌کرد.
رنگ خدا در الموت
این فرهنگی بازنشسته به خاطره‌ای از امام جمعه فقید الموت اشاره کرد و توضیح داد: زمانی که شهید رضا رجبی مسوول ستاد امور جبهه و جنگ بودند کمک های مردمی را جمع‌آوری می‌کردیم که بعضاً شامل تخم‌مرغ و برنج بود. روزی بحث ما سر ارسال یا عدم ارسال این نوع کمک‌های مردمی به جبهه درآمد و کار به نزاع کشیده شد و شهید رجبی قبول نمی‌کرد که به مغازه‌دارها بفروشیم. تصمیم گرفتیم نزد امام جمعه الموت برویم. خدمت حاج آقا رسیدیم و موضوع را مطرح کردیم. ایشان راهنمایی کردند و گفتند این کمک‌های مردمی را که نمی‌توانیم به جنوب و غرب کشور حمل کنیم؛ چند مغازه را در نظر بگیرید هر کدام پول بیشتری داد تا اجناس را خریداری کند به او بدهید و به حساب جبهه واریز کنید که ماجرا ختم بخیر شد.حسینی افزود: معمولا ائمه جمعه چند سالی را که در جایی جمعه می‌شوند برای رشد و ترقی به مناطق مرفهی رهسپار می‌شوند اما حجت‌الاسلام حسینی پیشرفت خود را در الموت می‌دید و عاشقانه ماندند. کار ایشان رنگ خدایی داشت و در جلسات مختلف شرکت می‌کرد و دارای نظر و ایده بود.
فراری از شهرت
رضا برزگر که از کارمندان جهادسازندگی است و از سال ۵۳ با امام جمعه الموت رفاقت داشت ایشان را عالمی مومن و مجاهد، انسانی بسیار مردمی، مردم دوست و زحمتکش برشمرد و در گفت‌وگو با خبرنگار فارس بیان کرد: برای حاج آقای حسینی پیگیری امور مردم از نظر اجتماعی فرقی نمی‌کرد که از طبقه بالا و پایین جامعه باشند، ایشان به طور یکسان مشکلات آنها را پیگیری می‌کرد و فقط به وظیفه‌اش عمل می‌کرد.وی افزود: درب منزل حاج آقا حسینی به روی همه باز بود و تلفنش برای همه روشن بود. حتی داخل جلسات پاسخ تلفن خود را می‌داد. زمانی که به ایشان می‌گفتیم داخل جلسات پاسخ ندهید قبول نمی‌کرد و می‌گفت کار مردم باید راه بیفتد.این کارمند به مطلب جالبی از امام جمعه الموت اشاره کرد و گفت: چند سال پیش حاج آقا حسینی در بیمارستان ولایت بستری شد و دستگاهی نیاز بود که از طرف عوامل بیمارستان به ایشان گفته می‌شود این دستگاه را نداریم. پرسیده بودند قیمت دستگاه چقدر است، که اعلام شد ۷۰ میلیون تومان. بعد از ترخیص از بیمارستان، موضوع را پیگیری و با کمک مردم و خیرین دستگاه را خریداری می‌کند و به بیمارستان تحویل می‌دهد.برزگر ادامه داد: حجت‌الاسلام حسینی معتقد بود در روستاهای الموت به مردمی که زبان تشکر و تقدیر بلد هستند و اعتراض ندارند خدمت کنم بهتر است تا جایی بروم که زبان اعتراض دارند. در واقع وی هیچ گاه دنبال پست و مقام و شهرت نبود.
آبرو گرو می‌گذاشت
وی عنوان کرد: به یاد دارم زمانی از سوی اداره کل راه و شهرسازی استان، زمینی را برای ساخت مسجد در منطقه پونک قزوین واگذار کرده بودند که قیمت آن ۲۵ میلیون تومان بود و پول نداشتیم زمین را خریداری کنیم که با لطف خدای متعال و اهل بیت علیهم السلام و تلاش و پیگیری امام جمعه الموت توانستیم آن زمین را خریداری و با کمک خیرین و مسوولین مسجدی بسیار زیبا در این منطقه بسازیم.وی اذعان کرد: امام جمعه الموت در نزد عام و خاص بسیار مقبولیت داشت و برای پیگیری مشکل مردم خیلی سعی می‌کرد و حتی با مقامات کشوری تماس می‌گرفت تا مشکل حل شود.
برزگر به ابعاد شخصیتی امام جمعه الموت پرداخت و گفت: ایشان طرفدار امام راحل و مقام معظم رهبری و ولایتمدار محض و بدون چون و چرا بودند. در گفتمانها، سخنرانی‌ها، رفتار و کردار، ولایت پذیری ایشان موج می‌زد و حاج آقا معتقد بود که اگر حول محور ولایت باشیم هیچ گاه اختلاف پیدا نمی‌کنیم.#الموت #قزوین #امام_جمعه پایان پیام/
10:06 - 29 مرداد 1403
1 پاسخ