سرمایه اجتماعی؛ عمق راهبردی و ستونِ بازدارندگی ایران در دوران گذار
علیاصغر درویش در یادداشتی نوشت: تقویتِ پایگاه اجتماعی، نه یک انتخاب در کنار سایر سیاستها، که ضرورتی حیاتی برای عبور از گردنههای سختِ پیشرو و تضمینکننده امنیتِ پایدار است.
گروه سیاسی خبرگزاری فارس؛ یادداشت - علیاصغر درویش: در سپهر سیاسی ایران، پایگاه اجتماعی نه یک مؤلفه تشریفاتی، بلکه شبکهای بنیادین از اعتماد، اقناع و پیوندِ سرنوشتساز میان حاکمیت و بدنه جامعه است که تابآوریِ ملی را در برابر تکانههای بیرونی تضمین میکند. در شرایطی که سایه تهدیدهای نظامی بر سر کشور گسترده است و دوران پرتلاطم جنگ یا وقفههای میاندرگیریها را تجربه میکنیم، تقویت این پایگاه از سطح یک ضرورتِ سیاسی فراتر رفته و به مؤلفهای راهبردی برای صیانت از قدرت ملی و بازسازی اقتدار عمومی بدل شده است. در نظام بینالملل معاصر، قدرتِ سخت بهتنهایی ضامن بقا نیست؛ چرا که فرسایشِ سرمایه اجتماعی میتواند حتی پیروزیهای میدانی را در اذهان عمومی به دستاوردهایی ناپایدار و بیثمر تبدیل کند. از این رو، جامعهای که به صداقتِ نهادهای تصمیمگیر، عدالت در توزیعِ هزینهها و افقِ روشنِ آینده اعتماد دارد، نه فقط در برابر فشارهای ترکیبی و عملیاتِ شناختی دشمن مقاومتر است، بلکه خود به مستحکمترین سنگر برای دفع تهدیدات بدل میشود.
دورانِ توقفِ حملات و آتشبسهای احتمالی، برخلاف ظاهرِ آرامِ خود، دورانی بهغایت حساس و سرنوشتساز است که مدیریتِ دقیقِ انتظارات عمومی را میطلبد. در این مقطع، افکار عمومی با دقتی مضاعف به رفتار نهادهای حاکمیتی مینگرد تا عیارِ کارآمدی، عدالت و صداقتِ خادمان خود را در ترازوی قضاوت بگذارد. هرگونه غفلت از ترمیم اعتماد عمومی در این دوران، میتواند فرصتِ بازسازی ملی را به بستری برای شایعه، ناامیدی و فرسایشِ پیوندهای اجتماعی مبدل سازد.تقویتِ پایگاه اجتماعی در این شرایط، نیازمندِ گذار از رویکردهای صرفاً تبلیغاتی به سوی رفتارهای ملموس و ساختاری است؛ صدقِ در روایت و شفافیتِ هوشمندانه در اطلاعرسانی، تضمینِ عدالت در توزیعِ بارِ بحران بر دوش تمامی ارکان جامعه، اثباتِ کارآمدیِ میدانی در حلِ مسائلِ جاری و صیانت از کرامتِ انسانیِ شهروندان، ارکانِ اصلیِ این معماریِ نوین هستند. در نهایت باید گفت که در جهانی که نبردهای نوین، مرزهای جغرافیایی را در نوردیده و در ذهن و ادراکِ مردم جریان دارند، جامعهی منسجم، قدرتمندترین پشتوانه برای هر تصمیمِ راهبردی است. تقویتِ پایگاه اجتماعی، نه یک انتخاب در کنار سایر سیاستها، که ضرورتی حیاتی برای عبور از گردنههای سختِ پیشرو و تضمینکننده امنیتِ پایدار است. حاکمیتی که توانِ اقناع و بسیجِ ارادههای عمومی را داراست، نه تنها در برابر تهدیدات خارجیِ بیرونی مصون میماند، بلکه در میدانِ بازسازیِ قدرتِ ملی نیز از ظرفیتهای بیپایانی برای پیمودنِ مسیرِ اقتدار و شکوفایی برخوردار خواهد بود. از این منظر، اهتمام به تحکیم این پیوندِ وثیق، عالیترین شکلِ خدمت به منافعِ ملی و درسی است که از تجربههای تاریخیِ مواجهه با بحرانها فرامیگیریم.
02:46 - 7 خرداد 1405