اخبار فارس من افکار سنجی دانشکده انتشارات توانا فارس نوجوان

نامشخص

اولین روز اکران جشنواره در شان فجر نبود

پنجاه‌وسومین قسمت از برنامه «نقد سینما»، شب گذشته ۱۲ بهمن همزمان با شروع جشنواره فیلم فجر ۴۲ روی آنتن رفت.

اولین روز اکران جشنواره در شان فجر نبود

به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس، امیررضا مافی میزبان برنامه ابتدا بیان کرد: چهل‌وپنجمین سالگرد پیروزی انقلاب را تبریک و تهنیت عرض می‌کنم. در چهل‌ودومین جشنواره فجر هستیم و امیدوارم شاهد جشنواره پررونقی باشیم. هر چند روز اول مقداری بی‌برنامه آغاز شد اما امیدواریم در ادامه این مساله جبران شود.

بخش اول برنامه به نقدوبررسی فیلم «شکار حلزون» اختصاص داشت که محسن جسور کارگردان و مصطفی سلطانی تهیه‌کننده این اثر مهمان این قسمت بودند.

مصطفی سلطانی تهیه‌کننده فیلم ابتدا درباره اسم فیلم گفت: اسم فیلمنامه در ابتدا عطر مینو بود که پس از بازنویسی به این اسم چند وجهی رسیدیم. 
حجازی‌فر کارگردان فیلم دراینباره اظهار کرد: این اسم بیشتر به مضمون کار نزدیک بود و پیرامون شخصیت اصلی قصه است که به لحاظ فرم و شکل شبیه حلزون زیست دارد. تعبیر من اینگونه بود که موتور محرکه ما در فیلم کاشت حلزون در فیلم بود.
تهیه‌کننده درباره زمان تولید فیلم گفت: مراحل فنی فیلم در جشنواره سال گذشته تکمیل نشده بود و برای همین ترجیح دادیم در جشنواره امسال یعنی چهل‌ودومین دوره آن را به نمایش درآوریم. مسائل اقتصادی هم در این ماجرا دخیل شد، همچنین پروانه نمایش ما که در ابتدا به صورت ویدئو بود و نه فیلم، دیر صادر شد. البته که بعدا شورا تصمیم گرفت که پروانه نمایش سینمایی باشد.
کارگردان فیلم درباره بازی «حسین پاکدل» بیان کرد: ما در انتخاب بازیگر باید یک ارینجی داشتیم که سه بازیگر را همزمان انتخاب کنیم. یکی از دلایل طولانی‌تر شدن پیش‌تولید هم همین بود.
مافی درباره حضور «زنده یاد حسام محمودی» در این فیلم بیان کرد: از دست دادن حسام محمودی واقعه دردناکی بود و در این فیلم هم بازی درخشانی داشت. او اگر در میان ما بود و آثارش را می‌دید قطعا هم خودش خوشحال می‌شد و هم اینکه راه درازی در سینما داشت.
محسن جسور، کارگردان اثر، درباره حسام محمودی عنوان کرد: اقای میثم محمدی، حسام محمودی را به عنوان پسر فیلمنامه پیشنهاد داد. حسام بسیار همراه فیلم بود و رفاقت ما از آنجا شکل گرفت و ادامه‌دار شد.

تهیه‌کننده درباره سرمایه‌گذار فیلم مطرح کرد: سرمایه‌دار فیلم کاملا اختصاصی و شخصی بود و از ابتدا هم بنا همین بود که بر این اساس پیش برویم. تجربه من در فیلم قبلی با همین روال، موفقیت‌آمیز بوده. ما کار را رفاقتی پیش بردیم.

امیررضا مافی بیان کرد: آدم‌هایی عاشق سینما هستند، تا یک فیلم می‌سازند، رویای خود را روی پرده می‌بینند. مانند کارگردان فیلم «شکار حلزون» که امروز رویای خود را روی پرده دید.

کارگردان درباره بازخورد‌ها گفت: ما بازخورد خوبی داشتیم و به جز خبرنگاران متوجه شدم که فیلم توانسته حضار را جذب کند و نشست خوبی داشتیم.
بخش بعدی برنامه «نقد سینما»، آرش فهیم منتقد درباره فیلم «دروغ‌های زیبا» ساخته مرتضی آتش‌زمزم سخن گفت.

وی در ابتدا بیان کرد: این فیلم درباره قضیه می تو((metooدر بندگلادش است. در نیمه اول یک کودک ناشنوایی وجود داشت که ما احتمال دادیم باگ فیلم است؛ اما در نیمه دوم متوجه شدیم داستان فیلم همین کودک ناشنواست و فیلم وارد فضای دیگری شد. داستان فیلم ماجرای حل ناشنوایی کودک است که اسن موضوع تبدیل به مساله‌ نمی‌شود و درنتیجه داستانش هم به خوبی شکل نمی‌گیرد.
فهیم عنوان کرد: من فکر می‌کنم ماجرای اول فیلم که قضیه اذیت و آزار یک خانم در محیط کاری‌‌اش است، به دلیل نداشتن قصه در فیلم ساخته شده و از این طریق فضا را دراماتیک ملتهب کرده.
فهیم با اشاره به اینکه فیلم نماینده بنگلادش در دیگر جشنواره‌ها نیز هست و حتی قرار است که «نماینده بنگلادش در اوسکار» نیز باشد، مطرح کرد: فیلم «دروغ‌های زیبا» دارای سوژه‌های مختلفی است که هیچ ارتباطی بین آن‌ها نیست. ما شاهد روایت منسجم و هماهنگی نیستیم. در اینجا دو فیلم کوتاه و چند فیلم مستند باهم ترکیب شده که خود کارگردان هم عنوان کرد هدفش از ابتدا ساخت مستند از مردم بنگلادش بوده است. باید گفت که نقطه قوت فیلم هم بخش مستندنمایی و مردم نگاری فیلم است. 
این منتقد در ادامه گقت: مخاطب اصلی فیلم به نظر من خود مردم بنگلادش است و من تا به حال راجع به سینما آن‌ها نشنیده‌ام. اینکه یک فیلسمساز ایرانی در آنجا فیلم بلند ساخته سبب اعتبار و افتخار برای آن‌ها  است. برای مخاطب ایرانی بازنمایی فرهنگ بنگلادش است و شاید جذابیت چندانی برای مخاطب ایرانی ندارد. من ابتدا فکر کردم فیلم برای هندوستان است و بعد از پیگیری اخبار متوجه این موضوع شدم که برای بنگلادش است چرا که در هیچ‌جای فیلم به آن اشاره نشد.
مافی درباره فیلم «دروغ‌های زیبا» خاطرنشان کرد: مخاطب ما این سبک لباس پوشیدن را فقط محدود به هندوستان می‌بیند، برای همین چنین تصوری داشتند. البته که این دو کشور به لحاظ فرهنگ و زبان بسیار به هم نزدیک‌اند اما یکی از تفاوت‌هایشان این است که   بنگلادش مسلمانان جدی دارد. از نظر من «دروغ‌های زیبا» فتح باب خوبی بوده است چراکه اگر ما بتوانیم با کشورهایی که ادعایی در سینما ندارند جذب سرمایه کنیم و به تولیدات مشترک رسیم، نفس ارزشمندی است می‌توانیم به درک و همکاری مشترک برسیم. اما برای ارزشمند‌تر شدن باید کارهای باکیفیت‌تری ساخت.
بخش بعدی «نقد سینما» به گفتگو درباره فیلم سینمایی «دو روز دیرتر» ساخته اصغر نعیمی با حضور افشین علیار منتقد سینما اختصاص داشت.

مافی ابتدا بیان کرد: فیلم «دو روز دیرتر» با تاخیر به نمایش درآمد و تا مدتی پیش نشست خبری در سالن اصلی در جریان بود. موضوع این فیلم دغدغه همیشگی فرزندآوری است.

افشین علی‌یار منتقد ابتدا بیان کرد: تاخیر اکران فیلم‌ها مقداری خسته‌کننده بود. من تا به حال هیچ‌کدام از فیلم‌ها را که امروز پخش شد، خوب نمی‌بینم و از نظر من نمره قبولی نمی‌گیرند. شاید در مدیوم جشنواره دیده شوند اما خیال نمیکنم فیلم‌ها در اکران عمومی مخاطب پسند باشند.

وی با اشاره به اینکه اصغر نعیمی از منتقدان قدیمی سینما دیلی و کارگردان نسبتا قدیمی است، عنوان کرد: «دو روز دیرتر» فیلم دغدغه‌مندی است و چالش فرزندآوری است. اما  متاسفانه در بطن و مضمون باید گفت که فیلم روایت درستی ندارد و دچار دوپارگی شده است. مثلا فیلم «بی‌پولی» حمید نعمت‌الله و دیگر فیلم‌هایی با این موضوع جریان داشت. من‌ نمی‌توانم باور کنم که دو جوان در کنار فقر مالی بخواهند بچه‌دار شوند و مساله فیلم خانواده باشد اما خانواده این زوج در فیلم دیده نشوند و به آن‌ها کمک نکنند. من احساس می‌کنم کارگردان می‌خواسته فیلم کمدی به سبک شادروان داشته باشد اما نتوانسته است.
علیار افزود: من معتقدم که فیلمنامه ضعف دارد و وجود آقای آئیش تیپیکال دیگر شخصیت‌هاست. «دو روز دیرتر» ، درباره خود فیلم نیست و یادآوری است؛ برای همین اجازه تمرکز به ما نمی‌دهد و این ضعف بزرگی از فیلم است.

مافی یادآور شد: من اصغر نعیمی را به واسطه سابقه خوب و صاف و روشن بودنش و همچنین دانش کافی او در مقام نظر، دوست دارم. اما این فیلمش را از دو فیلم قبلی‌اش بیشتر پسندیدم چون فیلم رو به جلویی است. خصوصا نیمه نخست فیلم مخاطب را یا خود همراه کرد. اتفاق خطرناک در فیلم این است که نسل پدران و پدربزرگان ما را به عنوان خانواده خوب و نسل فرزندان را سخت و مشکل نشان می‌دهد در حالی که جامعه ما این شکلی نیست. تنها مساله جمعیت و فرزند مساله مالی نیست و دغدغه‌های دیگری وجود دارد؛ اینکه ما به جای رفع این دغدغه‌ها فرزندآوری را به مساله مالی تقلیل دهیم، گویی که فیلم در هدفش دچار تقض ‌غرض شده. 
علیار درباره بازی بازیگران این فیلم مطرح کرد: بازی «سینما مهراد» در این فیلم من را به شدت یاد بازی‌اش در فیلم «شادروان» انداخت. من بازی را ضعیف دیدم؛ زمانی که بازیگر فیلمنامه و نقش را نپذیرفته نمی‌تواند خوب بازی کند. دیالوگ‌هایی در فیلمنامه است که ابتضال را زیاد می‌کند. من تعجب کردم در فیلمنامه به این مهمی چرا چنین دیالوگ‌هایی باید از دهان خانواده دربیاید؟
این منتقد درباره نوع برنامه‌ریزی جشنواره فجر اظهار کرد: فیلم ابتدایی جشنواره مناسب افتتاحیه جشنواره‌ای به این شکوهمندی نیست. من قرعه‌کشی کردن فیلم‌ها را نمی‌پسندم چرا که دبیر جشنواره دارد و این مساله یک سلیقه اشتباه از جانب مدیر است.
در بخش بعدی برنامه «نقد سینما»، امیررضامافی میزبان علی اکبر عبدالعلی‌زاده منتقد سینما شد تا با وی درباره فیلم «شکارحلزون» و افق جشنواره فجر گفتگو کند.

علی اکبر عبدالعلی‌زاده ابتدا بیان کرد: امروز اینطور به نظر می‌رسید که بعد از سال‌ها جشنواره نظم و ترتیب پیدا کرده بود اما تاخیر در نمایش فیلم‌ها خلاف این را ثابت کرد، اگر این در روزهای آینده ادامه‌دار شود اهالی رسانه اذیت خواهند شد.

وی درباره ۹ روزه شدن جشنواره عنوان کرد: هنوز مشخص نیست چرا این اتفاق افتاده است. اختصاص دادن برج میلاد به مهمترین جشن هنری انقلاب اسلامی با تاخیر اتفاق افتاد، برج دیروز ظهر در اختیار جشنواره قرار گرفت؛ در حالی که سال گذشته با تمام حواشی برج دو روز زودتر در اختیار برگزار‌کنندگان قرار داشت. آیا برج میلاد متعلق به فرد خاصی است که چنین برخورد‌هایی می‌شود؟ اتفاقات به گونه‌ای است که ما حس می‌کنیم در پشت پرده منافع شخصی و قشری در کار است.

مافی در ادامه بیان کرد: دوستان ما باه مدیگر نمی‌توانند گفت‌وگو کنند و قلدری دارند و ما ناگهان متوجه می‌شویم که جشنواره چند جبهه دارد که در نهایت اتفاق شی گذشته رخ می‌دهد که اتفاق خوبی برای سینمای ایران نبود و ما الان نگران سومدیریت و اغراض شخصی هستیم.

عبدالعلی‌زاده ‌مطرح کرد: من به عنوان کسی که ۳۰ سال است همراه جشنواره‌ام باید بگویم که جشنواره باید به یک اساسنامه باشد در غیر این صورت مدیریت‌ها در جشنواره سلیقه‌ای می‌شود و شکوه جشنواره به توان مدیر بستگی دارد.
مافی خاطرنشان کرد: جالب است حتی کسانی که سینما نمی‌روند، پیگیر جشنواره هستند. لذا باید در برگزاری منظم آن دقت کرد.

عبدالعلی‌زاده ‌یادآور شد: جشنواره باید به یک سامانی برسد. جشنواره از بحران‌های زیادی عبور کرده است و امروز باید با اقتدار به کارش ادامه دهد. ما باید کمک کنیم جشنواره باشکوه‌تر برگزار شود.

مافی درباره نمایش چهار فیلم در یک روز در کاخ رسانه اظهار کرد: این تعداد نمایش فیلم سبب فراموش شدن تعدادی از آن‌ها خواهد شد. اگر جشنواره در ۱۱ روز پیش می‌رفت باعث می‌شد روزانه سه فیلم اکران شود و در پخش و توزیع اخبار توازن وجود داشت.

عبدالعلی‌زاده ‌ادامه داد: متاسفانه این ۱۰ روز که فعالیت و تلاش روزنامه‌نگاران باید با لذت همراه شود به یک امر فرسایشی تبدیل خواهد شد.

عبدالعلی‌زاده اظهار کرد: متاسفانه جریان‌های ضدفرهنگی دوست دارند این جشنواره ضعیف شود و من نگران این موضوع هستم.

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود درباره فیلم «شکار حلزون» عنوان کرد: فیلم متوسطی بود که به نظرم قابلیت حضور در جشنواره ندارد. فیلم در هر قالب و ژانری، اگر جهانش خلق شود، موفق است؛ فیلم از این نظر دچار مساله‌ است و گره‌گشایی و پلن‌‌ها در فیلم سردرگم هستند. البته گویا فیلم طولانی‌تر از چیزی است که ما در جشنواره دیده‌ایم. این مساله در فیلم به چشم می‌آید چرا که تناوب‌های غیرضروری فیلم آزاردهنده بود.

این منتقد سینما ادامه داد: محتوای فیلم پیچیده بود. موضوع ظاهری فیلم پرستار کردن برای یک قاضی بازنشسته است. ازین منظر ما آینده پرتنش و عجیب غریبی برای افزایش میزان سالمندان در آینده خواهیم داشت به ویژه زمانی که دهه ۶۰‌ ها به سالمندی برسند. برای همین این اثر سوژه خوبی دارد.

وی ادامه داد: احساس می‌کنم فیلم جاهایی می‌خواسته از مخاطب خنده بگیرد اما توقع مخاطب الان بالا رفته است چراکه فیلم‌های روز دنیا را می‌بینند. البته پیش آمده است فیلم‌هایی که در جشنواره به لحاظ  ساختاری ضعیف بوده‌اند، مورد توجه مخاطبان قرار گرفته است.
در ادامه نقد سینما، محمدرضا مقدسیان که به برنامه پیوست، اظهار کرد: من در اینجا تلاش می‌کنم به عنوان منتقد به شکل مستقلی به فیلم‌ها نگاه کنم. جشنواره ذاتا علارغم اینکه خون همیشگی را در چند سال اخیر ندارد اما همچنان مخاطبان برای دیدن فیلم در صف می‌ایستند.

عبدالعلی‌زاده ‌عنوان کرد: بازار سیاهی برای برخی فیلم‌ها به وجود آمده که از نظر من، جایگزین همان صف‌های قدیمی‌ است.

مافی خاطرنشان کرد: زمانی که آدم در شبکه و جامعه خودش قرار گیرد، احساس بهتری پیدا و هم خودش را ارزیابی می‌کند. امروز که همه در خانه جشنواره بودند، حال‌ همه خوب است اما چند روز بعد فضا عوض می‌شود.

مقدسیان یادآور شد: شیوه دسترسی به فیلم راحت شده است و جریان فکری در دنیا به سمت غیرجدی شدن حرکت می‌کند. گویا علاقه به عمیق شدن و مطالعه کردن دیگر وجود ندارد. از زمان «سینما صحرا» در جشنواره بودم. زمانی که من این‌ها را مقایسه می‌کنم. جدای از تغییرات سنین مختلف، برق چشم آدم‌ها کمتر شده و نه تنها در جشنواره فجر بلکه در اسکار هم همین است.
در ادامه، مقدسیان بیان کرد: بیست سال گذشته، زمانی که ما در سالن مطبوعات می‌نشستیم و جلسه پرسش‌وپاسخ برگزار می‌شد؛ جنسی از سوالات و موشکافی‌ها را می‌شنیدم که لزوما نقد فیلم نبود. اما سوالات جدی بودند و ما بخش زیاد فیلم را می‌فهمیدیم. من بخش زیادی از منتقد بودن را از خواندن نقد فیلم‌های داخلی و خارجی یاد گرفتم.

وی ادامه داد: زمانی مکث، تفکر، مطالعه کردن و بعد حرف زدن مساله مهمی بود. ما هر چه جلوتر آمدیم، غیبت بزرگان مطبوعات در نشست‌ها بیشتر شد و اکثریت با رسانه‌هایی بودند که حتی شناخته شده نبودند. همانقدر که فیلمساز می‌خواهد سریع به نتیجه برسد نقد هم همینطور شده است. ما منتقدان هم، به سطحی شدن سینما کمک می‌کنیم.

عبدالعلی‌زاده ‌مطرح کرد: این آفتِ سهل‌انگاری است که در تمام فعالیت‌ها دیده می‌شود. حتی دوربین دیجیتال فیلمسازها را سهل‌انگار کرد. ما در دوره‌های دهه ۷۰، صد نفر فعال حوزه فرهنگی داشتیم. و حتی این‌ها برگزارکننده جشنواره هم بودند. زمانی ما دو خبرگزاری داشتیم اما این همه خبرگزاری و سایت‌های خبری سبب این اتفاق است. استراتژی سوال پرسیدن در جلسه مطبوعاتی روشن است. هیچوقت گفت‌وگو و سوالات اصلی در جشنواره مطرح نمی‌شد و آن را برای رسانه خودشان نگه می‌دارند.

مافی خاطرنشان کرد: مطبوعات گویا سینما را دوست ندارند و هیاهو و این جشن را دوست دارند که تکثر رسانه عامل آن است. ما کم منتقدانی داریم که بتوان به نقدشان تکیه کرد.

مقدسیان خاطر‌نشان کرد: من در ابتدا با ذوق وارد چشنواره می‌شوم اما طبیعی است که همه فیلم‌ها قوی نباشد. همین که در انتها جشنواره ما سه چهار فیلم خوب داشته باشیم، کافی است. اگر فیلم‌هایی که پذیرفته نشده‌، بدتر بوده‌اند باید در تعداد فیلم‌هایی که می‌سازیم، تجدید نظر و باید بودجه‌ها را درست‌تر خرج کنیم.

وی ادامه داد: با دیدن سه فیلم امروز یاد این جمله همیشگی در ذهنم که دغدغه آدم‌ها مهم و درست است اما صرف دغدغه داشتن فیلمسازی درست نیست. و در حد یک خط می‌ماند. در نتیجه مقدار زیادی بودجه هزینه می‌شود.

مافی ادامه داد: عشق به فیلمسازی بیشتر از ساخت مخاطب برای فیلم است. من امسال انتظار داشتم که هم در فیلم‌ها و هم در ساختار جشنواره رو به جلو باشیم.

عبدالعلی‌زاده خاطرنشان کرد: توقع ما این است که در جشنواره فجر بهترین فیلم‌های سینما ببینیم.

پایان پیام/

این مطلب را برای صفحه اول پیشنهاد کنید
نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد شد پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
Captcha
لطفا پیام خود را وارد نمایید.
پیام شما با موفقیت ثبت گردید.
لطفا کد اعتبارسنجی را صحیح وارد نمایید.
مشکلی پیش آمده است. لطفا دوباره تلاش نمایید.

پر بازدید ها

    پر بحث ترین ها

      بیشترین اشتراک

        اخبار گردشگری globe
        اخبار کسب و کار تریبون
        همراه اول