به گزارش خبرگزاری فارس از قزوین حضور عاشقان حسینی در اربعین هر سال پررنگتر از سالهای گذشته میشود اما برخی افراد حضور بانوان در این مراسم بزرگ را ضروری نمیدانند و مانع حضور این قشر از جامعه در بزرگترین تجمع میشوند؛ در این زمینه با خانم دکتر فاطمه محمدبیگی فعال فرهنگی و دبیر بنیاد عفاف و حجاب استان قزوین به گفتوگو نشستهایم که در ادامه از نظر میگذرد.
به نظر شما اهمیت پیاده روی اربعین در چیست؟
همانگونه که برخی از بزرگان نقل کرده اند، اهمیت پیادهروی اربعین به اندازۀ اهمیت حرکت ظهور و انتظار عالم بشریت است چراکه راه اربعین به ملتها و دلهای آزاده میآموزد که چگونه وحدت و یکرنگی را تقویت و زمینه ظهور را فراهم کنند؛ حرکت حضرت حجت (عج) در آینده مبتنی و متکی بر اصول است که یکی از این اصول، آمادگی بشریت است و ما برای ظهور آماده نمیشویم مگر با آزمایش و رزمایش، حرکت اربعین یک رزمایش و آزمایش با وحدت و همدلی و تناول کردن لقمههای ملل مختلف برای ظهور است.
تأثیر بینالمللی اربعین به نظر شما در چیست؟
ما به نسخههای امنیت بخشی همچون پیادهروی اربعین در کشور و دنیا نیاز داریم تا بتوانیم به واسطه آن امنیت دنیا را فراهم کنیم و این پیاده رویها چهره ظالمانی همچون داعشیها را پاک میکند؛ وجود امام حسین (ع) و راه آن حضرت برکت است و حرکت در مسیر سیدالشهدا امنیت ایجاد میکند.
اگر اندکی در وضعیت کشورهای اروپایی مطالعه کنیم متوجه میشویم که مردم این کشورها از فقدان معنویت خسته شده و به دنبال یک گمشدهای هستند؛ این گمشده را نمیتوان در کاخها و حرمسراها یافت و گمشده شاید در تاولهای پای زائران حسینی، حس خستگی در راه امام حسین (ع)، پخش لقمه توسط دختربچه عراقی به زائران آن حضرت، گرفتن دست پیرزن در راه بینالنهرین و یا در جریان پیادهروی اربعین باشد.
«حب الحسین» با شیرِ مادر به ما منتقل شده است، همان مادری که روضه میرود و برای سیدالشهدا گریه میکند و شیر میدهد و به راستی حسین «انّ الحُسین مِصباح ُ الهُدی و سَفینه النجاه» برای تمام بشریت است؛ ما فرزندان خود را برای زیارت اربعین میبریم تا آنها مسیر کشتی هدایت و نجات و سعادت را پیدا کنند و مادر برای تربیت فرزند به راه و الگو نیاز دارد و چه الگویی بهتر از راه امام حسین (ع)؟
باتوجه به اینکه راهپیمایی اربعین منتهی به ظهور امام زمان (عج) است، معتقدیم که باید فرزندان خود را در راه امام عصر (عج) تربیت کنیم و پیادهروی اربعین این راه را هموار میکند.
شما جلوههای ماندگاری از حضور خود در اربعین به یاد دارید؟
در سال گذشته که توفیق همراهی با تیم پزشکی را داشتم با بانوی ۳۰ سالای روبرو شدم که با وجود ۶ فرزند و باردار بودن و با پای پیاده از حله عراق به کربلا برای اربعین آمده بود و زائرانی هم از کودک سه ساله تا ۹۰ ساله و حتی عروس در اربعین حضور داشتند.
آیه «یدالله معالجماعه» در جریان پیادهروی اربعین به خوبی قابل مشهود است؛ زمانی که به صورت جمعی به ریسمان الهی چنگ میزنیم خداوند این راه را برای ما هموار میکند و بهترین حافظ انسان در این مسیر خواهد بود؛ راه کربلا راه امن و امان دین است.
حضور خانوادگی در پیادهروی اربعین چه تأثیری میتواند داشته باشد؟
زمانی که سیدالشهدا خواستند حجت را بر دشمنان تمام و حقانیت آل علی (ع) را به جهانیان اثبات کنند، تمام اعضای خانواده از جمله طفل ۶ ماهه را با خود همراه کردند برای اینکه اثبات کنند که تا آخرین لحظه قطره خونشان و تا آخرین فرد نسلشان برای پایداری راه حق و زودن کفر قدم بر میدارند؛ باید با الگوگیری از این امام بزرگوار در ثبات حقانیت دین الهی قدم برداریم.
حضرت زینب (س) سه فرزند و ۱۸ مَحرمِ خود را در صحرای کربلا از دست دادند و امروز بانوانی که به دنبال الگوی زینبی هستند و پرچمشان زینبی است میطلبد در این راه قدم بگذارند و به همراه خانواده در پیادهروی اربعین حضور داشته باشند که مطمئنا اثر تربیتی اربعین بر آینده فرزندانمان مشهود خواهد بود.
با حضور در پیادهروی اربعین، فرزندان خود را بیمه میکنیم چراکه پیادهروی بیمه سلامت عمر و دوری از انواع فسادها برای فرزندانمان است؛ فردی که در راه امام حسین (ع) قدم بر میدارد استکبار ستیز میشود.
حضور خانوادگی در پیادهروی اربعین، رِقّت قلبی و دلسوزی ایجاد و پیوند معنوی خانوادهها نسبت به خداوند را تقویت میکند و فرهنگ عدالت خواهی را در بین خانوادهها گسترده میدهد و تربیت فرزندان را مسیر میکند.
در علت رمز ماندگاری واقعه عاشورا و حضور میلیونی زائران در پیادهروی اربعین ذکر این نکته ضروری است که اگر یک سیر مطالعه ای از زندگی ائمه تا زمان امام زمان (عج) داشته باشیم متوجه میشویم که این سِیر یک سیر حرکت تکاملی متناسب با ظرفیت بشری است.
مردم عصر امام حسین (ع) در کوفه حلال وحرام را با هم در آمیختند و نامردیها به جایی رسید که حجت بر آنها به غیر از شهادت و ریختن امام زمانشان و فرزند ۶ ماهه اش آشکار نمیشد؛ آخرین دارایی امام حسین فرزند ۶ ماهه اش بود که امام برای اثبات حقانیت دین الهی هرآنچه را که داشت در راه حق تسلیم و نثار کرد و به لقب «ثارالله» نام گرفت.
انتهای پیام/