به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، یکی از سؤالاتی که در باب مهدویت مطرح میشود این است که وقتی امام زمان(عج) قیام کنند، جنگ و نبرد میکنند و حتی انسانهای به دنیا آمده از نسل قاتلان امام حسین(ع) را هم به عنوان انتقام خون آن حضرت به قتل میرساند حقیقت دارد؟ حجتالاسلام محمد شهبازیان کارشناس مرکز تخصصی مهدویت این گونه پاسخ میدهد:
در پاسخ این پرسش باید گفت: در متون اصیل اسلامی و روایات پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) مطالب بسیاری در زمینه وقایع ظهور و دستاوردهای حکومتی منجی عالم بشریت وارد شده است که در کل به دو بخش قابل تقسیم هستند:
الف) مطالب کلی امامت
در فرهنگ اهل بیت(ع) امامت عبارت از خلافت و جانشینی پیامبر(ص) در نگهداری دین و حفظ حوزه مسلمین است و امام کسی است که از طرف خدا و رسول خدا برای رهبری و راهنمایی مردم در تمام امور دینی و دنیوی تعیین شده است، با توجه به مسئولیتهایی که امام دارد هم از علم امامت برخوردار است و هم از گناه و اشتباه مصون است، چنین شخصیتی نمیتواند نسبت به مردم سختگیر، خشن، بیرحم و ... باشد.
بلکه همانگونه که حضرت علی بن موسی الرضا(ع) در توصیف امام میفرمایند: انیس و دوست مردم است و همانند پدری دل سوز و برادر مهربان و مادر پرعاطفه نسبت به فرزند کوچکش به آنها مهر میورزد، امام به منزله یک پناهگاه امن مردم در هنگام وقوع پیشامدهای ناگوار است... .
امام واسطه فیض خداوند است که به برکت وجود او برکات الهی شامل حال مردم میشود، زمین به برکت وجود آنها نعمتهای الهی نظیر روییدنیها و میوهها و محصولاتش را در اختیار جهانیان قرار میدهد و آسمان، باران و سایر روزیها را بر آنها نازل میکند و اگر لحظهای وجود امام از نظام آفرینش حذف شود، زمین اهل خود را هلاک میسازد، چگونه متصور است که چنین انسانهایی که مظهر کامل اسم رحمان و رحیم خداوند متعال محسوب میشوند و مسئولیت دارند که بشریت را به سرچشمه رستگاری با حکمت و موعظه حسنه و احسان و صحبت و ملاطفت برسانند، افرادی جنگافروز و خشونتطلب باشند؟
ب) دستاوردهای قیام امام عصر(عج)
از مجموعه روایات مربوط به زمان ظهور امام زمان(عج) چنین بر میآید که آن حضرت در شرایطی ظهور میکنند که انسانها از جور و ستم حکومتهای ظالم و مکاتب دروغین مدعی نجات بخشی بشریّت به تنگ آمده و در نتیجه به بیراهه رفتنها جامعه جهانی دچار انواع بلاهای اجتماعی شدهاند که از آن جمله میتوان به وقوع جنگهای خانمانسوز، ظلم و ستم، فساد اخلاقی و عقیدتی و ناامنی اشاره کرد.
بحرانها و آشوبهای مختلف اجتماعی، در مجموع شرایطی را فراهم میکنند که وقتی حضرت به اذن پروردگار عالم ظهور کنند و مردم را به سوی خود فرا میخوانند در کمترین زمان ممکن از سرتاسر عالم انسانهای عدالتخواه و تشنه امنیت و آسایش خود را به نزد آن حضرت میرسانند و لحظه به لحظه بر تعداد یاران وی افزوده میشود تا به آنجا که در کمتر از یک سال به کمک خود مردم، حکومت عدل جهانی در سراسر کره زمین استقرار پیدا میکند و بساط ستم و ظلم و تعدی برچیده میشود و بشریت به آرزوی دیرینه خود که همانا صلح و امنیت و آسایش کامل است دست مییابد.
پر واضح است که این کار به راحتی هم انجام نمیگیرد، چه بسیار افرادی که منافع نامشروع خود را در خطر دیده و به مخالفت با آن حضرت برمیخیزند و در صدد جنگ برمیآیند که امام مهدی(عج) همانند همه اولیای الهی با شیوههای مختلف آنها را به راه راست فراخوانده از وارد شدن به جنگ برحذر میدارد و چنانکه در فرموده امام صادق(ع) آمده است، آن حضرت آنان را با کلامی حکیمانه دعوت به پذیرش حق میکند و با زیباترین و شیرینترین سخنان آنها را موعظه میکند که بسیاری از آنها توجه کرده به حق گردن مینهند و دست از مخالفت و ستمگری و تعدی بر میدارند... .
با این همه افرادی هم پیدا میشوند که همچنان عناد ورزیده و بر موضع ظالمانه خود پافشاری میکنند، حضرت مجبور میشوند که در مقابل آنها به شیوههای قهرآمیز متوسل شوند. در اشاره به این حقیقت، در روایات میخوانیم که آن حضرت از ظالمان و ستمپیشگان انتقام میگیرد تا جور و ستم را از ریشه برکند.
شوکت و عظمت پوشالی سرکشان را درهم شکند؛ کاخ شرک و نفاق را ویران سازد و شاخههای گمراهی و شقاوت و فسق و فجور را قطع کند... .
اینجاست که مسأله انتقام خون به ناحق ریخته شده مظلومان عالم از آدم(ع) تا آخرالزمان مطرح میشود، چنانکه در بخشی از دعای ندبه در اشاره به این واقعیت میخوانیم: کجاست آنکه انتقام خون انبیاء و فرزندان انبیاء را میگیرد و خون کشته در کربلا را باز میستاند... .
از مشاهده این قبیل تعابیر برخی به این اشتباه دچار شدهاند که آن حضرت چگونه از کسانی که در زمان شهادت امام حسین(ع) حضور نداشتند انتقام خواهد گرفت، مگر میتوان فرزندان را به جرم گناهان پدرانشان به قتل رساند؟ برخی از روایات به این قبیل توهمات پاسخ دادهاند، از جمله در روایتی که از امام رضا(ع) نقل شده، وقتی از آن حضرت سؤال میشود: درباره این سخن از امام صادق(ع) که فرمودند: «هنگامی که قائم ما قیام کند نسل کشندگان امام حسین(ع) را به کیفر جنایت پدرانشان به قتل میرساند» چه میفرمایید؟
ایشان(ع) فرمودند: «بلی، چنین روایتی حق است».
آنان پرسیدند: این کار چگونه با مضمون آیهای که میفرماید: «هیچ کس بار گناه دیگری را به دوش نمیکشد»، جور در میآید؟
امام(ع) فرمودند: سخن خداوند متعال کاملاً صحیح است، اما بحث در این است که ایشان آن دسته از فرزندان قاتلان امام حسین(ع) را به قتل میرساند که آنها به آن جنایت هولناک پدرانشان دل خوش میدارند و حتی به آن افتخار میکنند و هرکس که به بدکاری رضایت دهد، همانند انجام دهنده آن است. از این رو اگر مردی در مشرق به ناحق کشته شود و دیگری در مغرب بر آن رضایت دهد در پیشگاه خداوند شریک قتل آن بیگناه محسوب میشود و قائم آل محمد(عج) هم وقتی که قیام میکند آنان را به خاطر رضایتشان به جنایات پدرانشان و افتخار و مباهاتشان به آن جنایت، کیفر میکند.
نتیجه آنکه امام زمان(عج) پس از ظهور، هرگز، خود آغاز کننده جنگی نخواهد بود و آن جنگ و خونریزی عظیمی که از آن سخن به میان میآید، قبل از ظهور به دست سران حکومتهای ظالم و استکباری به بشریت تحمیل خواهد شد و آن گاه که آن حضرت در نتیجه عناد اهل باطل مجبور به مبارزه قهرآمیز با آنها میشود، ابتدا با حکمت و موعظه نیکو آنان را به پذیرش حق دعوت کرده و از مقابله با خود برحذر میدارد و در آن مرحله نیز تنها با طغیانگران و سرکشان عنود به جنگ خواهد پرداخت تا دست از عناد بردارند و از هرگونه تعدی و ستم به دیگران خودداری کنند و این همان روشی است که همه انبیای الهی آنرا به کار بستهاند، بدون اینکه کوچکترین صدمهای به انسانهای بیگناه و مستضعف وارد شود.
به بیان دیگر آن حضرت در حقیقت در راستای دفاع از حق و حقوق تودههای مردم و برای رهایی آنها از ستم ستمگران به جنگ اقدام میکنند؛ لذا وقتی سؤال میشود که امام زمان(عج) پس از ظهور چگونه عمل خواهد کرد؟ در روایتی آمده است: به سیره و روش جد بزرگوارش رسول اکرم(ص) عمل خواهد کرد.
انتهای پیام/