به گزارش فارس، پایگاه تحلیلی «المانیتور» در مطلبی با عنوان «ایران و حماس برنده جنگ غزه هستند» به قلم «سید حسین موسویان» مینویسد: درگیری هشت روزه میان حماس و اسرائیل با آتشبس خاتمه یافت. گرچه این درگیری کوتاهتر از عملیات سرب گداخته در سالهای 2008 تا 2009 بود اما در هر صورت ویرانیهایی را بر جای گذاشت. بمبارانهای هوایی و دریایی اسرائیل 165 فلسطینی را کشت و 1200 تن دیگر را زخمی کرد و خسارات وارده به زیرساختهای غزه حدود 1.2 میلیارد دلار برآورد شد. موشکهایی که از غزه پرتاب شد نیز منجر به کشته شدن 5 اسرائیلی و زخمی شدن دهها تن دیگر شد.
* اسرائیل به هدف خود یعنی نابودی توان موشکی حماس دست نیافت
اسرائیل به هدفی که علنا اعلام کرده و آن هم نابودی توان موشکی حماس بود، دست نیافت. حماس و دیگر سازمانهای فلسطینی توانستند به حملات موشکی خود علیه اسرائیل ادامه دهند و برای اولین بار به مناطقی فراتر در تلآویو و بیتالمقدس ضربه بزنند. شکست اخیر اسرائیل تکرار شکستهای مشابه آن در جنگ 33 روزه با حزبالله در سال 2006 و جنگ 22 روزه با حماس در سالهای 2008 تا 2009 بود. دوئل اخیر حماس و اسرائیل که تکرار درگیریهای گذشته بود، در عین حال در فضای منطقهای کاملا متفاوتی رخ داد که تبعات زیادی را برای اسرائیل و رهبران عرب خواهد داشت و این در حالی است که ایران بیشترین سود را خواهد برد.
* ایران برای اولین بار کمک نظامی به فلسطینیان را تایید کرد
اول اینکه علی لاریجانی، رئیس پارلمان ایران اعلام کرد: «ما مفتخریم که از مردم فلسطین و حماس دفاع میکنیم... و اینکه کمک ما به آنها هم مالی و هم نظامی بوده است.» ایران از سال 1979 که انقلاب اسلامی در این کشور به وقوع پیوست حمایت سیاسی، ایدئولوژیکی و مالی را از گروههای مقاومت فلسطینی علیه اشغالگری اسرائیل انجام داده است. این اولین بار بود که تهران کمک نظامی خود به فلسطینیان را تایید میکرد.
* دوران نامرئی بودن اسرائیل گذشت
دوم اینکه برغم برتری نظامی و فنی اسرائیل و همچنین سیستم مدرن گنبد آهنینش، تلآویو قادر به رهگیری موشکهای دوربرد فجر-5 که از غزه پرتاب شده و به تلآویو و بیتالمقدس رسید، نبود. این موشک بخش بزرگی از زرادخانهها و توانمندی موشکی ایران نبود اما این اولین بار بود که گروههای فلسطینی از موشکهایی پیچیدهتر علیه اهداف اسرائیلی استفاده میکردند. محمد علی جعفری، فرمانده سپاه پاسداران انتقال فناوری موشکی به غزه را با گفتن اینکه «ما به آنها فناوری (ساخت موشکهای فجر5) را ارائه کردیم و تولید آنها به سرعت انجام شد»، تایید کرد. این تغییری بزرگ در دستیابی به توانایی نظامی بزرگتر در غزه است و اسرائیل را در آینده آسیبپذیر میکند.
«نامرئی بودن» اسرائیل پس از درگیری اخیر از بین رفت و شجاعت بیشتری به دیگر گروهها خصوصا حزبالله لبنان در برابر اسرائیل بخشید. رهبر حزبالله لبنان گفت: «اسرائیل که با تعدادی موشک فجر-5 در جریان هشت روز به لرزه درمیآید پس چگونه میخواهد با هزاران موشکی که در صورت حملهاش به لبنان بر تلآویو و دیگر شهرها فرود میآید، مقابله کند؟ دورانی که اسرائیل میتوانست ما را بترساند، گذشته است.»
* موفقیت اسرائیل در جنگی سهجانبه غیرممکن است
سوم اینکه درگیری اخیر به طور آشکار جنگ میان حماس و اسرائیل و به طور مخفیانه جنگ میان ایران و اسرائیل بود. استراتژیستهای ارتش ایران توانایی اسرائیلیها را در جریان این درگیری در غزه ارزیابی کرده و به این نتیجه رسیدند که موفقیت اسرائیل در جنگی سهجانبه با ایران، حزبالله و حماس غیرممکن است. تهدید نظامی اسرائیل علیه ایران نیز توسط علی باقری، معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران نادیده گرفته شد: «هنگامی که رژیم صهیونیستی نمیتواند در نوار غزه تحت محاصره در برابر مقاومت بایستد، روشن است که قطعا هنگامی که به قدرت و توان جمهوری اسلامی میرسد چیزی برای گفتن ندارد.»
* اسرائیل از منابع انسانی و حمایت عمومی برای شرکت در درگیری طولانیمدت برخوردار نیست
چهارم اینکه عامل تعیینکننده در هر جنگی ظرفیت، توانایی و آمادگی یک ملت برای مقاومت در برابر تبعات جنگ است. درگیری اخیر منجر به نگرانی عمومی گستردهای در اسرائیل شد و بیش از یک میلیون نفر شب و روز خود را در پناهگاهها میگذراندند و این در حالی است که فلسطینیها هیچ پناهگاهی ندارند. علاوه بر این، به نظر میرسد که آمادگی و حمایت افکار عمومی اسرائیل در درگیری طولانیمدت نمیتواند پایدار بماند. این عامل برای هر نهاد نظامی نشاندهنده توانایی عمومی برای پذیرش جنگ است. ایران در جریان جنگ با عراق به دلیل منابع انسانی و توانایی آنها برای حمایت قاطع از دولت توانسته بود از خود دفاع کند اما اسرائیل از این تعداد منابع انسانی و یا سطح لازم از حمایت عمومی در درگیری طولانیمدت برخوردار نیست.
* اعتبار رهبران عرب از بین رفته است
پنجم اینکه حمله اخیر نقاط حساس نظامی و اجتماعی اسرائیل را با تبعات وسیع نشان داد که این شامل رهبران عرب منطقه نیز میشود. بحران سوریه نشان داد که رهبران کشورهای عربی خصوصا قطر و عربستان سعودی از مخالفان سوری که خواستار ساقط کردن دولت اسد هستند، حمایت مالی و نظامی میکنند. علاوه بر برگزاری کنفرانسها و هماهنگیها، تلاشهای آنها برای تقویت مخالفان درگیری داخلی در یک کشور مسلمان را وخیمتر کرده است. در عین حال هنگامی که به تجاوز اخیر اسرائیل به غزه و یا حملات قبلی نگاه میکنیم، درمییابیم که رهبران عرب تنها به لفاظی بسنده کرده و هیچ اقدام عملی را انجام ندادهاند. علی لاریجانی به نارضایتی ایران از کشورهای عربی که نسبت به کمک به فلسطینیها بیتفاوت هستند، اشاره کرده و میگوید: «ملت فلسطین نیاز به سخنرانی و دیدارهای مختلف ندارد. کشورهای عربی باید کمک نظامی ارسال کنند.»
رهبران عرب نمیتوانند به این روند ادامه دهند زیرا بهار عربی دیکتاتورهایی را که در جهت منافع غربی کار میکردند به زیر کشیده و آنها را با دولتهای مردمی که پاسخگوی افکار عمومی هستند، جایگزین کرده است. این تغییرات در منطقه فشارهای مدنی اجتماعی را که خواستار موضع سختتر نسبت به اسرائیل و خاتمه رنج و درد فلسطینیان شده، ایجاد کردهاند. افکار عمومی منطقه از این مسئله که رهبران عربی تنها نسبت به تجاوز اسرائیل علیه فلسطینیان به لفاظی بسنده کردهاند، ناراحتند- این واقعیت اعتبار رهبران عرب را نزد مردم کشورهای عربی از بین برده است.
* رهبران عرب نسبت به کشورهای اسلامی مانند گرگ و نسبت به اسرائیل مانند بره هستند
نتانیاهو با دست زدن به درگیری اخیر بار دیگر کاستیهای رهبران عرب را در رویارویی با اسرائیل به نمایش گذاشت و حاکمیت آنها را بیش از پیش تضعیف کرد. در نهایت این مسئله نشان میدهد که رهبران عرب نسبت به کشورهای اسلام همانند گرگ و نسبت به اسرائیل همانند بره هستند. حتی حماس نیز رهبری اعراب و واکنش آنها را زیر سوال برده است. خالد مشعل، رهبر حماس از ایرانیها به خاطر حمایت نظامی و مالیشان تشکر کرده و از رهبران عرب خواسته است از ایران پیروی کنند.
* فلسطینیان دیگر تشکیلات خودگردان را نماینده مشروع خود نمیدانند
در نهایت، اردوکشی نظامی اسرائیل در غزه شکستی برای اسرائیل، رهبران عربی که سکوت اختیار کردند و اعتبار تشکیلات خودگردان در کرانه باختری است که اکثر فلسطینیان دیگر آن را نماینده مشروع خود نمیدانند. از سوی دیگر، حماس به خاطر تسلیم نشدن به بمباران اسرائیل از محبوبیت در میان فلسطینیها و مسلمانان برخوردار شده است.
برغم این حقیقت که مقاومت فلسطین و ایران برندگان این جنگ بودند، در نهایت ادامه چنین درگیریها و تهدیدهای مکرر برای صلح و ثبات پایدار در منطقه مضر است. بازیگران اصلی منطقه باید لحظهای به راهبردهای کنونی که منجر به راه حلی پایدار نشده فکر کنند. بحران و بیثباتی کنونی در عراق، افغانستان، سوریه، بحرین و دولتهای مردمی جدید و شکننده در منطقه که با درگیری میان اسرائیل و فلسطینیان همراه شود میتواند کل منطقه را درگیر جنگی طولانی کند.
انتهای پیام/2711X3/