به گزارش فارس، پایگاه تحلیلی «ریس فور ایران» در مقالهای به قلم «فلینت لورت و هیلاری من لورت»در خصوص «حذف نام گروهک مجاهدین خلق از لیست سازمانهای تروریستی» نوشت: وزارت امور خارجه آمریکا با اعلام این مطلب که دولت «اوباما» قصد دارد تا نام سازمان مجاهدین خلق(MEK) را از فهرست سازمانهای تروریست خارجی(FTOs) حذف کند، ساحت مبتذل دیگری از سیاستهای خالی از اخلاق و استراتژی آمریکا در قبال ایران را آشکار کرد.
رهبر مجاهدین خلق، مسعود رجوی از حامی خود، صدام تقلید میکند
* آمریکا از تروریسم حمایت میکند
در سطحی کلان، ما فهرست اسامی سازمانهای تروریستی دولت آمریکا را موهن- و حتی مضحک- میدانیم و معتقدیم که این کشور حامی تروریسم است. ما در طول این سالها بارها دیدهایم که چگونه دولتهای بدخواه و بدگمان آمریکایی اسامی این سازمانها را دستکاری کردهاند و نام سازمانها و کشورها را بنا به دلایلی که هیچ ربطی به فعالیتهای واقعی آنها و همکاری آنها با تروریسم ندارد، از این فهرست حذف یا اضافه کردهاند.
برای نمونه، بعد از حمله صدام به جمهوری اسلامی نوپا در 22 سپتامبر 1980، و قتل عام گسترده ایرانیان بیگناه، دولت «ریگان»(در ژانویه 1981 بر سر کار آمد) راهی یافت تا عراق را از فهرست حامیان این کشور حذف کند، تا بتواند از سد محدودیتهای قانونی که مانع از کمکرسانی حکومت آمریکا به صدام میشود عبور نماید و صدام را در ادامه جنگ وحشیانهای که دولت آمریکا خواهان آن بود حمایت کند.(در طی آن جنگ، مجاهدین خلق- بعد از شکست تلاشهایشان برای براندازی جمهوری اسلامی از طریق برنامهریزی یک رشته عملیاتهای تروریستی و بمبگذاریهای خونین که مقامات ارشد حکومت ایران را هدف قرار داده بودند- بهطور منظم با همکاری دولت عراق در حملههای شیمیایی به مناطق -غیرنظامی و نظامی- در داخل ایران شرکت میکردند.)
اما، زمانیکه همان «صدام» در سال 1990 به کویت حمله کرد، دولت «جورج اچ. دبلیو بوش» نتوانست به موقع عراق را به فهرست حامیان کشور آمریکا برگرداند. ما گمان میکنیم که «صدام» با گروههایی که امروزه آمریکا دیگر آنها را جزء سازمانهای تروریستی نمیداند ارتباط داشته است.
* معیار تروریست بودن چیست!؟
ما مطمئن هستیم که این حذف و اضافه کردنها دستخوش فساد و سیاستبازی هستند و در عین حال میتوان با توجه به اظهارات سیاسی آمریکا به اهمیت آنها پی برد. امروز، دولت «اوباما» اظهارات سهمگینی درباره سیاست آمریکا نسبت به ایران ابراز میکند. این اظهارات حتی برای کسی که باور دارد تشخیص و تعیین سازمانهای تروریستی خارجی بر طبق رویهای صادقانه و مبتنی بر واقعیت انجام میگیرد بسیار وحشتناک هستند.(ما این مسئله را باور نداریم، اما میدانیم که رهایی از این دروغها کار چندان آسانی نیست.)
همین امسال، مقامات سازمان جاسوسی آمریکا به یک منبع موثق خبری اعلام کردند که سازمان مجاهدین خلق در ترور دانشمندان هستهای ایرانی با سازمان جاسوسی اسراییل همکاری فعالانه داشتهاند، آنچه که مقامات ایرانی نیز آن را تصدیق میکنند. آیا قتل و عام غیرنظامیها(و در برخی موارد، اعضای خانواده آنها) در خیابانهای پر رفت و آمد و مناطق شلوغ شهر(تهران) جزء معیارهای دولت آمریکا برای تروریسم قلمداد کردن یک سازمان نیست؟ البته، در اینجا بجاست به این نکته اشاره کنیم که دولت آمریکا خود مسئول مرگ میلیونها غیرنظامی بیگناه در خاور میانه است. اما به طور کل واشنگتن تلاش میکند تا به این دروغ ادامه دهد که در قتل آن بیگناهان دخالتی نداشته است و این قتل و عامها نتیجه(مستقیم و قابل پیشبینی) عملیاتهای آمریکا و سیاستهای فشار او نبودهاند.(البته میدانید که هدف آمریکا کشتن این افراد نبوده است، اما، همانطور که یک بار وزیر دفاع آمریکا، «دونالد منسفیلد» اعلام کرد"این چیزها اتفاق میافتد".)
در این وضعیت، دولت «اوباما» سازمانی را که آمریکا بهخوبی میداند در قتل و عام افراد بیگناه مستقیماً دست داشته است، از لیست تروریستها حذف میکند و "مهر تایید واشنگتن را بهخاطر انجام وظیفه" به این گروه اعطا میکند.
*اقدامی فراتر از جرم و خطایی مهلک
اما، با توجه به دیدگاه کلاسیک «تالیراند» که اقدامِ "به عملی اشتباه، فجیعتر از جرم است" میتوان گفت که حذف نام مجاهدین خلق نه تنها از نظر اخلاقی عمل شنیعی است؛ بلکه اشتباه استراتژیک و خطای سیاسی مهلکی محسوب میشود. تصور این موضوع بسیار سخت است که چگونه، حتی بعد از انتخاب مجدد و احتمالی رییس جمهور، دولت «اوباما» میتواند به صراحت ادعا کند که قصد رابطهای اساساً متفاوت با جمهوری اسلامی را نخواهد داشت- البته این اقدام مستلزم آن است که آمریکا موجودیت سیاسی و قانونی جمهوری اسلامی را به عنوان نماینده مشروع منافع یک ملت بپذیرد.
*حذف نام مجاهدین از فهرست تروریستها گامی به سوی تغییر حکومت در ایران
تصور کنید: زمانیکه گروه مجاهدین خلق به طور رسمی از فهرست سازمانهای تروریستی حذف شود- فرایند قانونیِ مشخصی که چند ماه به طول خواهد انجامید- کنگره، حمایت مالی خود را از منافقین به عنوان پیشقراولان اجرای استراتژیهای جدید آمریکایی برای تغییر حکومت در ایران آغاز خواهد کرد. در دهه 1990، حمایت مشابهی از «احمد چلبی» و کنگره ملی عراق- که به اندازه تنفر ایرانیها از مجاهدین خلق، مورد تنفر عراقیها بود- به عمل آمد و باعث شد که رییس جمهور وقت، «کلینتون» قانون آزادی در عراق را امضا کند، اقدامی که راه را برای تصمیم حمله «جورج دبلیو بوش» به عراق در سال 2003 هموار کرد. امروز خطر اجرای چنین سناریویی در ایران در چند سال آینده- با نتایج به مراتب فجیعتری برای موقعیت استراتژیک و اخلاقی آمریکا- نزدیکتر به نظر میرسد.
انتهای پیام/