چگونه فرزند کلاساولیتان را بدون اشک به مدرسه بفرستید!
با نزدیک شدن به ماه مهر، بسیاری از والدین نگران اضطراب و بیقراری فرزندان کلاساولی خود در روزهای نخست مدرسه هستند؛ یکی از روانشناسان حوزه کودکان و نوجوانان میگوید این اضطراب طبیعی است اما با شناسایی بهموقع نشانهها و بهکارگیری روشهای حمایتی میتوان آن را مدیریت کرد.
به گزارش خبرگزاری فارس از قزوین، با فرارسیدن ماه مهر و بازگشایی مدارس، هیجان و بیتابی نوآموزان کلاساولی، همزمان با نگرانی و دلهره والدین آنان نسبت به چگونگی سازگاری کودکان با محیط جدید آموزشی، به دغدغهای سالانه تبدیل شده است.بسیاری از خانوادهها این روزها با پرسش کلیدی روبهرو هستند که چگونه میتوانند بر «اضطراب جدایی» و ترس کودک خود از مدرسه غلبه کنند و مسیر تحصیل را برای او هموار سازند.خبرنگار فارس در گفتوگو با سمیه اودارباشیها روانشناس حوزه کودک و نوجوان، به بررسی این چالش پرداخته است.اودارباشیها با اشاره به شیوع اضطراب کلاساولیها در محیط مدرسه گفت: اضطراب یک واکنش طبیعی به استرس است، اما زمانی که شدید یا مداوم شود، میتواند بر توانایی کودک در یادگیری و رشد تأثیر منفی بگذارد.وی افزود: اضطراب در کودکان مدرسهای پدیدهای رایج است و تخمین زده میشود از هر پنج کودک، یک نفر در طول سال تحصیلی آن را تجربه کند.انواع اضطراب در کودکاناین روانشناس حوزه کودک و نوجوان، انواع مختلف اضطراب مدرسه را توضیح داد و اظهار کرد: این اضطراب میتواند در قالبهای مختلفی بروز پیدا کند که از جمله آنها میتوان به اضطراب جدایی یا ترس از دوری والدین، فوبیای اجتماعی یا ترس از قضاوت و طرد شدن توسط همسالان، اضطراب امتحان، اضطراب عملکرد و همچنین ترسهای خاص اشاره کرد.علائم هشداردهنده در کودکان
این متخصص، علائم اضطراب را به سه دسته فیزیکی، رفتاری و شناختی تقسیم کرد و گفت: علائم فیزیکی شامل سردرد، معدهدرد، حالت تهوع، تپش قلب و تعریق است. علائم رفتاری نیز مانند اجتناب از مدرسه، امتناع از شرکت در فعالیتهای کلاسی و چسبیدن بیشازحد به والدین، نشانههای قابل مشاهده این اختلال محسوب میشود.وی ادامه داد: علاوه بر این، علائم شناختی همچون افکار منفی، نگرانی بیشازحد و مشکل در تمرکز نیز از نشانههایی است که والدین و معلمان باید نسبت به آن هوشیار باشند.چگونه از کودکان مضطرب حمایت کنیم؟اودارباشیها در ادامه به ارائه راهکارهایی برای کمک به کودکان پرداخت و گفت: اولین و مهمترین گام، گفتوگوی صادقانه با کودک و ایجاد فضای امن برای بیان نگرانیهای اوست. پس از آن، شناسایی محرکهای اضطراب و توسعه استراتژیهای مقابلهای سالم مانند تکنیکهای تنفس عمیق و تجسم، میتواند بسیار مؤثر واقع شود.وی ارتباط مؤثر با مدرسه را کلیدی دانست و خاطرنشان کرد: درگیر کردن معلم و مدیر مدرسه میتواند به ارائه حمایتهای بیشتر و ایجاد تغییرات لازم در محیط آموزشی منجر شود.این روانشناس تأکید کرد: در مواردی که اضطراب کودک شدید یا مداوم است، مراجعه به درمانگر کودک ضروری است؛ چراکه با حمایت و مداخله مناسب، کودکان میتوانند اضطراب خود را مدیریت کرده و در محیط مدرسه رشد و شکوفایی داشته باشند.اهمیت آمادگی پیش از ورود به مدرسه
اودارباشیها با بیان اینکه ورود به مدرسه یا مهدکودک تجربهای جدید و هیجانانگیز برای کودکان است، اظهار کرد: طبیعی است برخی از بچهها به دلیل دوری از والدین شرایط سختی را تجربه کنند و با گریه یا لجبازی واکنش نشان دهند. وظیفه ما این است که با آموزش و ایجاد آمادگی پیش از ورود به دبستان، بچهها را با آرامش بیشتری راهی این محیط جدید کنیم.وی در تشریح راهکارهای عملی برای کاهش اضطراب گفت: یکی از روشهای مؤثر، بازدید از مدرسه پیش از شروع سال تحصیلی است. نشان دادن مسیر، کلاسها، حیاط و سرویس بهداشتی به کودک باعث میشود او با فضای مدرسه آشنا شود و ترس از ناشناختهها در او کاهش یابد.این روانشناس افزود: همچنین صحبت درباره خاطرات مثبت و بامزه دوران مدرسه میتواند نگرش کودک را نسبت به این فضا تغییر دهد. برای کودکانی که امکان بازدید ندارند، بازی و نمایش میتواند جایگزین خوبی باشد. والدین میتوانند نقش معلم یا مدیر را بازی کنند و کودک در نقش دانشآموز، فرآیند مدرسه رفتن را در محیطی امن و شاد تجربه کند.لزوم آموزش مهارتهای اجتماعی و دوستیابیاودارباشیها با اشاره به اهمیت مهارتهای اجتماعی در کودکان گفت: اگر کودک در دوستیابی مشکل دارد، باید به او بیاموزیم که نیاز به دوست داشتن و دوست داشته شدن یک نیاز کاملاً طبیعی است. گفتن جملاتی مانند «ما به تو افتخار میکنیم» و «خوشحالیم که تو فرزند ما هستی»، اعتمادبهنفس او را برای برقراری ارتباط با همسالان افزایش میدهد.
وی ادامه داد: بردن کودکان به پارکها و مراکز بازی که بچههای همسن حضور دارند، فرصت تمرین این مهارتها را فراهم میکند. همچنین، آموزش احترام به دیگران—که ابتدا باید از سوی والدین ارائه شود—مسیر آسانی برای پیدا کردن دوست خواهد بود.این روانشناس تأکید کرد: صحبت با والدین دیگر در مدرسه یا محله و ایجاد شرایط برای ارتباط کودکان با یکدیگر، میتواند حلقه حمایتی قوی برای کودک ایجاد کند تا در روز اول مدرسه با چهرههای آشنا روبهرو شود.آمادهسازی محیط خانهوی در پایان با اشاره به اهمیت محیط خانه گفت: خرید لوازمالتحریر با سلیقه دانشآموز و تشویق او به یادگیری مطالب جدید، اشتیاقش را برای شروع مدرسه بیشتر میکند. همچنین برنامهریزی برای ساعات خواب، تغذیه سالم و فعالیتهای بدنی، آمادگی جسمی و روحی کودک را برای سال تحصیلی جدید افزایش میدهد.به گزارش فارس، شروع مدرسه بهویژه برای کلاساولیها، اگرچه میتواند با دغدغه و نگرانی همراه باشد، اما با درک، صبر و حمایت صحیح والدین و همکاری سیستم آموزشی، میتوان آن را به تجربهای شیرین و پایهای مستحکم برای سالهای آینده تحصیل تبدیل کرد. همانطور که این روانشناس کودک و نوجوان اشاره کرد، کلید حل این مسئله برقراری ارتباط سازنده میان خانه و مدرسه و تبدیل اضطراب به آگاهی است.#مدرسه #سال_تحصیلی #دانش_آموز #استرس 08:22 - 27 شهریور 1404