نشانه شناسی حسین(ع)
✍️ مجتبی رستمی کیا◽️حسین (ع) پدیده مشترک نسل های ایرانیان از دوره ایلخانیان تا کنون است، ایرانیان در غم ها و اعتراض ها و قیام های اجتماعی و اعتراض به وضعیت موجود همواره حسین را در کانون و میدان زندگی خود قرار دادند. حتی امروز حسین به لحاظ نشانه شناسی اسم رمزی است که در سختی ها به شیعیان امید می دهد و آرامشان می کند.◽️حسین حتی روزگاری زینت بخش مُهر حاکمان این سرزمین بوده است، طبقه شکن است، مجلس روضهاش امروز بی شک نوآوری اجتماعی است، تعزیهخوانی صنعت مدرن شده قاجاری هم به فناوری اجتماعی بسیار نزدیک شده است، حسین جهان اجتماعی ما را برساخت کرده است.◽️حسین در هنگام افسردگی و رکود شیعیان استعاره راه، حرکت و جریان داشتن است، دال های شناور زیادی بر روی مفهوم محوری حسین افزوده شده است که از جمله این مفاهیم نهادی می توان به: شهادت، مقاومت، کرامت، مظلومیت، عدالت، اصلاح طلبی، انفاق، اطعام، هیئت، مجلس عزا، روضه های خانگی و ... اشاره کرد.◽️حسین محور انقلاب اسلامی ایران است بی شک! کربلا و ملت شهادت بودن این مردم را به خیابان کشانده است، حسین حقیقت بزرگی است که بزرگان و انقلابیون از زیدیه تا کنون از او رنگ گرفته اند، چه رنگی پاشیده شده است بر تاریخ و تارک شیعیان، شبیه انرژی و حرارتی است در قلوب مومنین.◽️عطوفت ایرانیان در قرن های متمادی برای حسین به هیجان آمده است، میزان اشک هایی که برای حسین بر گونه های خود ریخته اند بیش از فوت عزیزانشان بوده است، حسین در عین تحریک عواطف انسانی ایرانیان، آنها را جسور و متهور هم کرده است، مثل اینکه این اشک ها نه از سر ترس و تکریم مظلوم، بلکه نشانه شوق داشتن قهرمانی در وزان حسین است.
❇️حسین دال مرکزی است.همچنان هم قرار است این حسین قلوب و سیوف را فتح کند و پیش برود.نسل ها و کشورها را در بر بگیرد، امروز حسین از گفتمان شیعی فراتر رفته است و در حال جهانی شدن است. «معناشناسی حسین» رهگشاست. حسین جریان نیروپویایی تاریخ تشیع است. شاید این سخن ترجمان تحلیل امام راحل باشد که « این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است»
06:34 - 2 تیر 1405
0 بازدید
