محاصره دریایی ترامپ به سد قدرت جغرافیای ایران برخورد
ایالات متحده با اقدامات خود در تنگه هرمز، مرزهای حقوق بین‌الملل را درنوردیده و مصداق «دزدی دریایی دولتی» شده است. با این حال، قدرت جغرافیای ایران این سیاست ترامپ را به شکست می‌کشاند.
گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ اقدامات اخیر ایالات متحده در تنگه هرمز که با هدف ممانعت از تردد کشتی‌های تجاری و توقیف آن‌ها صورت گرفته، از سوی کارشناسان حقوق بین‌الملل به عنوان مصداق بارز «دزدی دریایی دولتی» یا State Piracy تلقی می‌شود. این تحلیل که بر پایه‌ی مفاهیم فنی حقوق بین‌الملل و با استناد به رویه‌های دیوان بین‌المللی دادگستری ارائه شده، نشان می‌دهد که رفتار آمریکا نه تنها با اصول بنیادین حقوق بین‌الملل مغایرت دارد، بلکه آزادی کشتیرانی و ثبات اقتصادی جهانی را نیز به طور جدی به مخاطره می‌اندازد.بر اساس تعاریف حقوقی، «محاصره» یک مفهوم فنی است که نیازمند رعایت اصول مشخصی از جمله اعلام رسمی، قابلیت اجرا، عدم تبعیض و مهم‌تر از همه، وجود یک هدف نظامی مشروع است. این در حالی است که ایالات متحده بدون اعلام رسمی جنگ و در غیاب مجوز شورای امنیت، اقدام به چنین رفتاری کرده است. طبق منشور سازمان ملل متحد و اصل ممنوعیت توسل به زور، هرگونه تهدید یا اقدام نظامی بدون مجوز قانونی، نقض آشکار این اصول محسوب می‌شود.دیوان بین‌المللی دادگستری در پرونده‌های مهمی همچون «نیکاراگوئه»، به صراحت اعلام کرده است که حتی اقدامات غیرمستقیمی که منجر به اختلال در تجارت و کشتیرانی شود، مغایر با اصل ممنوعیت توسل به زور است. اقدامات پیش‌دستانه آمریکا در تنگه هرمز، که بدون مجوز شورای امنیت و خارج از چارچوب حقوقی مشخص صورت گرفته، از منظر حقوقی کاملاً متزلزل و غیرقابل دفاع است.
یکی دیگر از جنبه‌های مهم حقوقی که در این تحلیل مورد تأکید قرار گرفته، ممنوعیت آسیب رساندن به غیرنظامیان است. حتی در شرایط جنگی نیز، محاصره‌ای که منجر به گرسنگی غیرنظامیان، قطع کمک‌های بشردوستانه یا فشار اقتصادی فلج‌کننده بر توده‌های مردم شود، غیرقانونی است. هدف اعلام شده آمریکا مبنی بر فلج کردن اقتصاد و مصادره انرژی جهانی، نه یک هدف نظامی مشروع، بلکه اقدامی غیربشردوستانه است که دسترسی جهانی به منابع حیاتی مانند سوخت و نهاده‌های کشاورزی را مختل می‌کند.رفتار آمریکا در دور شدن از آب‌های سرزمینی خود و تهدید کشتی‌ها در آب‌های آزاد، به ویژه کشتی‌های حامل ارزاق و نفت، بسیار خطرناک توصیف شده است. این اقدام یک‌جانبه، نه تنها ایران، بلکه تمام کشورهای ثالث و بی‌طرفی را که از این مسیر استراتژیک استفاده می‌کنند، تحت تأثیر قرار می‌دهد و آزادی کشتیرانی بین‌المللی را با چالش جدی روبرو می‌سازد.با این حال، ایران با 15 کشور همسایه است و مرزهای زمینی قابل‌توجهی برای تامین کالاهای مورد نیاز خود دارد. یکی از آن‌ها مسیر ریلی چین-ایران است که سال قبل پذیرای بیش از 60 قطار بوده است. حتی کریدور شمال-جنوب که ایران و روسیه را بهم گره می‌زند، یکی از مسیرهای زمینی و به دور از تنش تنگه هرمز است.
در نهایت، این تحلیل نشان می‌دهد که آمریکا با این اقدامات، با ایجاد اختلال در قیمت جهانی انرژی و نقض آزادی کشتیرانی، به جامعه بین‌المللی آسیب می‌زند. این وضعیت می‌تواند بستری برای شکایت کشورهای متضرر و مطالبه غرامت از سوی آن‌ها در دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) فراهم کند، چرا که اقدامات فعلی آمریکا هیچ انطباقی با قطعنامه‌های سازمان ملل نداشته و حتی با مخالفت اعضای دائم شورای امنیت نیز روبرو است. #محاصره_دریایی#مرزهای_ترانزیتی#کریدور_شمال_جنوب#کریدور_شرق_غرب#تنگه_هرمز#حقوق_دریانوردی
05:22 - 29 فروردین 1405