شما هم از «روخوانی» و «املای» بچه‌ها شکایت دارید؟

رضا کلاس دوم است. وقتی کلمه «مدرسه» را پای تخته می‌بیند. می‌داند که این کلمه پنج‌حرفی را چطور بنویسد، چشم‌هایش کاملاً سالم است و تخته را به‌خوبی می‌بیند اما وقت نوشتن مداد را توی دستش می‌چرخاند و می‌نویسد: مدرثه!
گروه زندگی: این گزارش را همه والدین باید بخوانند. همه کسانی که بچه‌مدرسه‌ای دارند و سر تکلیف نوشتن، املا یا ریاضی با بچه‌ها درگیر می‌شوند. وقتی درگیری فرسایشی شده است یعنی پای یک «اختلال» در میان است.رضا کلاس دوم است. وقتی کلمه «مدرسه» را پای تخته می‌بیند. می‌داند که این کلمه پنج‌حرفی را چطور بنویسد، چشم‌هایش کاملاً سالم است و تخته را به‌خوبی می‌بیند اما وقت نوشتن مداد را توی دستش می‌چرخاند و می‌نویسد: مدرثه!حسنا کلاس پنجم است. وقتی معلم می‌پرسد ۶+۵ ضرب در ۷ چند می‌شود؟! مینا سرش را پایین می‌اندازد و با انگشتانش بازی می‌کند. او هرقدر هم می‌شمارد به نتیجه نمی‌رسد. حتی اگر چوبک به او بدهیم باز هم کاری پیش نمی‌برد. مشکل کجاست؟!

این اختلال به همه بخش‌های مغز دستبرد می‌زند!

راضیه سادات رفعتی پور، کارشناسی ارشد مشاوره، درمانگر تخصصی حوزه یادگیری می‌گوید: «رضا در حافظه دیداری‌اش مشکل دارد که مهارت نوشتن او را تحت تأثیر قرار می‌دهد. یعنی کلمه را می‌بیند اما نمی‌تواند آن را با حافظه دیداری‌اش ثبت کند تا وقتی می‌نویسد املای کلمه درست باشد و مینا حافظه کاری نارسایی دارد. در واقع ظرف حافظه‌اش کوچک است و نمی‌تواند هم‌زمان اطلاعات را درک کند و عملیات را انجام دهد.»اختلال یادگیری اما خیلی پیچیده‌تر از مشکل رضاست. این در واقع فقط یکی از لحظات سخت رضا، مینا و بچه‌های مثل آن‌هاست. بچه‌هایی مثل رضا همیشه برچسب می‌خورند که تنبل و کودن هستند. اصلاً یاد نمی‌گیرند و هرقدر هم معلم و والدین به او درس را دیکته می‌کنند نتیجه‌ای ندارد. اما کسی نمی‌داند رضا اختلال یادگیری دارد. اختلالی که با گفتن و خواندن زیاد حل نمی‌شود. رضا هرقدر هم کلمه مدرسه را روی تخته با تمرین و تکرار بنویسد به نتیجه نمی‌رسد. راه‌حل مشکل او جای دیگری است که راضیه سادات رفعتی پور قرار است برای ما بگوید. در واقع اول باید اختلال یادگیری را بشناسیم. در تعریف علمی اختلال یادگیری اختلالی است یکی از عملکرد افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این تأثیر می‌تواند در بخش خواندن، نوشتن یا ریاضی باشد.

دردسر تازه والدین امروزی مسری نیست!

احتمالاً تپش قلبتان کمی بالا رفته است و از خودتان می‌پرسید نکند بچه‌های ما هم دچار این مسئله شده‌اند؟! این سؤال طبیعی است که اگر دانش‌آموز در خانه داشته باشید به سراغتان می‌آید. رفعتی پور زمینه‌ها و نشانه‌های این اختلال را به‌صورت کلی برای ما توضیح می‌دهد. اما در گزارش‌های بعدی به‌صورت جزئی به هر کدام از این سه نوع اختلال (خواندن، نوشتن؛ ریاضی) خواهیم پرداخت.

متهم‌های ردیف اول بیایند جلو!

تحقیقات علمی در کشور ما نشان داده است که ۱۵ درصد دانش‌آموزان به اختلال یادگیری دچار می‌شوند و شرایط متفاوتی در این امر دخیل است. رفعتی پور می‌گوید اغلب وقتی مادر افسرده باشد و نتواند به وضعیت رشد بچه رسیدگی کند، یا والدین دچار مشکل باشند و زمینه‌های اضطراب در خانواده بالا برود این اختلال خودش را نشان می‌دهد. محیط غیر غنی مهم‌ترین متهم این قضیه است و از طرفی سطح اضطراب بچه روی فهم او اثر می‌گذارد. حالا تصور کنید خانواده‌ای که بچه‌شان اختلال یادگیری دارد و سر همین قضیه والدین دچار چالش هستند و دنبال مقصر می‌گردند. این چرخه معیوب باعث می‌شود این مشکل هرگز به کوچه راه‌حل نرسد. رفعتی پور می‌گوید حتی مادران شاغلی به او مراجعه داشته‌اند که بابت همین اختلال فرزندشان از کار دست کشیده‌اند و همین امر تأثیر بسیار زیادی در حال آنها دارد.

حواس مادرها باید جمع باشد!

این درمانگر متخصص می‌گوید حتی از غان‌وغون نوزادی، گرفتن اشیا و با چشم دنبال‌کردن چیزها هم می‌توانیم این اختلال را در کودکان تشخیص بدهیم. نکته بسیار مهم آن است که هرچه سریع‌تر درمان آغاز شود زودتر نتیجه می‌گیریم. دوران طلایی که رفعتی‌پور به آن اشاره می‌کند ۴ سالگی تا سوم ابتدایی است. در این دوران مسئله اگر تشخیص داده شود درمان به‌راحتی صورت می‌گیرد اما در سنین بالاتر کار با بچه سخت می‌شود.رفعتی پور می‌گوید: «بچه‌ای که دیر راه می‌افتد، دیر کلمات را ادا می‌کند، و در یک‌کلام روند رشدش با تأخیر پیش می‌رود.این‌ها همه باید بررسی شود. وقتی بزرگ‌تر می‌شود اینکه چطور مداد را دست می‌گیرد، می‌تواند قیچی را دست بگیرد؟! همه اینها نشانه است و والدین آگاه با دیدن این نشانه‌ها باید پیش متخصص بروند.»

داستان اختلال ادامه دارد...

در گزارش بعدی به سه نوع این اختلال، به‌صورت جزئی با نشانه‌ها می‌پردازیم. اگر والدینی را می‌شناسید که فرزند مدرسه‌ای دارند از آنها دعوت کنید تا این گزارش را بخوانند. مهم‌ترین مسئله در این اختلال، آگاهی والدین است تا به این پذیرش برسند که بچه آنها لجبازی نمی‌کند، کم‌هوش یا دردسرساز نیست بلکه فقط نیاز به کمک دارد. کمکی که اگر با مهر و عطوفت پدر مادر گره بخورد معجزه می‌کند و این از لحاظ علمی در روند درمان این اختلال هم ثابت شده است.
14:40 - 2 مهر 1404

0 بازدید