«ما رأیتُ الا جمیلا»؛ فاتحانه ترین روایت عاشورا
آیت الله سید محمد مهدی میرباقری طی سخنانی در یازدهمین جلسه از مراسم عزاداری دهه اول محرم در هیئت ثارالله (علیه السلام) که شب گذشته در مسجد دانشگاه قم برگزار شد، به تشریح آیاتی از مقدمه زیارت ناحیه مقدسه به نقل از سیدمرتضی رحمت الله علیه پرداخت و بیان داشت: زیارت ناحیه مقدسه زیارتی است که در آن وقایع روز عاشورا بیان شده است. سیدمرتضی (رحمت الله علیه) در نقل این زیارت، به عنوان مقدمه این زیارت آیاتی را بر می شمرد، که خواندن آن و توجه به معانی آن، پیش از قرائت این زیارت، دارای استحباب است. استاد سطوح عالی حوزه علمیه سپس به تبیین سیر آیات مذکور در زیارت منقول از جانب سیدمرتضی (رحمت الله علیه) پرداخت و افزود: اولین آیه، آیهای است که در آن، توجه به این مطلب داده شده است که در واقعه عاشورا خداوند متعال اذن قتال با اهل ستم را صادر کرده است. «أذن للذین یقاتلون بانهم ظلموا...»(حج/۳۹)، لذا حرکت سیدالشهدا علیه السلام به سمت سرزمین کربلا، بر همان عهد و قراری است که خداوند متعال با سیدالشهدا علیه السلام دارد. ایشان افزود: آیه بعد، آیه شریفه: «و لاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله...»(ال عمران/۱۶۹) می باشد. در این آیه شریفه، به یک نکته ی بسیار مهم اشاره شده است، که در درگیری با ظالمینی که خداوند متعال اذن قتال با آنها را صادر نموده، ممکن است بر حسب ظاهر آسیب هایی نیز به جبهه حق وارد شود و حتی جان اهل حق گرفته شود، اما این به معنای پایان کار نیست. بلکه شهدا دارای حیاتند و تازه کارشان بعد از شهادت آغاز می شود و در واقع این فتح خونی است که در عاشورا محقق شده است.
عضو مجلس خبرگان رهبری ضمن بیان آیه بعدی:«قل اللهم فاطر السماوات و الارض عالم الغیب و الشهاده انت تحکم بین عبادک فی ما کانوا فیه یختلفون»(زمر/۴۶)؛ افزود: اهل حق باید مطمئن باشند، که خداوند متعال همان خدایی که خالق و مالک آسمان و زمین است و عالم به غیب و آشکار عالم است، اوست که قضاوت نهایی را برعهده دارد و حق را به حق دار خواهد داد. ایشان تصریح کرد: لذا اهل باطل در این عالم نباید فکر کنند که اگر مهلتی به آن ها داده می شود و یا به حسب ظاهر بر حق، پیروز شده اند، کار تمام است و حق با آنهاست بلکه قضاوت نهایی با خداست و داوری الهی در مورد آنها محقق خواهد شد.استاد سید محمد مهدی میرباقری در ادامه با اشاره به آیات ۴۲ الی ۴۷ سوره مبارکه «ابراهیم» به نحوه ی قضاوت و داوری الهی نسبت به جریان باطل در این دنیا و قیامت پرداخت و افزود: خداوند متعال یک عذاب «استیصال» برای اهل باطل دارد که در همین دنیا گریبان آنها را خواهد گرفت و راه فراری ندارند و چنان آنها را به خواری و خفت می کشاند که به درگاه الهی التماس می کنند تا فرصتی برای جبران به آنها داده شود ولی فایده ای ندارد و یک عذاب دردناک در قیامت برای آنها خواهد بود که در آنجا حتی اجازه حرف زدن و حتی پلک زدن هم نخواهند داشت و به بدترین شکل دچار عذاب الهی خواهند شد.
رئیس فرهنگستان علوم اسلامی در فرازهای پایانی سخنان خویش با بیان آیاتی دیگر در مقدمه این زیارت، که در واقع آیات پایانی مذکور نیز محسوب می شود، بیان داشت: طبق این آیات: «و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون»(شعراء/۲۲۷)، «من المومنین رجال صدقوا ما عاهدوالله علیه و فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر...»(احزاب/۲۳)، مومنین باید در مسیر تحقق وعده های تخلف ناپذیر الهی در فراگیر کردن حق در عالم و نابود کردن باطل، اهل صبر و استقامت باشند، تا انشاءالله تعالی، آن عهدها و قرار های الهی خود را بتوانند به بهترین شکل ممکن انجام دهند. ایشان در پایان تصریح کرد: همه ی این آیات به خوبی نشان می دهد که انسان در درگیری جبهه حق و باطل، باید به خوبی صحنه را درک کند تا بتواند روایتی فاتحانه از مسیر مبارزه با باطل داشته باشد و ذره ای دچار ضعف نشود چرا که خدا قاضی نهایی و شاهد بر همه امور است و وعده الهی در تحقق پیروزی جبهه حق وعده ای تخلف ناپذیر است و همه ی صحنه های سخت هم، همان قرارهای عاشقی با خداست که انسان جز زیبایی در آن نباید ببیند
12:51 - 5 تیر 1405