انگشتری که میان اشکها میدرخشید
در مراسم تشییع پیکر سردار شهید محمد اکبرزاده، انگشتر عقیقی که در دستان همسر شهید دیده میشد، توجه بسیاری را جلب کرد؛ یادگاری ارزشمند از سردار شهید تنگسیری که پیش از شهادتش به شهید اکبرزاده سپرده بود تا به همسرش برساند. روایتی از یک هدیه ماندگار و پیوندی که شهادت نیز نتوانست آن را از میان ببرد.
خبرگزاری فارس مازندران|در میان جمعیتی که برای وداع و تشییع پیکر سردار شهید محمد اکبرزاده آمده بودند، اشک و اندوه در چهرهها موج میزد. پرچمها آرام در باد تکان میخوردند و نوای مرثیه در فضای مراسم میپیچید. در آن میان اما چیزی بیش از هر چیز نگاههام را به خود جلب میکرد؛ انگشتر عقیق مردانهای بود که در دستان همسر شهید خودنمایی میکرد.انگشتری که شاید برای بسیاری تنها یک یادگار به نظر میرسید، اما پشت آن روایتی نهفته بود که با شنیدنش بغض هر شنوندهای سنگینتر میشد.در میان ازدحام جمعیت، خود را به همسر شهید رساندم و از ماجرای این انگشتر پرسیدم. نگاهی به انگشتر انداخت؛ انگار که خاطراتی دور و نزدیک را مرور میکرد. سپس آرام شروع به روایت کرد.گفت روزی از همسرش خواسته بود انگشتری از رهبر شهید برای او هدیه بیاورد یادگاری که دوست داشت همیشه همراهش باشد. وعدهای که داده شده بود، اما حوادث روزگار فرصت تحقق آن را نداد و ماجرا به شهادت رهبر انقلاب ختم شد.پس از آن، بار دیگر این خواسته را با شهید اکبرزاده در میان گذاشت. همسر شهید میگوید: «به ایشان گفتم من هنوز منتظر آن انگشتری هستم که قولش را داده بودی. آقای اکبرزاده هم گفتند درستش میکنم.»چندی بعد، در دیداری که شهید اکبرزاده با سردار شهید تنگسیری داشت، این موضوع مطرح میشود. روایت همسر شهید از ادامه ماجرا شنیدنی است؛ «سردار تنگسیری پس از شنیدن درخواست، انگشتری را که خود به عنوان هدیهای ارزشمند دریافت کرده بود، از دست بیرون میآورد و به شهید اکبرزاده میسپارد تا آن را به همسرش برساند.»اما تقدیر، روایت دیگری در آستین داشت.
اندکی بعد، سردار تنگسیری به کاروان شهدا پیوست و انگشتر او به یادگاری ماندگار از دو رزمنده تبدیل شد؛ یکی که آن را بخشید و دیگری که واسطه رساندن آن شد. امروز هر دو در میان شهدا آرمیدهاند و این انگشتر، تنها نشانی زمینی از آن پیوند آسمانی است.همسر شهید اکبرزاده در حالی که انگشتر را در دست داشت، گفت آن را عمداً در مراسم تشییع همراه خود آورده است؛ نه فقط به عنوان یک یادگار، بلکه به عنوان نشانهای از استقامت و پایداری.در میان سیل جمعیت، وقتی نگاهش به انگشتر میافتاد، گویی خاطره مجاهدت مردانی را به یاد میآورد که زندگی خود را در مسیر دفاع از آرمانهایشان سپری کردند. مردانی که امروز نامشان در قاب شهادت جاودانه شده است.امروز روز در مراسم تشییع، بسیاری چشم به تابوت شهید داشتند؛ اما برای همسر شهید، انگشتری که بر دست داشت نیز روایت دیگری از فراق بود؛ یادگار دو شهید که اکنون بیش از هر زمان دیگری معنای وفاداری، عهد و استقامت را در خود حمل میکرد.در میان اشکها و نوحهها، نگین سرخ عقیق همچنان میدرخشید؛ گویی آخرین پیام دو همرزم شهید را برای بازماندگان زمزمه میکرد: راهی که با اخلاص از شود، به آسمان ختم خواهد شد.
۶ MB
14:14 - 11 تیر 1405
0 بازدید
