خامنه‌ای، زنان ایران را فقیه کرد؛ آنها هم سربلندش کردند

جنگ‌های مدرن دیگر دو صفْ لشکر در یک بیابان نیست؛ زد و خوردش در «شهرها» و «معاش ها» است. تعطیلی، کسادی، بیکاری، گرانی، کمبود و...، ترکش‌های جنگ مدرن است. و اینها دقیقاً در حوزه استحفاظی زنان است. «ستون فقراتِ تاب‌آوری» مقابل «ضربات معاشی»، آنهایند.
گروه جامعه خبرگزاری فارس- جریان مقاومت ملی در خیابان‌های ایران را «زنان» رهبری می‌کنند. این دیگر یک ادعا یا تعارف نیست. تصاویر با شکوهی که در ۲۵ شب اخیر در تجمعات سراسر کشور خلق شده، حالا شاهد زنده‌ای است که گواهی می‌دهد زنان ایران در جنگ رمضان، بیش از هر زمان دیگری پای نقش زینبی خود در مسیر حفظ نظام جمهوری اسلامی ایران ایستاده‌اند.حالا این زنان و مادران و دختران ایران‌زمین هستند که فارغ از تفاوت‌های ظاهری‌شان، متحد و یکپارچه، پرچمدار دفاع از تمامیت ارضی و عزت و اقتدار ایران عزیز هستند و هر شب استوارتر و رساتر این پیام را به شیرمردان نیروهای مسلح ابلاغ می‌کنند که: «تا طلیعه صبح پیروزی، در خیابان می‌مانیم»...
این روزها کم نبوده‌اند مجاهدان و سخنرانان و شاعران و نویسندگانی که در تجلیل از نقش زنان ایران در پیشبرد دفاع وطنی در جنگ رمضان گفته و نوشته‌اند‌. حجت‌الاسلام «محسن قنبریان»، استاد حوزه و دانشگاه هم در یادداشتی با عنوان «زنانی کارگزار خداوند»، اهمیت حضور زنان در مقاومت خیابانی امروز مردم ایران را با استناد به منابع دینی مورد بررسی قرار داده است.با متن این یادداشت همراه باشید.
«جهاد» را «مردان» به پا می دارند اما «مقاومت» را «زنان».جنگ، «زد» و «خورد» دارد. برنده فقط کسی نیست که بیشتر می‌زند. اگر وقت خوردن، تاب نیاورد، بازنده است.جنگ‌های مدرن دیگر دو صفْ لشکر در یک بیابان نیست؛ زد و خوردش در «شهرها» و «معاش ها» است. تعطیلی، کسادی، بیکاری، گرانی، کمبود و... «ترکش‌های جنگ مدرن» است.و اینها دقیقاً در «حوزه استحفاظی زنان» است. «ستون فقراتِ تاب آوری» مقابل «ضربات معاشی»، آنهایند.
زنان تاب آورتر، کشورشان را پیروز می‌کنند.رسول الله(ص) بهترین زنان را «التی إنْ انفقت انفقت بمعروف و إنْ امسکت امسکت بمعروف» خواند: یعنی «اگر خرج کند، به معروف و متعارف است و اگر نگه دارد هم، همینطور است». یعنی «کنترل درست خرج و امساک» در خانواده، دست آنهاست. پیامبر خدا، همین زنان را «کارگزاران خداوند» خواند که «دچار انسداد و یأس نمی‌شوند.» (فتلک مِن عُمّال الله و عامل الله لا یخیب).
زنان در ایام جنگ، «مدیریتِ هَمّ و غمّ» جامعه را بر عهده دارند.«خوردن‌های جنگ»، جراحت‌ها، شهادت‌ها، از دست دادن‌ها، جاماندن‌ها و... دارد.اینها «هَمّ» و «غم» می‌آفریند.و زنان، این کارگزاران الهی، در ایام جنگ، «مدیریتِ هَمّ و غمّ» جامعه را هم بر عهده دارند.رسول خدا(ص) در جواب مرد اعرابی که درباره همسرش می‌گفت: «وقتی مرا مهموم و محزون می‌بیند، می‌پرسد از چیست؟ اگر به خاطر رزق و معاش است، من تکفل کرده بر عهده می‌گیرم و اگر به خاطر آخرت و معاد است، پس خدا بدان بیفزاید»، فرمود: «إنّ للّه عُمّالاً و هذه مِن عُمّاله. لها نصف أجر الشهید»: «برای خداوند کارگزارانی است که همسرت یکی از آنهاست. برای او نصف اجر شهید است».
کشوری که زنانش بتوانند سوگ را حماسه کنند، پیروز است.اگر جنگ، نابرابر بود، «ناترازیِ نظامی» را «ایمان» باید جبران کند چون ایمان به وعده‌های الهی، «صبر و استقامت» می‌آورد. خداوند در قرآن مجید وعده داده که جامعه ایمانی‌تر، ۱۰۰ نفرش بر هزار نفر دشمن کفرپیشه و جامعه ضعیف‌ الایمان، صد نفرش بر ۲۰۰ کفر‌پیشه غلبه می‌کند.(آیات ۶۵و۶۶ سوره انفال)
[اینجا هم نقش زنان، برجسته است. یادمان نرود که] زنان، صاحبِ «ایمانِ خود» و در وقت نکاح، متکفل «نیم ایمانِ مردان» هم شده‌اند.(۱)*تو گویی «زرادخانه ایمانِ جامعه»، زنان هستند. وقتی آنها «نترسند» و «نترسانند»، مانع لغزش‌های مردان به خاطر اشتهاهای کاذب در بزنگاه‌های حساس می‌شوند.(۲)*
بنابراین ناترازی نظامی هم اگر باشد، جبران می‌شود. از اینجا بوده که «تشجیع کردن زنان» در جنگ‌ها، همیشه تعیین‌کننده بود. در صفین هم امیرالمومنین(ع) از حضور موثر چنین زنانی بهره برد؛ زنانی مثل «ام الخیر»، «عکرشه»، «زرقاء»، «سوده» و...
امام صادق(ع) یکی از چیزهای که در همه زمان‌ها عزیز است را «الصالحة الألیفة فی دین الله» معرفی کرد؛ یعنی «همسر درستکاری که در دین خدا با شوهرش الفت دارد». جنگ، «سخت» و «نرم» دارد. می‌شود زینبی، «صدای همه وجدان‌های خفته» یک جامعه محتضر شود و شکستی ظاهری را در کوفه و شام چنان «بشنواند» که «سلسله جنبان قیام‌ها و خون‌خواهی‌ها» شود.و می‌شود جنگی پیروز هم به‌خاطر «ناروایتی» و «کج روایتها» به سازش و شکست بکشد.
جامعه‌ی «علی دیده» ، زنانش، «فقیه و ژرف‌اندیش» شده‌اند. معاویه به عکرشه همین را گفت: «هيهات يا أهل العراق فقّهكم ابن أبي طالب».[«عکرشه» بنت الاطش از جمله زنانی بود که دارای فصاحت و بلاغت بود. او در جنگ صفین در لشگر امیرالمؤمنین(ع) حضور داشت و خطبه بلیغی خواند و یاران حضرت را برای مبارزه و حمله به دشمن تحریک کرد.]
[حالا این، وصف زنان ایران است که فقیه شده‌اند.] فرقی نمی‌کند تحصیلکرده و زبان‌دان باشد و زیر بمباران، «الله اکبرِ انقلاب اسلامی» را از تقلب‌های داعشی برای جهان باز‌تعریف کند یا پیرزنی بیسواد در منطقه محروم باشد و کنار جنازه فرزند، رجز بخواند و از تبیین‌های رهبر شهید بگوید.[جان کلام این است که] خامنه‌ای، زنان ایران را فقیه کرد. زنان ایران هم او را در جهان سربلند کردند...*پانوشت:۱. اشاره به روایت معروف: هرکه ازدواج کند، نیم ایمانش تضمین شده است.۲. اشاره به آیه ۱۵۵آل عمران که دلیل گریختن عده‌ای در جنگ اُحد و رها کردن تنگه را «انما استزلهم الشیطان ببعض ما کسبوا» بیان می‌کند یعنی: شیطان آنان را به سبب برخی گناهانی (که قبلا) انجام داده بودند، لغزاند. پایان پیام/#تجمعات_خیابانی#جنگ_رمضان #حضور_زنان#خامنه‌ای
10:39 - 6 فروردین 1405

0 بازدید