رفیق! اغتشاشگران، جای خالی ما را در اعتراضات پر کردند
عجالتاً جوانکهای هیجانی و رفتارهای خارج از چارچوبشون رو رها کن. به من بگو امثال تو که دلت برای ایران و انقلاب میتپه، کجا بودید؟ چرا جای شما وسط اعتراضات اقتصادی، خالی بود؟ چرا روز اول، به صف معترضانی که حتی رهبر انقلاب هم حرکت اونها رو بحق دونستن، ملحق نشدید تا اعتراضات از مسیر درستش منحرف نشه؟...
گروه جامعه خبرگزاری فارس-مریم شریفی؛ پیش خودم فکر میکردم مرد سرد و گرم چشیدهای که در میدانهای جهاد و مقاومت، مو سپید کرده و آرشیو قلب و ذهنش پر است از خاطرات تلخیها و سختیهای ناشی از غفلت و سستی و تفرقه در مقابل دشمن، حالا بعد از اعتراضاتی که به اغتشاش منتهی شده، حتما حرفها دارد با آنهایی که در تشخیص تفاوت میان اعتراض و اغتشاش دچار اشتباه شدند و خواسته یا ناخواسته، طوری رفتار کردند که بدخواهان و دشمنان ایران میخواهند. اما برخلاف انتظارم، خودش، خودم و همه مدعیان وطندوستی و ولایتمداری را خطاب حرفهایش قرار داد و گفت که اگر ما از اول در میدان بودیم، صحنه به دست اغتشاشگران نمیافتاد...
میگویی چرا بعضی معترضان، مرز میان اعتراض و اغتشاش را رد کرده و شدند دنباله رو جماعت آشوب طلبی که از مدتها قبل، منتظر روزنهای بودند برای اینکه آتش به جان ایران بیندازند و برای این ماموریت، آموزش دیده و مسلح شده بودند؟ میگویی چرا این جوانکهای هیجانی، از سرنوشت کشورهایی مثل لیبی و سودان و سوریه درس نمیگیرند و بعضاً برای اغتشاشگرانی که اموال عمومی را آتش میزنند و تخریب میکنند، سوت و کف میزنند و حساب خودشان را از آنها جدا نمیکنند؟...
دغدغهمندیات قابل تحسین و گلایههایت بجاست. اما حالا من میپرسم: تو و امثال تو کجا بودید وقتی مردم و بازاریان در اعتراض به بیثباتی قیمت ارز و گرانیهای افسارگسیخته به خیابان آمدند؟ مگر ما هم کنار همین مردم زندگی نمیکنیم و به اندازه آنها به وضعیت نابسامان اقتصادی اعتراض نداریم؟ مگر کمر ما هم زیر بار گرانیها خم نشده؟ پس چرا در شروع ماجرا، ما هم به صف معترضانی که حتی رهبر انقلاب هم حرکت آنها را بحق دانستند، ملحق نشدیم؟
به نظرت اگر ما و همه کسانی که دلشان برای ایران و انقلاب میتپد و دغدغه عظمت و اقتدار ایران را دارند، از همان روز اول با پرچم ایران و عکس حضرت آقا همراه سایر معترضان به میدان میرفتیم و نشان میدادیم این یک اعتراض ملی آرام و قانونی در چارچوب نظام به وضعیت معیشتی و گرانی هاست، آیا اغتشاشگران اصلا فضایی پیدا میکردند برای عرض اندام؟ آیا میتوانستند اعتراضات بحق و یکپارچه مردم را به انحراف بکشند؟ آیا اگر میخواستند وارد صف معترضان شوند هم، این صفوف به هم پیوسته مردم، آنها را پس نمیزد و ناکام نمیکرد؟
مگر روز 22 دی، همگی در سراسر کشور با جمعیت میلیونی در راهپیمایی شرکت نکردیم و به فضل خدا، طومار اغتشاشگران را نپیچیدیم؟ چرا این حرکت را از همان اول انجام ندادیم؟ خب وقتی ما نرفتیم، اغتشاشگران آمدند و از جای خالیمان استفاده کردند و اعتراضات درست مردم و بازاریان را به سمت اهداف کثیف خودشان منحرف کردند. ما چرا عادت داریم اول دست روی دست بگذاریم و بعد از اینکه متحمل یک هزینه سنگین شدیم، به میدان بیاییم؟
این در سطح بالاتر هم صدق میکند ها. چرا مسئولان ما برای چنین موقعیتهایی، پیشبینی و برنامهریزی و تدبیر ندارند؟ خب، در شرایطی که دستگاههای تصمیمگیرنده به وظایفشان عمل نمیکنند، هر بار با جرقهای، اعتراضاتی شکل میگیرد و به دلیل خلأهای قانونی، آن اعتراضات با فرصتطلبی دشمن به خشونت و آشوب و اغتشاش منجر میشود. و هر بار، این رهبر معظم انقلاب هستند که به میدان میآیند، یک تنه روشنگری میکنند و هزینه میدهند و در آن فضای غبارآلود، مسیر درست را مشخص میکنند.چرا همیشه حضرت آقا باید هزینه بدهند و تازه بعد از آن، مسئولان به تکاپو بیفتند و مردم انقلابی به میدان بیایند؟ چرا همیشه مدافعان امنیت که خودشان از مظلومترین اقشار هستند و کمترین درآمدها را دارند، باید وسط میدان با جانشان هزینه بدهند تا بقیه بیدار شوند؟
این اغتشاشات هم به لطف خدا و جانفشانی مدافعان امنیت جمع شد، اما بعدش چه؟ دوباره همه سرگرم کارهایشان میشوند تا جرقه بعدی و اعتراضات منجر به آشوب بعدی و هزینههای سنگین اجتماعی و سیاسی و اقتصادی بعدی؟!
باید قبول کنیم این ماجرا، تعارفبردار نیست. باید یک اصل مسلم را پذیرفت؛ اینکه حکومتداری، هزینه دارد. هیچ حکومتی نیست که همیشه بتواند همه را راضی نگه دارد. همیشه در حکومتها، اتفاقاتی میافتد که منجر به گلایه و اعتراض مردم میشود. پس در یک جامعه مدنی باید فضایی برای اعلام این اعتراض وجود داشته باشد. بنابراین حاکمیت باید برای بیان اعتراضات، یک ساز و کار قانونی تعریف کند. باید فضایی فراهم شود که مردم بتوانند در فضایی آرام و به شکل قانونی، اعتراضشان به موضوعی که پیش آمده را نشان دهند و برگزارکنندگان تجمع اعتراضی هم، متعهد به پاسخگویی درباره بینظمیهای احتمالی در تجمع باشند. اما ما این فضا را فراهم نمیکنیم و هر بار متضرر میشویم و جامعه دچار آسیب میشود و آنهایی که از همه دلسوزتر و دغدغهمندترند، بیشتر هزینه میدهند. دولت، مجلس، قوه قضاییه و تمام نهادهای دست اندرکار، یک بار برای همیشه باید به طور جدی به این موضوع فکر و برایش چارهاندیشی کنند.پایان پیام/#اعتراضات #اغتشاش #اغتشاشگران #ساز_و_کار_قانونی_برای_اعتراض
11:42 - 28 دی 1404
0 بازدید