وقتی تصمیم به نبردن ، دردناکتر از شکست شد
در زمینی که قرار بود میدان غیرت باشد، پاسهای بیهدف و نگاههای بیاشتیاق، نشان از تصمیمی تلخ داشت: «نبردن، برای نباختن!» اما آیا ارزشش را داشت؟ تیمی که زمانی قلب آسیا را فتح کرده بود، حالا دل هوادارش را شکست؛ و این شکست، در هیچ جدولی ثبت نمیشود، جز حافظهی زخمی تماشاگرانش.
به گزارش خبرنگار ورزشی باشگاه خبرنگاران توانا، در تلویزیون، فقط یک زمین مستطیلشکل میبینیم. اما نمیدانیم در ورای این سنگر و میدان چه میگذرد؛چه تصمیمهایی گرفته میشود، و چه چیزهایی قربانی میشوند.در مستطیل کوچک فوتسال، گاهی بزرگترین تصمیمها پشت کوچکترین پاسهای بیهدف پنهان میشوند.مثل آنچه در آخرین بازی گروهی تیم ملی فوتسال زنان ایران در برابر ویتنام رخ داد؛ تساوی صفر-صفر، که بهروشنی، از سر تعمد بود. چون در دل میدان، جنگی درنگرفت. نه تلاشی برای پیروزی، نه انگیزهای برای فتح. فقط یک نمایش سرد و خالی از روح که نه با شعور فوتبال، که با اعتماد هواداران بازی کرد.بازی به قصد نبردن؛ از زبان بسیاری از دختران این تیم، این جمله شنیده شده که «یک ایرانی هرگز باخت نمیدهد».اما اینبار، شما دل هوادارانتان را باختید؛ روحیهی ملتی را شکستید که به شما دل بسته بود.بازی بهقصد نبردن، چیزیست که در جدول فقط یک تساوی ساده بهنظر میرسد، اما در دل تماشاگر، تلختر از هر شکست واقعیست.دخترانی که با دو قهرمانی در سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۸ قلب مردم را فتح کرده بودند، حالا ایستاده بودند با دستان بسته، بدون میل به فتح دوباره. شاید برای عبور از تایلند و ژاپن، خواستند در سوی بهظاهر آسان جدول بمانند. اما در این تصمیم، هم بازی را باختند، هم اخلاق را.آیا بهای چنین مصلحتاندیشی، سنگینتر از آن نیست که تصور میشود؟تصمیم امروز، ریشه در سالهایی دارد که تیم ملی زنان بدون رقابتهای جدی و بازی با تیمهای قدر، در سکوت و بیبرنامهگی ماند. رفتن شهرزاد مظفر، بیبرنامگی در اردوها، و قهرمانیهای کماهمیت منطقهای مثل کافا، همه تکههاییست که پازل افول امروز را کامل کردهاند.
اینبار، حتی استراتژی «نبردن» هم نتوانست تصویری مثبت بسازد. میل به نباختن، آنقدر غالب شد که دیگر کسی نخواست بازی کند.و اینجاست که «نبردن» خودش نوعی باخت است. تلخ و بیصدا، مثل دودی که آرام در چشم هوادار میرود.شاید هنوز بتوان به معجزهای در مراحل بعدی دل بست. شاید فروزان سلیمانی، سرمربی تیم، در آستینش برگ برندهای پنهان کرده باشد. اما فراموش نکنیم: تیمی که با احتیاط حرکت میکند، قهرمانی را نه با جسارت، که با حسابگری دنبال میکند.و تاریخ، همیشه شجاعان را به یاد میسپارد، نه محتاطان را.در فوتسال، همیشه بردن مساوی قهرمانی نیست؛اما «نخواستنِ بردن»، حتماً مساوی بازنده بودن است.ما بازی را نبردیم...اما نکند چیزی بیشتر از سه امتیاز را باختیم؟
11:51 - 23 اردیبهشت 1404
تازه ترین اخبار
- حضور مردم مزایجان شهرستان بوانات در حماسه قدس
- فیلم| طنین شعار «مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل» در خیابانهای خرمدره
- فیلم| ایستادهایم مثل رستم
- بچههای بندرعباس به یاد شهدای دانش آموز میناب لباس مدرسه بر تن کردند
- ماه رمضان، ماه خودسازی و مقاومت در برابر ظلم است
- روز قدس و پرچمی که در نکا بر زمین نمی ماند
- حضور پرشور باشتی ها در روز قدس
- فیلم|شهر صحنه امروز تاریخ سازی کرد
- حضور دریایی مردم دیار خالوحسین دشتی در راهپیمایی روز قدس
- حضور دانش آموزان دهه هشتادی و نودی در راهپیمایی روز قدس؛ لبیـک به ندای رهبری