چگونه خدا از رگ گردن به ما نزدیک‌تر است؟

خداوند در سوره قاف از حقیقتی شگفت سخن می‌گوید؛ اینکه از رگ گردن به انسان نزدیک‌تر است و هیچ اندیشه و عملی از نگاه او پنهان نمی‌ماند. تفسیر المیزان این آیات را هشداری برای دشمنان حق و بشارتی برای اهل تقوا می‌داند.
گروه قرآن و فعالیت‌های دینی خبرگزاری فارس: آیات ۱۶ تا ۲۵ سوره قاف، یکی از دقیق‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین تصویرهای قرآن از سرنوشت انسان در قیامت را ترسیم می‌کند، آیاتی که از یک سو، احاطه کامل خداوند بر انسان و ثبت لحظه‌به‌لحظه اعمال او را یادآور می‌شود و از سوی دیگر، پایان تلخ دشمنان حق و سرانجام روشن اهل تقوا را به نمایش می‌گذارد.علامه طباطبایی در تفسیر المیزان تأکید می‌کند که این آیات، نشان می‌دهد هیچ حرکت، نیت و سخنی از چشم خداوند پنهان نیست و هر انسان، نتیجه انتخاب جبهه خود را خواهد دید یا در صف حق قرار می‌گیرد و به کرامت الهی می‌رسد، یا در برابر حق می‌ایستد و گرفتار عذاب خواهد شد.خدا از رگ گردن نزدیک‌تر استآیات با این حقیقت آغاز می‌شود که خداوند بیش از هر موجودی به انسان نزدیک است، «وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ». این نزدیکی، نزدیکی مکانی نیست، بلکه احاطه کامل علمی و وجودی خداوند بر انسان است یعنی حتی اندیشه‌ها و وسوسه‌هایی که هنوز به عمل تبدیل نشده‌اند نیز از علم الهی پنهان نیستند.در ادامه، قرآن از دو فرشته‌ای سخن می‌گوید که اعمال انسان را ثبت می‌کنند «إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيَانِ...» و سپس می‌فرماید که «مَا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ» هیچ سخنی از دهان انسان خارج نمی‌شود مگر اینکه ثبت می‌شود. المیزان این آیات را نشانه نظام دقیق حسابرسی الهی می‌داند، نظامی که هیچ ظلم، خیانت یا خدمت و ایثاری در آن گم نمی‌شود.
پایان غفلت؛ آغاز حقیقتقرآن سپس انسان را به لحظه‌ای می‌برد که همه پرده‌ها کنار می‌رود، لحظه مرگ و سپس قیامت. «وَجَاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ...» یعنی مستی و سختی مرگ، حقیقتی است که هیچ‌کس از آن گریزی ندارد. پس از آن نیز صحنه قیامت فرا می‌رسد، «وَنُفِخَ فِي الصُّورِ ذَلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ».علامه طباطبایی می‌گوید انسان در دنیا گمان می‌کند بسیاری از حقایق را نمی‌بیند یا می‌تواند از مسئولیت فرار کند، اما روز قیامت خطاب می‌شنود که «لَقَدْ كُنتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ» امروز پرده‌ها کنار رفته و حقیقت را با چشمی تیزبین مشاهده می‌کنی.این آیات هشدار می‌دهد که غفلت، واقعیت را تغییر نمی‌دهد تنها زمان دیدن آن را به تأخیر می‌اندازد.دشمنان حق، محکومان بی‌دفاع دادگاه الهیبخش پایانی این فراز، تصویری هولناک از سرنوشت دشمنان حق ارائه می‌کند. پس از ارائه پرونده اعمال، فرمان الهی صادر می‌شود که «أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ» هر انسان ناسپاس و لجوج را در دوزخ بیفکنید.قرآن ویژگی‌های این افراد را نیز برمی‌شمارد «مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُرِيبٍ» کسانی که راه خیر را می‌بندند، تجاوزگرند و در حق تردید ایجاد می‌کنند، و نیز «الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ» آنان که در برابر خدا راه دیگری برگزیدند.
این اوصاف تنها درباره مشرکان صدر اسلام نیست، بلکه هر جریانی را شامل می‌شود که آگاهانه در برابر حقیقت بایستد، مردم را از خیر و هدایت بازدارد و جبهه باطل را تقویت کند. چنین کسانی تنها به دلیل یک عقیده باطل مجازات نمی‌شوند، بلکه به سبب مجموعه‌ای از رفتارهای فسادآفرین و دشمنی با حق، مستحق عذاب الهی خواهند شد.جبهه حق، امنیتی که از ایمان آغاز می‌شوداگرچه توصیف کامل پاداش متقین در آیات بعدی آمده است، اما همین بخش نیز زمینه این تقابل را فراهم می‌کند. قرآن ابتدا پرونده دشمنان را به تصویر می‌کشد تا روشن شود در نقطه مقابل، انسان‌های متقی قرار دارند کسانی که باور دارند خدا به آنان نزدیک است، اعمالشان ثبت می‌شود و روزی باید پاسخگوی رفتار خود باشند.تقوا تنها انجام عبادات فردی نیست؛ بلکه زندگی بر مدار حضور خدا، مراقبت از گفتار و کردار و ایستادگی در جبهه حق است. انسانی که چنین باوری دارد، نه زبان خود را به گناه می‌آلاید، نه در برابر حقیقت می‌ایستد و نه مانع گسترش خیر در جامعه می‌شود.پیام این آیات برای امروز نیز روشن است؛ آینده از آن کسانی است که در جبهه حق می‌ایستند و با تقوا، صداقت و مسئولیت‌پذیری زندگی می‌کنند. در مقابل، دشمنان حقیقت، هرچند در دنیا قدرت و فرصت داشته باشند، در دادگاه الهی نه راه گریزی خواهند داشت و نه یاوری. قرآن با ترسیم این دو سرنوشت، انسان را به انتخابی آگاهانه دعوت می‌کند؛ انتخاب میان راهی که به کرامت و امنیت ابدی می‌رسد و مسیری که پایان آن، حسرت و عذاب است.تلاوت این آیات را که در صفحه ۵۱۹ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.
۵ MB
00:52 - 27 تیر 1405
قرآن و فعالیت‌های دینی

6 بازنشر14 واکنش
68٫1k بازدید



2 پاسخ

@Hando11 روز پیش
در پاسخ به
آیا همین آیه برای تفکر و بازگشت کافی نیست:آیا به آسمان بالای سرشان نکاه نکردند که چگونه آنرا بنا کردیم و با ستارگان زینتش دادیم!