خیر است ان شالله. قرآن آیاتی دیگر مبنی بر ظلم و نزول و ستم و رشوه و .... هم دارد. 🌺
دشمن بالاخره به ناتوانی خود اعتراف می‌کند
آیات ۴۷ تا ۵۴ سوره فصلت یادآور می‌شود که دشمنان حق هرچند در دنیا بر قدرت‌های پوشالی خود تکیه می‌کنند، اما سرانجام با آشکار شدن حقیقت و از میان رفتن تکیه‌گاه‌های دروغین، به ناتوانی خود در برابر اراده خداوند اعتراف خواهند کرد.
گروه قرآن و فعالیت‌های دینی خبرگزاری فارس؛ آیات ۴۷ تا ۵۴ سوره فصلت در صفحه ۴۸۲ قرآن کریم، تصویری روشن از علم بی‌پایان خداوند، وابستگی همه امور عالم به اراده او و نیز روحیه ناسپاسی و غفلت انسان‌های دور از حق ارائه می‌دهد.چرا دشمنان قدرت الهی را دیر باور می‌کنند؟علامه طباطبایی در تفسیر المیزان، این آیات را بیانگر حقیقتی بنیادین می‌داند که هیچ حادثه‌ای در جهان خارج از قلمرو علم و مشیت الهی رخ نمی‌دهد و انسان هنگامی که از این حقیقت فاصله می‌گیرد، گرفتار غرور، ناسپاسی و در نهایت حسرت و عذاب می‌شود.علم خدا بر همه چیز احاطه داردآیات با این حقیقت آغاز می‌شود که علم زمان قیامت تنها نزد خداست «إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ». سپس قرآن با بیان نمونه‌هایی از عالم آفرینش می‌فرماید که هیچ میوه‌ای از غلاف خود بیرون نمی‌آید و هیچ مادری باردار نمی‌شود و فرزندی به دنیا نمی‌آورد مگر آنکه خداوند از آن آگاه است.ذکر این نمونه‌ها برای نشان دادن احاطه کامل علم الهی بر کوچک‌ترین و بزرگ‌ترین حوادث عالم است، یعنی همان خدایی که از اسرار تولد یک میوه و شکل‌گیری جنین آگاه است، به قیامت و سرنوشت بندگان نیز علم کامل دارد.بر اساس تفسیر المیزان، این آیات نشان می‌دهد که نظام جهان بر پایه علم و تدبیر الهی استوار است و هیچ پدیده‌ای مستقل از اراده و خواست خدا نیست. بنابراین انسان نباید گمان کند که قدرت‌ها و اسباب ظاهری، مستقل و تعیین‌کننده نهایی سرنوشت او هستند.
روزی که دشمنان به ناتوانی خود اعتراف می‌کننددر ادامه، قرآن از روزی سخن می‌گوید که خداوند مشرکان و منکران را مورد خطاب قرار می‌دهد و می‌پرسد که «أَيْنَ شُرَكَائِي؟»؛ شریکانی که برای من می‌پنداشتید کجا هستند؟ آنان در پاسخ، با اعترافی تلخ می‌گویند که «آذَنَّاكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ» ما اعلام می‌کنیم که هیچ گواهی بر وجود آن شریکان نداریم.این اعتراف نشانه آشکار شدن حقیقت در قیامت است روزی که تمام پرده‌های توهم و غرور کنار می‌رود و دشمنان حق درمی‌یابند آنچه به آن تکیه کرده بودند، هیچ قدرتی نداشته است. آیه بعد نیز می‌فرماید که «وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَدْعُونَ مِنْ قَبْلُ» همه معبودها و تکیه‌گاه‌های خیالی از نظرشان ناپدید می‌شود و آنان یقین می‌کنند که راه گریزی ندارند.این آیات بیانگر آن است که غفلت از قدرت خدا، سرانجامی جز پشیمانی و حسرت ندارد و دشمنان حقیقت، دیر یا زود با واقعیت قدرت مطلق الهی روبه‌رو خواهند شد.ناسپاسی در روزهای نعمتبخش دیگری از این آیات به یکی از ویژگی‌های اخلاقی انسان‌های دور از ایمان اشاره می‌کند. خداوند می‌فرماید که «لَا يَسْأَمُ الْإِنْسَانُ مِنْ دُعَاءِ الْخَيْرِ» انسان از درخواست نعمت و خیر خسته نمی‌شود، اما هنگامی که گرفتار سختی شود، ناامید و مأیوس می‌شود.مقصود، انسان تربیت‌نشده و غافل از خداست انسانی که در هنگام برخورداری از نعمت، آن را نتیجه توانایی‌های خود می‌داند و هنگام گرفتاری، روحیه خود را می‌بازد.
قرآن در ادامه می‌فرماید که اگر پس از سختی، رحمتی به او بچشانیم، با غرور می‌گوید که «هَذَا لِي» این نعمت حق من است و گمان نمی‌کنم قیامتی برپا شود. این روحیه، اوج ناسپاسی و خودبینی است. چنین انسانی نعمت را به خدا نسبت نمی‌دهد و از یاد می‌برد که همه دارایی‌ها و موفقیت‌ها، عطای پروردگار است.عذاب در انتظار ناسپاسانقرآن پس از بیان این روحیه متکبرانه هشدار می‌دهد که «فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِمَا عَمِلُوا وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ»، کافران را از اعمالشان آگاه خواهیم ساخت و عذابی سخت به آنان خواهیم چشاند.عذاب الهی نتیجه طبیعی کفر و ناسپاسی است. کسانی که نعمت‌های خدا را نادیده می‌گیرند و با تکبر و انکار زندگی می‌کنند، در حقیقت خود زمینه مجازات خویش را فراهم می‌کنند. این تهدید، بیانگر سنت الهی در برابر دشمنان ناسپاس و لجوج است.غفلت در آسایش و بازگشت در سختیآیه «وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ» تصویری دقیق از رفتار انسان غافل ترسیم می‌کند. هنگامی که نعمت به او می‌رسد، روی گردان می‌شود و با تکبر فاصله می‌گیرد، اما زمانی که گرفتاری و رنج به سراغش می‌آید، دعاهای طولانی و فراوان سر می‌دهد.
علامه طباطبایی این حالت را نشانه وابستگی فطری انسان به خدا می‌داند. حتی کسانی که در دوران آسایش خدا را فراموش می‌کنند، هنگام شدت و سختی ناخودآگاه به سوی او بازمی‌گردند زیرا سرشت انسان، وابسته به پروردگار است.گواهی خدا بر حقانیت قرآنآیات پایانی این بخش با طرح پرسشی هشداردهنده همراه است اینکه اگر این قرآن از سوی خدا باشد و شما آن را انکار کنید، چه کسی گمراه‌تر از شما خواهد بود؟ سپس خداوند وعده می‌دهد که نشانه‌های خود را در جهان و در وجود انسان‌ها نشان خواهد داد تا روشن شود که قرآن حق است و در پایان می‌فرماید که «أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ».این جمله پایانی جمع‌بندی همه مطالب گذشته است، یعنی خداوند بر همه چیز احاطه و گواهی دارد و همین علم و شهود مطلق، برای اثبات حقانیت او کافی است. از این رو، تکیه بر قدرت‌های ظاهری و فراموش کردن خدا، سرانجامی جز حسرت و پشیمانی نخواهد داشت و تنها راه نجات، شناخت ربوبیت الهی و سپاسگزاری در برابر نعمت‌های اوست.تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۸۲ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.
۴ MB
01:44 - 21 خرداد 1405
2 پاسخ
@Amirhossein_ja21 خرداد 1405در پاسخ به @mahdi_ahmadi_71و@Admin_fori_sarasariپویش مهار گرانی با اصلاح سیاست ارزی و ممنوعیت فروش دلاری کالاهامطالبهپویش مهار گرانی با اصلاح سیاست ارزی و ممنوعیت فروش دلاری کالاها
آغاز پویش مردمی «نجات معیشت با تغییر سیاستهای کلان ارزی مطابق منویات رهبر شهید انقلاب. ما امضاکنندگان این بیانیه، با درک عمیق از شرایط اقتصادی کشور و فشار روزافزون بر معیشت مردم، بر این باوریم که یکی از ریشه‌های اصلی مشکلات فعلی، اجرای نسخه‌های اقتصادی غربی‌ست که به‌جای تقویت پول ملی و تولید و رفاه عمومی و معیشت مردم، منافع دلالان، دلاری‌فروشان و صاحبان سرمایه‌های ارزی را تامین کرده و سفره‌های مردم را کوچک‌تر نموده است. در سال‌های اخیر، سیاست هایی نظیر: ۱_ "شناورسازی مدیریت‌شده نرخ ارز" (کالاسازی ارز و قیمتگذاری آن براساس عرضه و تقاضا) ۲_ عدم توجه به پیمان سپاری ارزی" (بازگشت ارز حاصل از صادرات به چرخه اقتصاد کشور) ۳_ "جهانی سازی قیمت ها و دلاری سازی اقتصاد برای فروش محصولات به داخل کشور" عملاً موجب افزایش تورم و تضعیف قدرت خرید مردم شده است. در چنین شرایطی، تاکیدات مکرر رهبر شهید انقلاب اسلامی بر ضرورت "تقویت پول ملی" و "اصلاح ساختار نظام ارزی کشور" باید به‌عنوان یک راهبرد اساسی مورد توجه جدی قرار گیرد، نه آنکه در سایه سیاستهای ناکارآمد فعلی به حاشیه رانده شود. بر همین اساس، ما امضاکنندگان این پویش، مطالبات مشخص و روشنی داریم: ۱_ تغییر فوری سیاست ارزی کشور از "شناور مدیریت‌شده" به "تثبیت نرخ ارز" با هدف ایجاد ثبات اقتصادی و حفظ قدرت خرید مردم. ۲_ جلوگیری از فروش محصولاتی که از منابع عمومی در داخل تولید شده ولی با قیمت جهانی و دلار به مردم ایران فروخته می شود. ۳_ برگرداندن ارز حاصل از صادرات به چرخه‌ی اقتصادی کشور از طریق سلب مالکیت ارز از صادرکنندگان انفال عمومی و واگذاری صد در صدی این ارزها به دولت. ما معتقدیم ادامه مسیر فعلی، به معنای تعمیق شکاف طبقاتی و تضعیف بنیان‌های اقتصادی کشور خواهد بود. از این‌رو، از همه مردم آگاه، دغدغه‌مند و دلسوز ایران عزیز دعوت می‌کنیم با امضای این پویش، صدای مطالبه‌گری برای اصلاح سیاستهای ارزی و اقتصادی کشور را تقویت کنند. به این پویش بپیوندید و صدای خود را ثبت کنید.
رییس جمهور، رئیس محترم قوه قضائیه، رییس مجلس