دشمن که خودبخود تاوان نمی دهد.وقتی همش دنبال سازش با دشمنی کدام تاوان.هرکس هم درجنگ سستی کند تاوان می دهد
سنت الهی بر پایه عدالت است و دشمن تاوان جنایاتش را میدهد
قدرت و ثروت نمیتواند انسان را از نتیجه اعمالش نجات دهد. خدا در آیه ۴۷ سوره زمر یادآور میشود که ستمگران اگر همه آنچه در زمین است را هم در اختیار داشته باشند، روزی برای رهایی از عذاب میدهند، زیرا سنت الهی بر پایه عدالت است و دشمن دیر یا زود، تاوان جنایتهایش را میدهد.
گروه قرآن و فعالیتهای دینی خبرگزاری فارس: قرآن در آیات ۴۱ تا ۴۷ سوره زمر، بخشی از یک مواجهه صریح با حقیقت را ترسیم میکند، حقیقتی که نه مؤمن میتواند از آن فرار کند و نه دشمن. این آیات از یک سو به مسئولیت انسان در برابر هدایت و گمراهی اشاره میکنند و از سوی دیگر پرده از سرنوشت کسانی برمیدارند که در برابر حق ایستادهاند و دلهای خود را به روی حقیقت بستهاند.مرگ، نقطهای که همه نقابها را کنار میزنددر نگاه تفسیری المیزان، این آیات صرفاً بیان چند هشدار اخلاقی نیست، بلکه ترسیم یک سنت الهی است، سنتی که بر اساس آن، هر انسانی نتیجه انتخابهای خود را خواهد دید و هیچ قدرت ظاهری، هیچ جبههای و هیچ ادعایی نمیتواند کسی را از آن نجات دهد.هرکس بار انتخاب خود را بر دوش میکشدآیات با این حقیقت آغاز میشود که خداوند قرآن را برای هدایت مردم نازل کرده است، اما هدایت تحمیلی نیست. هرکس راه درست را انتخاب کند، سود آن به خود او بازمیگردد و هرکس گمراهی را برگزیند، زیانش متوجه خود اوست. در تفسیر المیزان تأکید میشود که پیامبر مأمور ابلاغ است، نه مأمور اجبار انسانها.این مسئله یک پیام مهم در تقابل حق و باطل دارد. بسیاری از دشمنان جبهه حق تصور میکنند که میتوانند با فشار، تبلیغات یا ایجاد انحراف، مسیر حقیقت را تغییر دهند، اما قرآن نگاه دیگری دارد. انسانها ممکن است مسیر خود را عوض کنند، اما حقیقت تغییر نمیکند. هر فرد مسئول انتخاب خویش است و سرانجام نیز با نتیجه همان انتخاب روبهرو خواهد شد.
در این میان حتی جبهه حق نیز از قانون مسئولیت مستثنا نیست. وابستگی ظاهری به حق، بدون عمل و پایبندی واقعی، مصونیت ایجاد نمیکند. سنت الهی بر پایه عدالت است و دشمن نتیجه رفتار خود را خواهد دید.مرگی که میان دوست و دشمن تفاوت نمیگذاردیکی از مهمترین محورهای این آیات، یادآوری حقیقتی است که بسیاری از انسانها از آن غفلت میکنند اینکه مرگ، سرنوشت قطعی همگان است. آیات به مسئله گرفتن جانها هنگام مرگ و حتی در خواب اشاره میکند، گویی انسان هر شب نمونهای کوچک از جدایی روح از بدن را تجربه میکند.خواب و مرگ، هر دو نشانهای از قدرت مطلق خداوند بر جان انساناند. انسانی که خود را مالک قدرت و اختیار مطلق میداند، در واقع حتی بر ابتداییترین حقیقت وجودش نیز تسلط کامل ندارد.در میدان تقابل حق و باطل، دشمنان معمولاً بر قدرتهای موقت تکیه میکنند، بر ثروت، بر قدرت نظامی، بر نفوذ اجتماعی یا بر هیاهوی رسانهای. اما قرآن تمام این محاسبات را به یک حقیقت گره میزند، اینکه همه خواهند مُرد.این حقیقت تنها درباره دشمنان نیست. اهل ایمان نیز باید بدانند که دنیا محل اقامت دائمی نیست. پیروزیها و شکستهای مقطعی، رنجها و سختیها، همگی در مسیر کوتاه زندگی معنا پیدا میکنند. آنچه باقی میماند، نتیجه عملکرد انسان است نه ظاهر موقعیت او.
دلهایی که از شنیدن نام خدا میگریزندبخش دیگری از آیات، تصویری تکاندهنده از وضعیت درونی دشمنان ارائه میدهد. قرآن میگوید هنگامی که خدا به یگانگی یاد میشود، دلهای کسانی که به آخرت ایمان ندارند دچار نفرت و انقباض میشود اما وقتی غیر خدا مطرح میشود، خوشحال میشوند.مسئله صرفاً یک واکنش زبانی نیست، بلکه سخن از بیماری قلبی است. قلب انسان اگر در مسیر وابستگیهای مادی، غرور و هواهای نفسانی حرکت کند، به تدریج ظرفیت پذیرش حقیقت را از دست میدهد.این اتفاق معمولاً یکباره رخ نمیدهد. دشمنی با حق اغلب از یک انحراف کوچک آغاز میشود، از ترجیح منافع شخصی بر حقیقت، از پذیرش دروغ برای حفظ موقعیت یا از نپذیرفتن سخنی که با خواستههای انسان سازگار نیست. اما تکرار این مسیر، آرامآرام دل را تیره میکند تا جایی که حتی شنیدن حقیقت برای انسان ناخوشایند میشود.از همین رو قرآن ریشه بسیاری از دشمنیها را نه در کمبود استدلال، بلکه در بیماری درون میداند.روزی که راه فرار بسته میشودپایان این بخش از آیات، به سرنوشت کسانی میپردازد که در دنیا راه ظلم و دشمنی با حق را برگزیدند. قرآن تصویری از روزی ارائه میکند که اگر همه امکانات زمین در اختیار ستمکاران باشد، حاضرند آن را بدهند تا از عذاب نجات پیدا کنند اما دیگر راه بازگشتی وجود ندارد.
این بخش نشان میدهد که مجازات الهی صرفاً یک کیفر تحمیلی نیست، بلکه نتیجه طبیعی مسیری است که انسان خود انتخاب کرده است. کسی که عمر خود را در مخالفت با حق، ظلم و انکار حقیقت سپری کرده، در قیامت محصول همان مسیر را خواهد دید.نکته مهم آن است که این هشدار تنها متوجه دشمنان آشکار نیست. قرآن انسان را دعوت میکند که پیش از رسیدن آن روز، به درون خود نگاه کند، زیرا ممکن است دلها آرامآرام به سمت تاریکی حرکت کنند و انسان متوجه نشود.آیات ۴۱ تا ۴۷ سوره زمر در نهایت یک پیام روشن دارند، اینکه قدرتها میگذرند، دشمنیها پایان مییابند و همه انسانها طعم مرگ را میچشند، اما آنچه باقی میماند، حقیقت انتخابهایی است که انسان در طول زندگی انجام داده است. روزی خواهد رسید که هیچ نقابی باقی نماند و هرکس با حقیقت خود روبهرو شود.تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۶۲ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.
۵ MB
01:09 - 23 مه 2026
4 پاسخ
@poyan13691 ساعت پیش🔻آخرت هستچون 🔻دنیا بر مبنای عدالت نیست وقتی تاریخ میخونی هر کس قدرت داشته کشته و غارت کردههرکس ثروت داشته ظلم کرده گاهی انگار خدا ایستاده و نگاه میکنهنگاه می کنه که ببینه آدم ها چقدر میتونن کثیف و وحشی باشن ، و عجیبه هربار یکنفر پیدا میشه که کثیفتر و وحشی تر از قبلی ها باشه…نمایش بیشتر
@TaEnghelabMahdiAJ1 ساعت پیشدر پاسخ بهخدایا تمام مردم عزیزمون را در پناه اسلام و قرآن و در راه اهل بیت قرار بده و لحظهای ما را رها نکن و از گناهانمون در گذر و توبه ما را بپذیر. لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین
@TaEnghelabMahdiAJ1 ساعت پیشدر پاسخ بهخدایا ما را شرمنده شهدای کربلا و شهدای مدافع حرم و شهدای جنگ رمضان و شهدای جنگ دوازده روزه و شهدای جنگ تحمیلی نکن. توان مقابله با جبهه رژیم منحوس صهیونی آمریکایی را به ما عطا کن