دشمن خیلی تلاش میکند اما سرانجامش شکست و نابودی است
خداوند در سوره مبارکه حجر به مؤمنان هشدار میدهد که دشمن همواره میکوشد حقیقت را انکار کرده و ایمان را به استهزا بگیرد؛ اما با همه تلاشهایش سرانجامی جز شکست و نابودی ندارد.
گروه قرآن و فعالیتهای دینی خبرگزاری فارس: آیات آغازین سوره حجر یعنی آیات ۱ تا ۱۵ تصویری عمیق از وضعیت دشمنان ایمان ارائه میدهد. این آیات با معرفی قرآن به عنوان کتابی استوار و هدایتگر، به مخالفتهای سرسختانه کافران اشاره میکند و ابعاد روانی، رفتاری و تبلیغاتی دشمنان دین را نشان میدهد. در واقع، در این بخش از سوره حجر، مؤمنان هشدار میگیرند که دشمن همواره میکوشد حقیقت را انکار کرده و ایمان را به استهزا بگیرد؛ اما سرانجامی جز شکست ندارد.قرآن؛ معیار حق در برابر دشمنسوره با این آیه آغاز میشود: «الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُّبِينٍ». یعنی آیات این کتاب روشن، پیام حق و بیابهام است. دشمنان پیامبر میکوشیدند قرآن را کتابی عادی یا ساخته دست بشر معرفی کنند تا مشروعیت آن را زیر سؤال ببرند. نخستین دشمنی آنها، تلاش برای تحریف معنوی و تبلیغ شبهه علیه وحی بود. خداوند در همین ابتدا به مسلمانان هشدار میدهد که دشمن برای از بین بردن اثرگذاری قرآن، به سراغ خدشه در مرجعیت آن میرود.حسرت دشمنان در روز قیامتآیه دوم میگوید: «رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ». این آیه پرده از حقیقتی مهم برمیدارد: دشمنان دین در دنیا به مبارزه میپردازند، اما در آخرت به شدت پشیمان میشوند و آرزو میکنند کاش تسلیم حق بودند. این نشان میدهد دشمنی با دین بیشتر ناشی از لجاجت و دنیاپرستی است، نه فقدان برهان.
بیاعتنایی به توطئه دشمندر آیه سوم، خداوند به پیامبر دستور میدهد: «ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ». دشمنان با سرگرم شدن به دنیا، طرحهای خود را علیه مؤمنان میچینند، اما این سرگرمی آنها را از حقیقت دور میسازد. پیام آیه روشن است: در برابر هیاهوی دشمن، مؤمن باید آرام و مطمئن به وعده الهی بماند.تقدیر الهی و باطل بودن نقشههاآیات ۴ تا ۵ به سنتهای الهی در هلاکت اقوام گذشته اشاره میکند: هیچ قومی بدون اجل معین نابود نشد. این بیان، خط بطلانی بر تهدیدهای دشمن است. آنها میپنداشتند با فشار و تهدید میتوانند مسیر وحی را متوقف کنند، اما خداوند نشان میدهد که مرگ و حیات و سرنوشت همه در دست اوست، نه در دست دشمنان.دشمنان و تقاضای معجزههای نمایشیدر آیات ۶ و ۷، کفار با تمسخر میگویند: «يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ، لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلَائِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ». این رفتار دشمن نشاندهنده یکی از تاکتیکهای همیشگی آنان است: تمسخر پیامبر و مطالبه معجزات غیرمنطقی برای انکار حق. آنها حقیقت را نمیخواستند، بلکه با بهانهجویی میکوشیدند ایمان مردم را متزلزل کنند.پاسخ الهی به دشمنان لجوجدر آیات ۸ و ۹، خداوند پاسخ میدهد که فرشتگان فقط به هنگام عذاب نازل میشوند و در آن زمان برای کفار هیچ سودی نخواهد داشت. سپس وعده مهمی داده میشود: «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ». این آیه، نقطه اوج دشمنشناسی است؛ چون نشان میدهد بزرگترین نقشه دشمن، تحریف یا نابودی قرآن است، اما خداوند خود پاسدار این کتاب خواهد بود.
شیوه دشمن در گذشته و امروزدر آیات ۱۰ تا ۱۳ آمده است که همانطور که برای امتهای گذشته پیامبرانی آمدند و تکذیب شدند، این امت نیز همان مسیر را میرود. دشمنان با دیدن حق، به جای پذیرش، آن را انکار میکنند. خداوند علت این دشمنی را «سنگدلی و لجاجت» معرفی میکند. این الگو به مسلمانان امروز هشدار میدهد که انکار و دشمنی با دین، یک رفتار تاریخی و تکرارشونده است.دشمنی با قرآن و پدیده استهزاءدر آیه ۱۴ و ۱۵، خداوند مثالی جالب میزند: اگر دری از آسمان باز شود و دشمنان پیوسته در آن بالا روند، باز هم خواهند گفت: «چشمهای ما بسته شده و ما سحر شدهایم». این بیان نشان میدهد دشمن حتی در برابر معجزهای روشن، باز به انکار روی میآورد. در حقیقت، مشکل اصلی دشمنان، فقدان دلیل نبود؛ بلکه بیماری قلبی و عناد بود.آیات ۱ تا ۱۵ سوره حجر، سیمای روشن دشمنان دین را ترسیم میکند:تلاش برای بیاعتبار کردن قرآن.تمسخر و استهزاء پیامبران.سرگرمسازی مردم به دنیا و آرزوهای پوچ.مطالبههای غیرمنطقی و بهانهجویی.انکار لجوجانه حتی در برابر معجزات.پیام محوری این بخش آن است که دشمنان همیشه در میدان حضور دارند، اما سرانجامی جز پشیمانی و شکست ندارند. وظیفه مؤمن، اعتماد به حفاظت الهی از دین و هوشیاری در برابر توطئههای روانی و تبلیغاتی دشمن است.تلاوت این آیات را که در صفحه ۲۶۲ قرآن واقع است، ببینید و بشنوید.
00:03 - 22 شهریور 1404