روایتی عجیب از ایثار و شکوه شاه چراغ(ع)

حضرت احمد بن موسی الکاظم(ع) پس از شهادت پدر بزرگوارش، بیعت شیعیان برای امامت را رد کرد و برادرش علی بن موسی(ع) را شایسته امامت دانست.
گروه قرآن خبرگزاری فارس: احمد‌بن موسی فرزند بزرگ امام موسی کاظم(ع) و برادر بزرگ امام رضا(ع) و حضرت فاطمه معصومه(س) است. از آنجایی که اطلاع دقیقی از تاریخ تولد یا وفات آن حضرت در دسترس نیست، در تقویم رسمی کشور امروز به عنوان یکی از ایام دهه کرامت به نام ایشان مزین شده است.کرامت درحد آزاد کردن هزار بندهکرامت احمد بن موسی الکاظم(ع) از جمله صفاتی است که در روایات متعددی به آن اشاره شده است، زیرا ایشان در سال‌های عمر بابرکتش هزار بنده آزاد کرده بود. البته این یکی از کرامات این امامزاده بزرگوار است تا جایی که این روحیه بخشندگی حضرت احمد بن موسی‌الکاظم(ع) علاقه زیادی به او پیدا کند و اموال زیادی در اختیارش بگذارد تا گره از کار مردم باز کند.حضرت احمد بن موسی(ع) در مدینه جایگاهی ممتاز و مورد احترام داشت. وی صاحب اموال و املاک متعددی در مدینه بود و آن‌ها را صرف کمک به نیازمندان می‌کرد. کرم و جود او به‌قدری شهرت یافته بود که اهل مدینه او را «کریم اهل بیت» می‌نامیدند. این عنوان، نشان از مقامی فراتر از صرف خویشاوندی با امام معصوم دارد و او را در کنار چهره‌هایی مانند امام حسن(ع) از نظر سخاوت و کمک به مردم می‌نشاند.
امامزاده‌ای که بیعت شیعیان را نپذیرفت و برادرش را شایسته امامت دانستهمین روحیات و همچنین با توجه به اینکه ایشان فرزند ارشد امام کاظم(ع) بود، سبب شد پس از شهادت امام بسیاری از شیعیان برای بیعت با ایشان به مقابل منزل حضرت احمد بن موسی رفتند، اما ایشان بیعت شیعیان را نپذیرفتند و فرمودند: «آن چنان که شما در بیعت من هستید، من در بیعت برادرم علی بن موسی الرضا(ع) هستم و او ولی خدا، پیشوا و جانشین پس از پدرم است.» این‌گونه همه شیعیان با امام رضا(ع) بیعت کردند.شهادت در راه دیدار برادرروایت مشهور این است که حضرت احمد بن موسی الکاظم(ع) به قصد دیدار با برادرش امام رضا(ع) راهی طوس شد اما مأمون که جمع شدن این خانواده را خطری برای حکومتش می‌دانست پیکی به حاکم شیراز فرستاد تا از ادامه حرکت کاروان به سمت خراسان جلوگیری کند. این اتفاق رخ داد و بین مأموران حکومتی و شیعیان جنگی رخ داد که نهایتاً منجر به شهادت ایشان شد.البته نقلی هم مشهور است که احمد بن موسی(ع) پس از شنیدن خبر شهادت برادرش امام رضا(ع) به قصد خونخواهی قیام کرد و شهید شد که البته این نقل معتبر نیست.هجرت حضرت احمد بن موسی (ع) به ایران، صرفاً یک سفر برای دیدار با برادر نبود، بلکه این هجرت یک حرکت سیاسی و اعتقادی سازمان‌ یافته در حمایت از امام رضا(ع) و تقویت جریان ولایت شیعی در جهان اسلام بود. ایشان با بیش از ۲۰۰ نفر از فرزندان و یاران خاندان اهل بیت(ع) عازم ایران شدند. این نشان می‌دهد که این هجرت، یک کوچ فردی نبود بلکه تلاشی گسترده برای تبلیغ و تثبیت خط امامت امام رضا(ع) بود.
قبری که سیصدسال مخفی بوددر منابع شیعی آمده است که قبر ایشان تا سیصد سال مخفی بود تا اینکه در دوران حکومت عضدالدوله دیلمی در شیراز اتفاقی رخ داد و مرقد مطهر احمد بن موسی الکاظم(ع) آشکار شد.عنایتی که سبب آشکار شدن مرقد حضرت شدماجرا از این قرار است که پیرزنی شب‌های جمعه و در ثلث آخر شب روی تلی از خاک نوری می‌دید که گویا چراغی روشن کرده‌اند، این اتفاق چند هفته در شب‌های جمعه تکرار شد تا اینکه پیرزن به بارگاه عضد الدوله دیلمی رفت و ماجرا را بازگو کرد. اطرافیان عضدالدوله قصه پیرزن را باور نکردند و این اتفاق را ناشی از پیری و ناتوانی پیرزن دانستند تا اینکه خود عضد الدوله گفت که حرف‌های این پیرزن در دل من اثری نیکو گذاشت. اینگونه یک شب جمعه به منزل پیرزن رفت و خودش ماجرا را مشاهده کرد.امامزاده‌ای که شاه چراغ لقب گرفتپس از این واقعه حضرت را در خواب دید که فرمود: من احمد بن موسی الکاظم هستم و اینجا محل دفن من است. نشانه‌ای هم که ظاهراً انگشتری در دست ایشان بوده را به وی معرفی کرد و پس از‌ آن در آن محل پیکر سالم حضرت را پیدا کردند و این مکان شد زیارتگاه عاشقان اهل بیت(ع) و شیعیان هم به واسطه نوری که از مرقد مطهر حضرت می‌تابید به ایشان لقب شاه چراغ دادند.#شاه_چراغ#احمد_بن_موسی_الکاظم#دهه_کرامت #ایران_امام_رضا
17:26 - 14 اردیبهشت 1404



1 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌کورش عروج‌
@Koorosh_Orooj15 اردیبهشت 1404
در پاسخ به
صلی الله علیک یا حضرت احمد بن موسی شاهچراغ علیه السلاماللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وآلِ مُحَمَّد وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ