چگونه با گوشی قدیمی وایفای خانه را تقویت کنید
یک گوشی اندرویدی قدیمی میتواند بدون خرید تجهیزات جدید، پوشش وایفای خانه را در نقاط کمسیگنال گسترش دهد؛ ترفندی ساده که با فعالکردن هاتاسپات گوشی قابل اجراست.
به گزارش گروه علم و پیشرفت خبرگزاری فارس به نقل از انگجت، اگر در بخشی از خانه سیگنال وایفای ضعیف است و اینترنت در اتاقی خاص مرتب قطع میشود، شاید برای حل این مشکل لازم نباشد سراغ خرید روتر جدید، سیستم مش یا تقویتکننده اختصاصی بروید. یک گوشی اندرویدی قدیمی که دیگر برای استفاده روزمره مناسب نیست، میتواند با استفاده از قابلیتهای داخلی خود بهعنوان یک راهکار موقت برای گسترش پوشش وایفای عمل کند.بسیاری از کاربران یک گوشی قدیمی در کشو یا کمد خانه دارند که هنوز کاملاً سالم است، اما دیگر از آن استفاده نمیکنند. چنین دستگاهی، در صورت پشتیبانی نرمافزاری و سختافزاری لازم، میتواند سیگنال شبکه بیسیم خانه را دریافت کرده و آن را از طریق قابلیت هاتاسپات دوباره پخش کند. به این ترتیب، گوشی عملاً نقش یک واسطه را میان روتر و دستگاههایی که در نقطه کمپوشش قرار دارند، ایفا میکند.گوشی چگونه نقش تقویتکننده وایفای را ایفا میکند؟
عملکرد این روش نسبتاً ساده است. گوشی ابتدا به شبکه وایفای اصلی خانه متصل میشود و سپس با فعال کردن قابلیت هاتاسپات، یک شبکه بیسیم جداگانه ایجاد میکند. دستگاههایی مانند لپتاپ، تبلت یا تلویزیون هوشمند میتوانند به شبکهای که گوشی ایجاد کرده متصل شوند و از طریق آن به اینترنت دسترسی پیدا کنند.در واقع، گوشی سرعت اینترنت را بیشتر نمیکند و سیگنال روتر را به شکل جادویی تقویت نمیکند؛ بلکه مانند یک پل بیسیم عمل میکند. روتر سیگنال را به گوشی میرساند و گوشی همان اتصال را برای دستگاههای دیگری که در محدوده مناسب قرار دارند، بازپخش میکند.این روش با سیستم مش تفاوت دارد. در شبکههای مش، چند نقطه دسترسی برای ایجاد یک شبکه یکپارچه با یکدیگر همکاری میکنند، اما هاتاسپات گوشی معمولاً یک شبکه جداگانه میسازد. بنابراین این راهکار بیشتر برای حل یک مشکل مشخص در یک اتاق یا بخش محدود از خانه مناسب است.
راهاندازی تنها چند دقیقه زمان میبردبرای شروع، ابتدا گوشی قدیمی را شارژ کنید و در صورت امکان سیستمعامل آن را به آخرین نسخه قابل پشتیبانی بهروزرسانی کنید. سپس وارد تنظیمات شبکه شوید و گوشی را به همان شبکه وایفای خانگی که قصد دارید پوشش آن را افزایش دهید، متصل کنید.بعد از اتصال گوشی به وایفای، باید وارد بخش هاتاسپات و اشتراکگذاری اتصال شوید و گزینه «وایفای هاتاسپات» را فعال کنید. در برخی نسخههای اندروید، این گزینه از طریق منوی تنظیمات سریع نیز در دسترس است.در مرحله بعد، میتوانید نام شبکه جدیدی را که گوشی ایجاد میکند تغییر دهید و برای آن یک رمز عبور مناسب تعیین کنید. این کار علاوه بر اینکه شناسایی شبکه جدید را سادهتر میکند، مانع اتصال افراد ناشناس به هاتاسپات گوشی میشود.برخی گوشیها امکان انتخاب باند وایفای را نیز ارائه میکنند. اگر دستگاه از باند ۵ گیگاهرتز پشتیبانی کند، میتوان از آن برای دستگاههایی که به گوشی نزدیک هستند استفاده کرد. باند ۵ گیگاهرتز معمولاً عملکرد بهتری در فاصلههای کوتاه دارد، اما برد آن نسبت به باند ۲.۴ گیگاهرتز کمتر است.
مهمترین نکته، محل قرار دادن گوشی استقرار دادن گوشی در جای مناسب اهمیت زیادی دارد. اگر گوشی را دقیقاً در همان نقطهای قرار دهید که سیگنال وایفای بسیار ضعیف است، احتمالاً نتیجه مطلوبی نمیگیرید؛ زیرا خود گوشی نیز باید بتواند اتصال مناسبی از روتر دریافت کند.بهترین نقطه، تقریباً در میانه مسیر میان روتر و منطقهای است که مشکل پوشش دارد. در چنین موقعیتی گوشی هنوز سیگنال مناسبی از روتر دریافت میکند و میتواند آن را در بخش دیگری از خانه در دسترس قرار دهد.موضوع مهم دیگر، برق است. فعال بودن دائمی هاتاسپات میتواند مصرف باتری گوشی را بهطور محسوسی افزایش دهد. از طرفی گوشیهای قدیمی معمولاً باتری ضعیفتری نسبت به دستگاههای جدید دارند. بنابراین بهتر است گوشی در نزدیکی یک پریز برق قرار بگیرد تا بتوان آن را بهطور مداوم شارژ کرد.
این ترفند سرعت اینترنت را بیشتر نمیکندیکی از مهمترین محدودیتهای این روش آن است که نباید انتظار افزایش سرعت اینترنت را داشت. اگر مشکل اصلی از سرویس اینترنت، سرعت پایین خط یا شلوغی شبکه باشد، استفاده از گوشی قدیمی بهعنوان واسطه این مشکل را برطرف نمیکند.کاربرد اصلی این روش زمانی است که سرعت اینترنت مناسب است، اما سیگنال وایفای در بخشی از خانه به دلیل فاصله زیاد، دیوارها یا موقعیت نامناسب روتر ضعیف شده است.ضمن اینکه عملکرد یک گوشی قدیمی در نقش تقویتکننده معمولاً با تجهیزات تخصصی قابل مقایسه نیست. تقویتکنندههای اختصاصی، نقاط دسترسی و سیستمهای مش برای چنین کاری طراحی شدهاند و معمولاً پوشش و پایداری بهتری ارائه میکنند.یک ایراد مهم برای خانههای هوشمنداستفاده از گوشی بهعنوان هاتاسپات ممکن است برای برخی تجهیزات خانه هوشمند نیز دردسر ایجاد کند. از آنجا که گوشی یک شبکه جداگانه ایجاد میکند، دستگاههای هوشمند خانه لزوماً مانند یک سیستم مش یکپارچه بین نقاط مختلف جابهجا نمیشوند.کاربر همچنین ممکن است هنگام حرکت در خانه مجبور شود بهصورت دستی بین شبکه اصلی و شبکهای که گوشی ایجاد کرده جابهجا شود. این مسئله برای استفاده موقت قابل قبول است، اما اگر قرار باشد شبکهای دائمی برای کل خانه ایجاد شود، تجهیزات اختصاصی انتخاب منطقیتری خواهند بود.
مزیت اصلی این روش هزینه صفر آن است. اگر یک گوشی اندرویدی بلااستفاده در خانه دارید، میتوانید بدون خرید تجهیزات جدید آن را آزمایش کنید. این راهکار برای اتاقی که همیشه سیگنال ضعیفی دارد یا موقعیتی که فعلاً نمیخواهید برای تجهیزات شبکه هزینه کنید، میتواند کاربردی باشد.در نهایت، گوشی قدیمی قرار نیست جای سیستم مش یا تقویتکننده حرفهای را بگیرد. مزیت آن در سادگی، دسترسی و هزینه پایین است؛ یعنی به جای اینکه یک دستگاه قدیمی را کنار بگذارید، میتوان از قابلیتهای شبکه آن برای حل یک نقطه کور وایفای استفاده کرد. #اندروید #وای_فای #اینترنت #گوشی_هوشمند #ترفند_فناوری #فناوری #شبکهآخرین مطالب حوزه فناوری را در صفحه اصلی «علم و پیشرفت» بخوانید. 20:55 - 7 شهریور 1405