باید و نبایدهای محصولات تراریخته/ امنیت یا منفعت؛ مسئله این است
مسلم است با افزایش روبه رشد جمعیت و کمبود منابع غذایی، بایستی هرگونه تغییر در روند ژنتیکی و یا واردات محصولات تراریخته سلامت و امنیت غذایی مصرف کننده را تامین کند؛ استفاده از محصولات تراریخته یکی از مسائلی است که کارشناسان دغدغه بساری نسبت به آن دارند.
به گزارش خبرگزاری فارس از خرم‌آباد، سازمان ملل در سال ۱۹۸۶، امنیت غذایی را دسترسی همه مردم به غذای کافی در تمام اوقات برای داشتن یک جسم سالم تعریف نموده است. طبق این تعریف موجود بودن غذا، دسترسی به غذای کافی و پایداری در دریافت غذا سه عنصر اصلی امنیت غذایی محسوب می‌شود. از طرفی مطالعات متعدد بیانگر آن است که بهداشت و ایمنی مواد غذایی مصرفی نقش بسزایی در حفظ و ارتقاء سلامت افراد مصرف کننده ایفا می‌کنند، لذا دسترسی به غذای سالم در همه اوقات سال برای همه افراد دنیا می‌بایست فراهم گردد تا بتوان گفت مردم جهان از امنیت غذایی برخوردار هستند. افزایش بی‌رویه جمعیت دنیا و از سویی وجود آفت‌های کشاورزی و فساد محصولات غذایی منجر به ناکافی شدن منابع غذایی موجود برای برخورداری عموم مردم از غذای کافی شده است. این مشکل جهانی موجب شد تا برخی کشورها با بهانه حل معظل ناکافی بودن غذا برای جمعیت دنیا، کشت محصولات تراریخته یا محصولات تغییر ژنتیکی داده شده را ترویج دهند، در اغلب موارد هدف از این تغییرات ژنتیکی واردکردن صفت جدیدی به گیاه است که به‌طور طبیعی در گونه‌ها وجود ندارد. امکان مخاطره آمیز بودن تغییرات ژنتیکی محصولات برای مصرف‌کننده این تغییرات می‌تواند منجربه مقاومت گیاه دست‌کاری شده به آفت‌ها، بیماری‌ها یا شرایط محیطی مشخص یا کاهش ضایعات، مقاومت به مواد شیمیایی (مقاومت به علف‌کش‌ها) یا بهبود خصوصیات تغذیه‌ای آن محصول شود.
از طرفی نمونه‌های این کار در محصولات غیرغذایی شامل تولید عوامل دارویی، سوخت‌های زیستی و سایر مواد سودمند صنعتی و زیست‌پالایی نیز قابل ذکر است هدف اگرچه در ظاهر افزایش میزان تولید محصول است، اما از آن‌جایی‌که در طی فرایند دست‌کاری ژنتیکی، خصوصیات ژنی یک موجود وارد ساختار محصول دیگر گشته و در نهایت محصول جدید توسط انسان مصرف می‌شود، امکان مخاطره آمیز بودن این تغییرات ژنتیکی برای مصرف‌کننده وجود خواهد داشت. نتایج مطالعات علمی انجام شده بر روی اینگونه محصولات بسته به تیم و کشور بررسی‌کننده کاملا ضدونقیض است. جلوگیری از هرگونه سوگیری و منفعت‌طلبی در واردات محصولات تراریخته از آن‌جایی‌که مصرف‌کننده این محصولات انسان‌ها هستند و هدف نهایی از تولید بیشتر و کیفی‌تر ارتقاء سطح سلامت این گروه است، بایستی بدون سوگیری و منفعت‌طلبی این مهم مد نظر قرار گیرد و قبل از ورود، هر ماده غذایی تراریخته مورد آزمایشات دقیق قرار گرفته و پس از اطمینان از سلامت آنها، وارد چرخه مصرف گرددد. از جمله محصولات کشاورزی که به صورت دست‌کاری شده ژنتیکی کشت و برداشت می‌شوند می‌توان به انواع برنج مقاوم به کرم ساقه‌خوار، ذرت ، کلزا، گوجه فرنگی، لوبیای سویا، گندم و بسیاری محصول مشابه را نام برد. با توجه به اینکه اینگونه محصولات ضمن اینکه قوت غالب مردم است و روزانه مورد استفاده قرار می‌گیرد، برخی از آنها مانند گندم و برنج محصول استراتژیک محسوب می‌شود، بنابراین می‌طلبد که توجه و حساسیت کافی بر سلامت محصولات صورت پذیرد.
با توجه به نتایج برخی مطالعات بر روی حیوانات آزمایشگاهی، مشخص گردیده است که در موش‌های مورد بررسی که با محصولات تراریخته برای حداقل سه ماه تغذیه شده‌اند، باعث بروز آلرژی، سرطان پروستات، بزرگی کبد و مشکلات گوارشی شده است از طرفی مطالعات دیگری نیز انجام شده است که گزارش نموده‌اند مصرف اینگونه مواد غذایی مشکلی برای سلامتی حیوانات آزمایشگاهی ایجاد نکرده است. امکان وابستگی ایران به کشورهای صادرکننده بذر تراریخته هرچند که بر اساس نظرات متخصصین کشاورزی، کشت بذور تراریخته منجر به وابستگی زمین در آینده به این بذرها و کشورهای صادرکننده آنها می‌شود، همچنین کشت بذرهای بومی در سال‌های آینده امکان‌پذیر نخواهد بود و این مهم منجر به وابستگی شدید اقتصادی به محدود کشورهای صادرکننده بذر خواهد شد. البته با توجه به ممنوعیت مصرف محصولات تراریخته در بیش از 38 کشور جهان، از جمله کشورهای توسعه یافته، دوباره تاکید می‌گردد که قبل از زیرکشت رفتن زمین‌های کشاورزی با بذر محصولات تراریخته و یا قبل از واردات این قبیل موادغذایی و حتی بذور آنها، مطالعات گسترده و همه‌جانبه‌ای انجام شود تا بی‌خطر بودن ین قبیل مواد غذایی در کوتاه و بلندمدت مورد تایید قرار گیرد. همچنین در صورت وجود این مواد غذایی در بازار مصرف، می‌طلبد که برچسب‌زنی مناسب بر روی بسته غذایی وجود داشته تا مصرف‌کننده آگاهی کافی نسبت به این گونه مواد کسب نماید. انتهای پیام/85018.
12:09 - 8 مرداد 1397
0 بازدید
1 پاسخ