خدا به پدر و مادرشون صبر بده
پرسه مرگ در ساحل بیهشدار بابلسر
غرق شدن دو برادر ۲۷ و ۲۹ ساله در ساحل بابلسر، بار دیگر زنگ خطر ایمنی سواحل را به صدا درآورد؛ حادثهای تلخ که به گفته منابع محلی در محدودهای فاقد ناجی غریق و هشدارهای کافی رخ داد و یک خانواده را در سوگ فرو برد. این رخداد، مطالبهای جدی را پیش روی متولیان قرار داده است؛ اینکه پیش از ثبت آمارهای جدید، برای پیشگیری از تکرار چنین داغهایی چه اقداماتی انجام شده است.
یک روز تعطیل، یک ساحل بیهشدار و مادری که دو پسرش را برای همیشه از دست داد.
دریا همیشه برای آدمها یک تصویر دوگانه داشته است؛برای بعضیها آرامش است، خاطره است، تعطیلات است و خندههای خانوادگی کنار موجها.اما برای مادر بابلسری، از این پس دریا دیگر نه آبی است و نه آرام؛ یک قاب بیرحم است از آخرین لحظهای که دو پسرش را دید.دو برادر ۲۷ و ۲۹ ساله ( امیرعلی و امیررضا آبسته، اهل شورک بابلسر ) هفته گذشته همراه خانوادهشان به ساحل بابلسر رفتند؛ سفری که قرار بود چند عکس یادگاری بسازد، نه یک عمر داغ بر قلب یک مادر بگذارد.اما چند دقیقه کافی بود تا یک روز تعطیل، به تلخترین روز زندگی یک خانواده تبدیل شود.گفته میشود در محدوده سنگچین «علیآبادمیر»، نه خبری از ناجی غریق بوده و نه هشداری برای ممنوعیت شنا نصب شده بود؛ آن هم در روزهایی که تعطیلات چندروزه، حضور مسافران در سواحل را قابل پیشبینی میکرد.
حالا شاید برای ما این خبر، فقط چند خط در میان انبوه اخبار روز باشد؛ شاید هم کمی عمیق تر؛ مثلا چند دقیقه ای از چند آه و انده، و بعد عبور از صفحه تلفن همراه.اما برای آن مادر، این خبر تازه از همین امروز آغاز میشود.از روزهایی که ناخودآگاه دو استکان چای میگذارد.از لحظههایی که صدای باز شدن در، قلبش را میلرزاند.از شبهایی که با یک سؤال بیپاسخ به خواب میرود:«چرا؟»مرگ یک نفر فقط لحظه غرق شدن او نیست؛ گاهی آغاز سالها غرق شدن بازماندگانی است که باید با جای خالی عزیزشان زندگی کنند.مسئولین محترم؛پشت هر آمار غرقشدگی، یک عدد نیست.یک پدر است، یک مادر است، یک خانواده است، یک آینده است که ناگهان متوقف میشود.پیشگیری از این مرگها همیشه نیازمند امکانات عجیب و پیچیده نیست؛ گاهی یک ناجی غریق، یک تابلوی هشدار، یک تصمیم بهموقع و یک مسئولیت پذیری ساده میتواند تفاوت بین «یک روز خاطرهانگیز کنار دریا» و «یک عمر حسرت» باشد.#غرق_شدگی#ساحل_بابلسر#ایمنی_سواحل#ناجی_غریبه قلمِ؛ کوثر قیصری
17:30 - 21 تیر 1405