دیگه خسته شدیم! ما دانشآموزای یازدهم، نه اسباببازیایم، نه موش آزمایشگاهی!چند ماهه به ما گفته شد که ۶ درس از پایه یازدهم نهایی خواهد بود. همین جمله پایهی برنامهریزیهامون شد. برای همونا وقت گذاشتیم، دوره کردیم، کلاس رفتیم، استرس کشیدیم، آیندهمونو براش تنظیم کردیم.حالا چی؟ چند هفته مونده به امتحانا، بدون هیچ اطلاعرسانی رسمی، بدون مشورت، بدون حتی درنظر گرفتن شرایط روحی و روانی دانشآموز، یه دفعه تصمیم میگیرین که همه درسا نهایی بشن؟این تصمیم نیست، این توهینه. این یه بیاحترامی تمامعیاره به نسلی که قراره آینده این کشور رو بسازه.مگه ما بیکاریم که هر روز با یه قانون جدید باید بجنگیم؟ مگه شما از حجم مطالب، از فشار درسا، از وضعیت روانی دانشآموز خبر ندارین؟کاش فقط یکبار، فقط یکبار از پشت میزای شیکتون بلند میشدین، میاومدین تو کلاسای واقعی، میدیدین استرس نهایی یعنی چی، بیبرنامگی یعنی چی، سردرگمی یعنی چی.ما معترضیم!ما به این حجم بیعدالتی و بیثباتی آموزشی اعتراض داریم.حق ماست که بدونیم با زندگیمون، آیندهمون، امیدمون چی کار دارین میکنین.تصمیمات باید منطقی، عادلانه و بهموقع باشه؛ نه لحظهای، نسنجیده و پر از تناقض.اگه عدالت آموزشی فقط تو حرف خلاصه بشه، ما دیگه به هیچ وعدهای اعتماد نمیکنیم.ما دانشآموزای پایه یازدهم، خواستار پاسخگویی، شفافسازی و احترام واقعی به شعورمون هستیم.سکوت نمیکنیم، چون حقمونه بدونیم قراره با آیندهمون چه بازیای بکنید.#عدالت_آموزشی_کجاست#یازدهم_بازیچه_نیست#تصمیمات_لحظهای#نه_به_فشار_آموزشی#دانشآموز_حق_دارد