دردی ست چون خنجر / یا خنجری چون درد؟
ای غم ! نمی دانم ...روز رسیدن روزی گام که خواهد بوداما درین کابوس خون آلوددر پیچ و تاب این شب بن بستبنگر چه جان های گرامی رفته اند از دستدردی ست چون خنجریا خنجری چون درداین من که در منپیوسته می گرید…نمایش بیشتر۴ MB
از سکوت اجبار تا آفرینش اجبار!
بازتعریف نقش کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در اعصار دگرگونی !در این هنگامه که جنگ، نه یک اتفاق گذرا، که گونهای از زندگی است و هر لحظهاش، نقشی از ایثار، مقاومت، و اندوه را بر دل تاریخ مینگارد، وظیفهی نهادهایی چون کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، نقشی حیاتی و چندوجهی مییابد. اینک زمان آن است که از سکوت معمول فراتر رفته و پرسشهای بنیادین را با زبانی علمی، فرهنگی و هنری طرح کنیم: کانون در این آوردگاه زندگی، چه دستاوردهایی برای کودکان و نوجوانان ما به ارمغان آورده است؟آیا نباید تمام فعالیتهای کانون را در قالب فراخوانهایی خلاقانه و الهامبخش، به کودکان و نوجوانان بسپاریمفراخوانهایی که نه صرفاً برای پر کردنِ اوقات فراغت، که برای فعالسازی پتانسیل عظیم آنان در درک شرایط پیرامون، ثبت تجربهها، و خلق روایتهای مقاومت طراحی شده باشند. روایتهایی که از زبان خود کودکان و نوحوانان برخیزد، زیرا صداقت خام آنان، از هر روایت بزرگسالانهی آمیخته با سیاست با نکاه رقابت، دلنشینتر و تأثیرگذارتر است.همراهی کودکان و نوجوانان، نیازمند رویکردی است که فراتر از رابطهی صرفاً “بزرگسال-کودک” باشد. ما باید به آنان به مثابهی “شریکان فعال در تاریخ” بنگریم؛ کسانی که توانایی درک عمیق، ابراز احساسات، و حتی ارائهی راهحلهای نوآورانه را دارند. این همراهی، زمانی شکل میگیرد که ما، حرفهای، علمی، و هنرمندانه وارد میدان شویم و بستری امن برای ابراز وجود آنان فراهم آوریم.
آیا در حوزههای مختلف کانون، نباید از ظرفیت سخنرانان و کارشناسان ویژهی کودکان و نوجوانان بهره ببریم؟سخنرانی که زبان آنان را میشناسند، دغدغههایشان را درک میکنند، و قادرند مفاهیم پیچیدهی تاریخی، فرهنگی، و اجتماعی را به شکلی لطیف، قابل فهم، و الهامبخش برای آنان بازگو کنند. استفاده از این ظرفیت، میتواند درسهای بزرگی از مقاومت، امید، و هویت را در ذهن و جان نسل آینده بنشاند.پیشنهادهایی برای کانون در شرایط مقاومت و جنگ:“روایتگران کوچک مقاومت”:فراخوان ملی: برگزاری مسابقات گسترده در قالب داستاننویسی، نقاشی، شعر، نمایش و تئاتر،فیلم کوتاه (با موبایل)، و پادکست با موضوعاتی چون: “قهرمانان کوچک خانهی ما”، “شجاعت مادربزرگ/پدربزرگ”، “خانهی امن ما”، “آرزوهای صلح من”.کارگاههای روایتگری: تشکیلِ کارگاههای تخصصی (آنلاین و حضوری) با حضور نویسندگان، هنرمندان، و روانشناسان کودک و نوجوان، برای آموزش تکنیکهای داستانسرایی، تصویرسازی، و بیان هنری تجربیات.(خصوصا در شبهای میدان و خیابان؛ در دل کتابخانه ها با حضور خانواده ها)“صدای امید”: تاسیس یک بخش ویژه در وبسایت/کانال کانون برای انتشار آثار برگزیدهی کودکان و نوجوانان، همراه با معرفی کوتاه آنان و دستاوردهایشان. این، میدانی برای دیده شدن و شنیده شدن صدای امیدبخش آنان است.“معماران آیندهی صلح”:فعالیتهای میدانی خلاقانه: برگزاری کارگاههای تئاتر خلاق، نمایش عروسکی، نمایسنانه خوانی و نقاشی دیواری با موضوع صلح، همزیستی، و مهربانی در مناطق مختلف، به ویژه مناطقی که تحت تأثیر شرایط جنگ قرار گرفتهاند.
“کلبهی آرامش”: ایجاد فضاهای امن و آرامشبخش در مراکز کانون، با اجرای برنامههای هنری و فرهنگی خصوصا هنر درمانی (نقاشی، موسیقی، قصه و ....) برای کمک به کودکان در پردازش احساساتِ ناشی از جنگ و اضطراب.“همدلی جهانی”: برگزاری پروژههای هنری مشترک (آنلاین) با کودکان کشورهای دیگر، با هدف تبادل فرهنگی، بیان آرزوهای صلح، و نشان دادن اینکه جنگ، پدیدهای است که باید از آن عبور کرد.“آموزش تاریخ با زبان کودکان و نوجوانان”:سخنرانان متخصص: دعوت از مورخان آشنا به ادبیات کودک( خصوصا ادبیات فورکلور) روانشناسان اجتماعی، و هنرمندانِ برجسته برای برگزاری نشستهایِ تخصصی با موضوع “چگونه تاریخ مقاومت را به زبان کودکان روایت کنیم؟”.“کتابخانهی قهرمانان”: تدوین کتابها و تولید محتوای چندرسانهای (انیمیشن، کتاب صوتی ، نماسش رادیویی و نمایشنانه خوانی و ...) با موضوع تاریخ مقاومت و ایثار، به گونهای که برای گروهِ سنی کودکان و نوجوانان جذاب و قابلِ فهم باشد.“قدمزدن در تاریخ”: طراحی بازیهای آموزشی تعاملی (آنلاین و آفلاین) که کودکان را با وقایع مهم تاریخی، قهرمانان ملی، و ارزشهای دفاع در قالب سرگرمی و چالش همراه کند.نکات علمی و فرهنگی در رویکرد:روانشناسی رشد: درک مراحل رشد شناختی و عاطفی کودکان و نوجوانان، برای ارائهی محتوا و فعالیتهای متناسب با توانایی درک آنان.جامعهشناسی جنگ: شناخت تأثیرات روانی و اجتماعی جنگ بر کودکان و خانوادهها، و طراحی برنامههایی برای کاهش آسیبها و تقویت تابآوری.هنر درمانی: استفاده از ابزارهای هنری (نقاشی، موسیقی، نمایش، کل دستی و ....) به عنوان وسیلهای برای ابراز احساسات'، پردازش تجربیات، و بازسازی روحی
هویتسازی فرهنگی و نقش رسانه ای:تقویت حس تعلق ملی و فرهنگی از طریق آشنایی کودکان با تاریخ، ادبیات و هنر ایران؛تبدیل کودکان به نسلی آگاه و پرافتخار.تقویت حس تعلق ملی و فرهنگی از طریق آشنایی کودکان با تاریخ، ادبیات، و هنر غنی ایران، به گونهای که آنان را به نسلِ آیندهای آگاه و پرافتخار تبدیل کند.و در این راستا سینما و لالایی که آینهی دوران مقاومت است؛ فراتر از روایت حماسهها، نمایش دردهای انسانی و ناگفتههای وجود.فیلمنامهها؛ ابزار انتقال پیامهای پیچیده انسانی.خصوصا لالاییها؛نغمهی صبر، استقامت و امید.کودکان و نوجوانان: چشمهای تیزبین فردا و روایتگران تاریخ:نقش سپری در برابر واقعیتهای تلخ و حامل پیام مقاومت؛ شاهدان وقایع تلخ تاریخ و امانتداران راستین آن.تبدیل به «گزارشگران سیار تاریخ» با قلم و دوربین.با تجربه میدانی ؛ثبت وقایع با صداقت خام کودکانه. در مناطق خاصی چون (میناب، خلیج فارس، مناطق جنگزده) به عنوان بستر تجربه زیسته.تلفیق هنر و رسانه:هنر (نقاشی، خطاطی، تصویرگری) و رسانه (عکاسی، فیلمسازی، نویسندگی) در ثبت تجربهها.اهمیت نگاه صداقتمحور و غیر ایدئولوژیک نسل جوان در ثبت وقایع.
و فرجام کلام اینکه ؛ کانون نباید در خواب غفلت فرو رود، و نباید اسیر مقوله های سیاسی و رقابت در این حوزه شود. وظیفهی ما، ساختن پلهایی از امید، آگاهی، و خلاقیت میان کودکان امروز و فردایِ این سرزمین است. بیایید با علم، هنر، و دلسوزی، فرزندان خود را برای ساختن جهانی بهتر، مسلح کنیم؛ جهانی که در آن، تاریخ نه فقط به یادگار، که به درس آموخته شده، و مقاومت نه یک ضرورت تلخ، که یک انتخاب آگاهانهی آمیخته با عشق باشد.
17:19 - 4 خرداد 1405
2 پاسخ
@khadijehmahdavi4 خرداد 1405
@Mfallahipour4 خرداد 1405در پاسخ بهفریاد ایستادگی و مقاومت
قالَ عَلِىٌّ عليه السلام:لايُنْعَمُ بِنَعيمِ الاخِرَةِ اِلاَّ مَنْ صَبَرَ عَلى بَلاءِ الدُّنْيا.[ غرر الحكم، 6/10752]امام على عليه السلام فرمود: تنها كسى به نعمت هاى آخرت مى رسد، كه در مقابل گرفتاريهاى دنيا صبر و شكيبائى داشته باشد.باید با اراده حرکت کرد، باید با تصمیم حرکت کرد. جاذبههای شیطان…نمایش بیشتر۸ MBنمایش گزارش
