آیا وقت آن نرسیده که میان «سکوی کسبوکار» و «سلاح جنگ نرم» تمایز قائل شویم؟ این یادداشت ، برای تبیینِ حقیقت نزد وجدانهای بیداری نوشته شده که نه احمقاند و نه دشمن؛ بلکه به دنبال مصلحتِ، تشخیص اولویت و حفظ کیان ایران عزیز هستند.
جناب معممی مقدم عزیز سلام و ارادتمندم این موارد که میفرمایید، باید از جوانب و دیدگاه های مختلف بررسی بشن. مثلا اگر ما بگیم باز بودن تلگرام، اینستاگرام و واتساپ به ضرر کشور هست باید ببنیم که آیا نیاز به داشتن چنین پلتفرم هایی در کشور دیده میشه یانه؟ یا مثلا همین پلتفرم های خارجی برای شغل هایی مثل تریدرها، فریلنسرها و افرادیکه درآمد دلاری دارن به عنوان یک ضرورت هست. حتی برای کسب و کارهای داخلی، اینترنت بین المللی یک ضرورت هست. هرچقدر ما محدودیت ها رو بیشتر کنیم، زمینه برای پیشرفت و البته کاهش امنیت سیستم ها، عدم دریافت اپدیت های ضروری و امنیتی به مراتب کمتر میشه و امنیت داده و امنیت سیستم ها به خطر میوفتنباتوجه به اطلاعاتی که بنده دارم و چیزی که میدونم ما باید سیستم ها و نهادهای حساس رو از روی بستر اینترنت خارج کنیم تا دیگه لازم نباشه اینترنت رو قطع کنیم یا محدودیت های شدید روی اون بذاریممثل این میمونه که به خاطر ویراژ چندین ماشین در یک اتوبان دو طرفه بسیار بزرگ که شریان حیاتی مهم یک کشور به حساب میاد ما بیایم اتوبان رو ببندیم یا محدودیت ایجاد کنیم چون اون چند ماشین ویراژ دادن یا خطر آفرین شدند...بستر اینترنت بین الملل برای همه مردم و مشاغل مختلف بستر پیشرفت هستهمین ۸۰ و اندی روز قطعی اینترنت ضررهای بسیار جبران ناپذیری رو به اقتصاد دیجیتال زده و معلوم نیست چقدر باید کار انجام بشه (در شرایط عادی و به دور از جنگ) تا بتونیم شاهد رشد باشیم.ضمن اینکه خیلی از پیشرفت های کسب و کارهای ما و خصوصا در زمینه های مالی و دانشی زمانی اتفاق افتاده که دسترسی به منابع خارجی وجود داشته باشه، علم ما زمانی پیشرفت پیدا میکنه که با دیگران و افراد و کشورهای دیگه هم بتونیم در ارتباط بشیم.