از عروسی لاکچری تا جشن در حیاط خونه؛ آیا کوچکشدن مراسم، انتخاب است یا اجبار؟
هزینههای سرسامآور عروسی در ایران، برگزاری مراسم را به یکی از سنگینترین موانع شروع زندگی تبدیل کرده بهطوری که هزینه یک مراسم ۲۰۰ نفره متوسط در تهران به ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیون تومان رسیده و با تشریفات جانبی، از مرز یک میلیارد تومان عبور میکند!
این فشار مالی، خانوادهها را ناگزیر به حذف تالارها و بازگشت به جشنهای خانگی، در حیاطخونه و جمعهای کوچک کرده؛ الگویی که یادآور سهدهه پیش و پیش از رونق عروسیهای پرزرقوبرق است.جامعهشناسان میگویند که سادهشدن مراسم، اگر آگاهانه و فرهنگی باشد، میتواند به ازدواج کمک کند؛ اما اگر ناشی از فشار اقتصادی باشد، حس نارضایتی، مقایسه و «نقص» را در ذهن زوجها باقی میگذارد. بهگفته شکوفه کشوری، پژوهشگر اجتماعی، تفاوت اساسی میان «سادهزیستی انتخابی» و «سادهسازی اجباری» در تأثیر روانی آن بر شروع زندگی مشترک است؛ چراکه بسیاری از جوانان با احساس محدودیت و اجبار پا به زندگی میگذارند، نه با انتخاب و آرامش.امانالله قراییمقدم، جامعهشناس، نیز هشدار میدهد که کاهش ازدواج، پیامدهایی فراتر از زندگی شخصی دارد و ساختار خانواده، روابط اجتماعی و حتی اقتصاد جامعه را تحت تأثیر قرار میدهد. با این حال، او معتقد است که کنار گذاشتن تجملات افراطی لزوماً منفی نیست و میتواند بخشی از فشار روانی‑مالی را کاهش دهد.در مقابل، سجاد بهرامی تأکید دارد که عروسی در ایران هنوز هویتی فراتر از یک مهمانی دارد و حذف کامل آن، حس ناقصبودن این مرحله از زندگی را به همراه دارد.در پی کاهش مشتری ایرانی، برخی تالارها با قیمتهای بالاتر، مراسم اتباع خارجی را پذیرفتهاند؛ اقدامی که اگرچه در صورت داشتن مدارک قانونی منعی ندارد، اما چالشهای حقوقی و نظارتی را برانگیخته است. در نهایت، تصمیمگیری برای ازدواج و نحوه برگزاری آن، دیگر نه بر پایه سنت و سلیقه که بر اساس معادلهای از درآمد، هزینههای جاری و پسانداز شکل میگیرد که یا به تعویق ازدواج میانجامد یا به عقبگردی به سبک زندگی سادهتر پدران.هفت صبح
12:12 - 2 تیر 1405