از تیغ ارزان آرایشگاه تا اتاق عمل غیرمجاز؛ زخمی به نام خودشیفتگی تحمیلی
در مقالهای با عنوان «زیباییِ ارزان و بهای سنگین آن؛ وقتی که زنان با بدنهایشان تاوان میدهند»، به خطرات خدمات زیباییِ ارزان و غیراصولی برای زنان، بهویژه در سوریه و لبنان، پرداخته شده است.
این مقاله نشان میدهد که پیامدهای پنهان صنعت زیباییِ کمهزینه در سالهای اخیر بیشتر آشکار شدهاند. انجام خدمات زیبایی برای بسیاری از زنان، بهویژه دختران جوان، دیگر فقط یک انتخاب لوکس یا سرگرمی نیست؛ بلکه به بخشی از فشارهای اجتماعی و فرهنگی برای رسیدن به معیارهای خاص زیبایی تبدیل شده است.این مقاله توضیح میدهد که افزایش محبوبیت خدماتی مانند ژل ناخن، پاکسازی پوست، میکرونیدلینگ و تاتو باعث شده بسیاری از این اقدامات در مراکز غیرتخصصی و بدون نظارت پزشکی انجام شوند؛ موضوعی که خطرات جدی جسمی و روانی به همراه دارد.آنچه این نوشته را جذابتر میکند، روایت نمونههایی واقعی از زنانی است که پس از انجام این خدمات دچار مشکلات مختلفی شدهاند؛ از شکنندگی و عفونت ناخنها گرفته تا التهاب شدید پوستی، تب، باقی ماندن جای زخم و حساسیتهای مزمن.در ادامه همچنین به هشدار متخصصان پوست اشاره میکند که میگویند برخی دستگاهها و مواد مورد استفاده در این خدمات، در صورت استفاده مکرر یا غیراصولی، میتوانند حتی احتمال ابتلا به بیماریهای خطرناک را افزایش دهند.بخش دیگری از مقاله به خطرات تاتو و آرایش دائم میپردازد و توضیح میدهد که استفاده از سوزنها یا رنگهای غیراستاندارد ممکن است باعث انتقال بیماریهای عفونی، واکنشهای ایمنی شدید و تغییرات دائمی در پوست شود. همچنین تأکید میشود که حذف تاتو اغلب دشوار، دردناک و بسیار پرهزینه است.
در ادامه، ضعف نظارت قانونی، فعالیت افراد غیرمتخصص و انگیزه سودجویی در بازار خدمات زیبایی را از عوامل اصلی گسترش این آسیبها معرفی میکند.نویسنده در نهایت نتیجه میگیرد که بسیاری از زنان، تحت تأثیر معیارهای تحمیلشده زیبایی و همچنین شرایط اقتصادی، به سمت خدمات ارزان اما ناایمن کشیده میشوند و در نهایت نهتنها هزینه مالی، بلکه هزینه سلامت و آسیب جسمی را نیز پرداخت میکنند.در تحلیل این مقاله در بستر جامعه ایران میتوان گفت که موضوع «زیبایی» در سالهای اخیر به یکی از مهمترین فشارهای اجتماعی بر زنان و حتی بخشی از مردان تبدیل شده است.در ایران نیز مانند بسیاری از جوامع دیگر، شبکههای اجتماعی، تبلیغات، فرهنگ مصرفگرایی و استانداردهای غیرواقعی زیبایی، باعث شدهاند که داشتن ظاهری «بینقص» به نوعی ارزش اجتماعی تبدیل شود. همین مسئله موجب افزایش چشمگیر استقبال از خدمات زیبایی، از تزریق ژل و بوتاکس گرفته تا جراحیهای بینی، فیلر، تتو، کاشت ناخن و انواع مراقبتهای پوستی شده است.اما همانطور که مقاله اشاره میکند، رشد سریع بازار زیبایی همیشه همراه با نظارت تخصصی و آگاهی کافی نبوده است. در ایران نیز تعداد زیادی از خدمات زیبایی در مراکز غیرمجاز، آرایشگاهها یا توسط افراد فاقد صلاحیت پزشکی انجام میشود؛ موضوعی که بارها منجر به عفونت، آسیبهای پوستی، ناهنجاریهای دائمی چهره و حتی مرگ شده است.بسیاری از افراد تنها به دلیل پایینتر بودن هزینهها یا تبلیغات گسترده فضای مجازی، به این مراکز مراجعه میکنند، بدون آنکه از عوارض احتمالی آگاه باشند.
از سوی دیگر، فشار اجتماعی برای زیبا بودن در ایران ریشهای فرهنگی نیز دارد. زنان اغلب با این پیام روبهرو هستند که ارزش، اعتمادبهنفس یا حتی موفقیت اجتماعی و عاطفی آنها به ظاهرشان وابسته است. این نگاه باعث میشود برخی افراد، حتی در شرایط اقتصادی دشوار، هزینههای سنگینی برای خدمات زیبایی پرداخت کنند یا به گزینههای ارزان و خطرناک روی بیاورند. در واقع، زیبایی از یک انتخاب شخصی به نوعی اجبار پنهان اجتماعی تبدیل شده است.همچنین در جامعه ایران، شبکههای اجتماعی نقش مهمی در تشدید این روند دارند. تصاویر فیلترشده، چهرههای استانداردشده و تبلیغات اینفلوئنسرها، نوعی مقایسه دائمی ایجاد کرده که میتواند احساس نارضایتی از بدن و چهره را افزایش دهد.در نتیجه، بسیاری از افراد به دنبال تغییر مداوم ظاهر خود میروند، بدون آنکه به سلامت جسمی و روانی این روند توجه کافی داشته باشند.اختصاصی جهانبانو؛ فاطمه سرخ حصاریتحلیل و اخبار زنان را متفاوت بخوانید؛#زیبایی #اعتمادبنفس #ایران #فیلتر #جراحی_بینی #جراحی_زیبایی #جنگ_نرم #عمل_زیبایی #زنان 10:18 - 11 خرداد 1405