در شالیزارهای نیاکو چه میگذرد؟ زنان کشاورزی که خستگی را معنا نمیکنند
در شالیزارهای روستای نیاکو، زنان کشاورز با حضور پررونق و بیادعای خود از نخستین ساعات صبح تا غروب، نقش مهمی در فصل نشاکاری برنج ایفا میکنند. این بانوان با دقت و تجربهای که سالها به آنها آموخته، نشاها را در فواصل منظم میکارند و گرمای هوا و خستگی تن، مانعی برای توقف کارشان نیست.
کار گروهی و همدلی در این مزارع بهوضوح دیده میشود: گروهی نشاها را حمل میکنند، گروهی دستهبندی میکنند و گروه اصلی در خط مقدم کاشت قرار دارند. بانوان مسنتر نظارت میکنند و دختران جوان در کنار مادران فنون کشاورزی را میآموزند؛ چرخهای منظم که سنت دیرینه را زنده نگه داشته است.یکی از بانوان به نام «ماهرخ گلشاهی» میگوید کار نشا سخت است اما وقتی میبینند برنج سفره مردم را پر میکند، خستگی از تنشان بیرون میرود. «صفیه ابراهیمی» نیز تأکید میکند این زمینها فقط مزرعه نیست، جایی است که امید، تلاش و برکت معنا مییابد و ایستادن روی پای خود، یک پیروزی واقعی است.نشاء برنج نیاکو فراتر از یک فعالیت کشاورزی، تصویری از همت، خوداتکایی و اقتصاد مقاومتی است. این زنان بدون چشمداشت به خارج، با دستان پینهبسته خود امنیت غذایی کشور را تأمین میکنند و نشان میدهند که توان اقتصادی ایران در دستان مردمی نهفته که با هر نشا، آیندهای مقاومتر میکارند.خبرگزاری مهرتحلیل و اخبار زنان را متفاوت بخوانید؛#اشتغال #شغل #زنان #شمال #شالیزار #شالیکار #ایران #امید 16:02 - 24 اردیبهشت 1405