باز  باز بازتر نگه می دارم رقاص های سفید آسمانبا مردم چشم هایم بیامیزنددر رود اشک تن بشویند با نمک یکی شوند و زخم های باز زمین را بپوشانند برف رویای گندمزار را در خود پیچیده است سایه ها احرام بسته اند و فاجران از خیابان به معبدها گریخته اندبرف این کلمات خیس شهوتناککه بر لبانم می نشیننداز گوش هایم سرود جهان مردگان پخش می شود می بینی کاج ها مقابل عدالت سفیدچگونه به زانو درامده اند ؟قوجاری ۱۸ بهمن ۱۴۰۳
17:13 - 19 بهمن 1403

1 واکنش
3235 بازدید