از هیروشیما تا سردشت؛ قاتل یکی است
بعدازظهر هفتم تیر سال ۱۳۶۶؛ روزی که هنوز در نفسهای مردم سردشت جریان دارد، شهری که ناگهان در میان بوی تلخ خردل، سکوتی بهتآور را تجربه کرد؛ سکوتی که با سرفههای ممتد، چشمان سوخته و دستانی که در جستوجوی هوا بالا میرفتند، شکست.
خبرگزاری فارس -ارومیه؛ سردشت نخستین شهر غیرنظامی جهان بود که به طور گسترده هدف بمباران شیمیایی متحدان شیطانی رژیم بعثی عراق قرار گرفت.کودکان در کوچهها بازی میکردند، مغازهها باز بود و زندگی در جریان عادی خود ادامه داشت؛ اما تنها چند دقیقه بعد، آسمان شهر در مهی زردرنگ و مرگبار فرو رفت. در آن جنایت، بیش از ۱۱۰ نفر از مردم سردشت به شهادت رسیدند و حدود یکهزار و ۶۰۰ نفر نیز با عوارض جبرانناپذیر سلاحهای شیمیایی تا پایان عمر دستوپنجه نرم کردند؛ زخمهایی که هنوز در نفسهای به شماره افتاده، سوزش چشمها، رنج جسم و جان بازماندگان و حافظه جمعی مردم این شهر زنده است.
بهای نفس کشیدن!
سردشت هنوز هم در سرفههای جانبازان شیمیایی زنده است، جوانهایی که خاطرات کودکیشان را سرفه بمبهای آمریکایی دزدیده و از همان بدو تولد جانباز هستند؛ «تریفه» همکلاسی دوران دانشگاهم بود، اهل سردشت؛ سرفههای پی در پی میکرد، مثل صدها جوان دیگر سردشتی که خاطرات جنگ را نه تنها در کتابهایشان که در سینه های خود به همراه دارند.غریبآبادی، معاون حقوقی و بینالمللی وزیر امور خارجه ایران، در پیامی در فضای مجازی نوشت: «سردشت، فقط قربانی بمبهای شیمیایی نبود؛ بلکه قربانی استانداردهای دوگانه و سکوت کشورهایی مانند آلمان، آمریکا، انگلستان و هلند بود که رژیم صدام را به این سلاحهای غیرانسانی مسلح کردند و سپس، چشم بر رنج هزاران قربانی بستند. مسئولیت عاملان این جنایت را با جدیت پیگیری می کنیم.»
تاجرانی با چشمهای رنگی
پشت این سرفههای بیپایان، ردپای تاجرانی اتوکشیده دیده با چشمهای رنگی دیده میشود، ورقزدن تقویم و رسیدن به گزارش سال ۱۹۹۴ سنای آمریکا از این واقعیت پرده برمیدارد که وزارت بازرگانی آمریکا به شرکتهای آمریکایی اجازه صدور مقادیری از مواد عامل بیولوژیکی و شیمیایی، مانند باکتری سیاهزخم و کلستریدیوم بوتولیسم را داده بود، یک مجتمع آمریکایی کشت آزمایشگاهی میکروب، محمولهای معادل بار هفتاد فروند کشتی از مواد عامل پاتوژنیک و باکتری سیاهزخم را برای عراق فراهم کرد. در ۱۶ مارس ۱۹۸۸، نیروهای عراق شهر کردنشین حلبچه را هدف حمله شیمیایی قرار دادند و پنج هزار نفر را قربانی کردند. در همان سالها، همزمان با ادامه روابط تجاری برخی شرکتهای غربی با عراق، نام شرکت آمریکایی «بچتل» نیز در ارتباط با پروژههای بزرگ صنعتی و پتروشیمی این کشور مطرح بود؛ پروژههایی که به دلیل ماهیت دوگانه خود، از نگاه منتقدان میتوانستند در تقویت زیرساختهای صنعتی و شیمیایی رژیم صدام نیز مؤثر باشند.
شیطان از کشتار دست نمی کشد!
در ۶ اوت ۱۹۴۵، ایالات متحده نخستین بمب اتمی تاریخ را بر فراز شهر هیروشیما در ژاپن فرو انداخت؛ شهری غیرنظامی که در یکچشم برهمزدن ویران شد، دهها هزار نفر در همان روز جان باختند و بسیاری دیگر در ماهها و سالهای بعد بر اثر عوارض ناشی از تشعشعات هستهای جان خود را از دست دادند، هیروشیما آغاز عصری بود که در آن، سلاحهای کشتارجمعی بازیچه دست شیطان بزرگ شده بودند.
خوی وحشی دشمن در طول این سالها تغییری نکرده بهطوری که در اثنای جنگ رمضان دیدیم که دونالد ترامپ، رئیسجمهور جنایتکار آمریکا ایران را به استفاده از بمب اتم تهدید کرد و گفت؛ اگر آتشبسی نباشد، نیازی به اعلام آن نخواهید داشت، فقط باید به یک نور بزرگ که از ایران بیرون میآید نگاه کنید، بهتر است سریع توافق را امضا کنند!این خوی وحشی تنها به تهدیدهای لفظی محدود نبوده و در عمل نیز بارها خود را نشان داده است. یکی از تلخترین نمونههای آن، حمله موشکی آمریکا به مدرسه میناب بود که به شهادت مظلومانه ۱۶۸ دانشآموز انجامید؛ جنایتی که برگ دیگری از کارنامه سیاه مدعیان حقوق بشر را رقم زد و نشان داد که برای آنان حتی جان کودکان بیگناه نیز ارزشی ندارد و در مسیر تحقق اهداف شیطانی خود، از هیچ جنایتی فروگذار نمیکنند.
هیروشیما تا سردشت
قاتل یکی است؛ چه در هیروشیما، چه در سردشت و چه در حلبچه. تنها ابزار جنایت از بمب اتم به بمبها و عوامل شیمیایی تغییر کرده است. دشمن همان دشمن است؛ با همان خوی استکباری، همان روحیه سلطهطلبی و شیطانی و همان بیاعتنایی به جان انسانهای بیگناه. اما آنچه در این میان تغییر نکرده، ایستادگی ملت ایران است. گویی دشمن فراموش کرده که مردم امروز ایران، همان مردمی هستند که از اول انقلاب تا امروز، ذرهای از آرمان و مقاومت خود عقبنشینی نکردند و با وجود همه فراز و نشیب ها، حاضر نشدند حتی یک وجب از خاک این سرزمین را به دشمنان واگذار کنند.#سردشت #بمب #جنگ #هیروشیما #حلبچه #حمله_شیمیایی #دفاع_مقدس #حقوق_بشر #آمریکا 13:23 - 7 تیر 1405