شورای عالی امنیت ملی (شعام) – ترکیب اعضا و حق رأی
✍️سید سجاد خشنودی این روزها در فضای مجازی، مطالب ضدونقیض و نادرستی درباره اعضای شورای عالی امنیت ملی و اینکه چه کسانی در این شورا حق رأی دارند، منتشر میشود. برخی افراد ناآگاه یا مغرض، فهرستهای ناقصی ارائه میدهند، بعضی دبیر شورا را دارای رأی میدانند، برخی دیگر نمایندگان رهبری را فراموش میکنند و گاهی هم مصوبات این شورا را بدون نیاز به تأیید رهبری معرفی میکنند.با توجه به اینکه شورای عالی امنیت ملی، بالاترین نهاد تصمیمگیری در مسائل امنیتی، دفاعی و سیاست خارجی کشور است، دانستن ترکیب دقیق و نحوه رأیدهی آن برای عموم مردم – به ویژه فعالان رسانهای و سیاسی – ضروری است. در ادامه، بر اساس اصل ۱۷۶ قانون اساسی و رویه اجرایی، ترکیب واقعی اعضا را یک بار برای همیشه مرور میکنیم.اعضای ثابت دارای حق رأی (۱۰ نفر):رئیسجمهور (رئیس شورا)، رئیس مجلس شورای اسلامی، رئیس قوه قضائیه، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح، رئیس سازمان برنامه و بودجه، وزیر امور خارجه، وزیر کشور، وزیر اطلاعات، نماینده اول مقام رهبری، نماینده دوم مقام رهبری.این ده نفر در تمامی جلسات حق رأی دارند.اعضای متغیر دارای حق رأی (حسب مورد):بر اساس موضوع جلسه، وزیر مربوط (مثلاً وزیر اقتصاد در پروندههای اقتصادی)، عالیترین مقام ارتش و عالیترین مقام سپاه پاسداران به جمع اعضا اضافه میشوند و فقط در همان موضوع خاص حق رأی دارند.
جایگاههای بدون حق رأی:· دبیر شورا: ذاتاً حق رأی ندارد. ولی در رویه، معمولاً همان فرد توسط رهبری به عنوان یکی از دو نماینده نیز منصوب میشود؛ در این صورت حق رأی خود را از جایگاه نمایندگی رهبری کسب میکند، نه از جایگاه دبیری.· دیگر دعوتشدگان (مانند رئیس صداوسیما یا فرمانده فراجا): این افراد جزو اعضای شورا محسوب نمیشوند و فقط برای ارائه گزارش یا مشورت دعوت میگردند؛ بنابراین حق رأی ندارند.نکته بسیار مهم (مصوبات بدون امضای رهبر قابل اجرا نیست):بر اساس بند آخر اصل ۱۷۶ قانون اساسی: «مصوبات شورای عالی امنیت ملی پس از تأیید مقام رهبری قابل اجراست.» بنابراین هر تصمیمی در شورا گرفته شود – حتی با اکثریت آرا – بدون امضای رهبر، هیچ الزام حقوقی و اجرایی نخواهد داشت.
18:31 - 11 May 2026
2 Reactions
38.7k Views