طوفانِ استغاثه در جنگ احزاب
دعای جمعی حضرت محمد(ص) و یارانشان، بیانگر اوجِ «توکل» و «اعتماد به قدرت مطلق الهی» بود.
نویسندگان حوزوی | فاطمه شکیب رخ*در جنگ «احزاب» که متجاوزان متشکل از مشرکین قریش، یهود بنینضیر و قبایل بدوی بودند، با لشکری عظیم و همپیمان، مدینه را محاصره کردند و فضای شهر از ترس و وحشت مملو شده بود. این نخستین بار بود که مسلمانان با چنین ائتلاف عظیمی روبرو میشدند؛ ائتلافی که هدفش بر نابودی اسلام و قتلعام مسلمانان قرار داشت.در این برههی حساس، پیامبر اکرم(ص) که الگوی کاملِ توکل و صبر در بین تازه مسلمانان بودند، تنها با استراتژی نظامی مانند حفر خندق که ابتکاری هوشمندانه و علمی در دفاع بود، به استقبال دشمن نرفت، بلکه عمیقترین لایهی دفاعی خود را به دفاع معنوی؛ یعنی «دعا» و «استغاثه» معطوف نمود. روایات تاریخی و حدیثی بیانگر آن هستند که پیامبر(ص) و یارانشان، با حالتی از «تضرع» و «استغاثه»، دست به دعا برداشتند و با وجود خستگی و گرسنگی، به درگاه خداوند متعال پناه متوسل شدند. رسول خدا در مناجات با خدای خویش فرمودند: «خدایا اگر این قومِ مسلمان نابود شوند، دیگر کسی در زمین، تو را عبادت نخواهد کرد.»دعای جمعی حضرت محمد(ص) و یارانشان، بیانگر اوجِ «توکل» و «اعتماد به قدرت مطلق الهی» بود. پس خداوند که شنوندهی دعای بندگان است، در پاسخ به این استغاثه، نه تنها فرشتگان را مأمور به نبرد کرد، بلکه طوفانی سهمگین را بر دشمنان فرستاد که چادرهایشان را براند و دلهایشان را به لرزه درآورد.
08:23 - 26 اردیبهشت 1405