ملت ایران و بدرقه یک رهبر تمدن‌ساز
این حضور با شکوه مردمی، تنها ادای احترام به یک شخصیت نبود؛ اعلام وفاداری به منظومه‌ای از ارزش‌ها بود که استقلال، عزت، مقاومت و کرامت انسانی را در مرکز خود قرار داده است. چنین صحنه‌هایی را نمی‌توان با تبلیغات رسانه‌ای خلق کرد؛ این سرمایه‌ای است که تنها از دل اعتماد و پیوند تاریخی میان مردم و رهبری برمی‌خیزد.
به گزارش خبرگزاری فارس از بندرعباس، دکتر منصور فرهادی استاد دانشگاه در یادداشتی با موضوع بدرقه و وداع با رهبر شهید آورده:برخی بدرقه‌ها پایان یک زندگی نیست؛ آغاز فصل تازه‌ای از حیات یک ملت است. تشییع باشکوه رهبر شهید انقلاب اسلامی از همان رخدادهایی بود که نمی‌توان آن را صرفاً یک آیین سوگواری دانست؛ این حضور، تجلی پیوند عمیق مردم با آرمان‌هایی بود که دهه‌ها برای آن ایستادگی کرده‌اند. خیابان‌هایی که از سیل جمعیت موج می‌زد، نه تنها صحنه اشک و اندوه، بلکه نمایشگاهی از ایمان، هویت، وفاداری و اقتدار ملی بود.دشمنان ایران سال‌ها کوشیدند با جنگ رسانه‌ای، فشار اقتصادی، عملیات روانی و تهدید نظامی، میان مردم و نظام اسلامی فاصله ایجاد کنند؛ اما آنچه در مراسم وداع تاریخی ملت ایران رقم خورد، تمام این محاسبات را بر هم زد. میلیون‌ها انسان از اقوام، مذاهب، سلایق و گرایش‌های مختلف، تنها با یک انگیزه در کنار یکدیگر ایستادند؛ پاسداشت مردی که عمر خود را وقف عزت ایران و امت اسلامی کرده بود.به درستی گفته شد که مردم با حضور در این مراسم، «غیرت، شرافت و هویت» خود را به نمایش گذاشتند. این حضور، تنها ادای احترام به یک شخصیت نبود؛ اعلام وفاداری به منظومه‌ای از ارزش‌ها بود که استقلال، عزت، مقاومت و کرامت انسانی را در مرکز خود قرار داده است. چنین صحنه‌هایی را نمی‌توان با تبلیغات رسانه‌ای خلق کرد؛ این سرمایه‌ای است که تنها از دل اعتماد و پیوند تاریخی میان مردم و رهبری برمی‌خیزد.
از سوی دیگر، این مراسم حامل پیامی روشن برای جهان بود. حضور هیئت‌ها و نمایندگان بیش از ۷۰ کشور در آیین بزرگداشت رهبر شهید نشان داد که جمهوری اسلامی ایران، برخلاف تصویرسازی‌های دشمنان، همچنان بازیگری اثرگذار در معادلات منطقه‌ای و جهانی است. این حضور گسترده، بیانگر آن بود که شخصیت رهبر شهید تنها در جغرافیای ایران تعریف نمی‌شد، بلکه به نمادی از مقاومت، استقلال‌طلبی و عدالت‌خواهی در سطح بین‌المللی تبدیل شده بود.در شرایطی که رژیم صهیونیستی با بمباران بیمارستان‌ها، کشتار کودکان و نقض آشکار حقوق بشر، چهره واقعی خود را بیش از هر زمان دیگری آشکار کرده است، ملت ایران در مراسم تشییع رهبر شهید، بار دیگر مرزبندی روشن خود را با جبهه ظلم و استکبار به نمایش گذاشت. امروز افکار عمومی جهان بیش از گذشته دریافته است که ادعای دفاع از حقوق بشر از سوی قدرت‌های حامی این جنایت‌ها، تا چه اندازه با واقعیت فاصله دارد.بی‌تردید، خون شهیدان هرگز پایان یک راه نیست؛ آغاز مسئولیتی بزرگ‌تر است. تأکید بر خون‌خواهی رهبر شهید نیز بیش از آنکه مفهومی احساسی باشد، تکلیفی تاریخی برای استمرار راه عزت، پیشرفت و مقاومت است. خون‌خواهی، تنها در میدان نبرد معنا نمی‌یابد؛ بلکه در ساختن ایرانی قوی‌تر، پیشرفته‌تر، متحدتر و وفادارتر به آرمان‌های انقلاب اسلامی نیز تجلی پیدا می‌کند.
رهبر شهید در طول سال‌های رهبری خود، تنها مدیریت یک کشور را بر عهده نداشت؛ بلکه معادلات قدرت را در منطقه و جهان دگرگون کرد و ایران را به جایگاهی رساند که امروز هیچ تصمیم مهمی در غرب آسیا بدون در نظر گرفتن نقش آن قابل تصور نیست. این دستاورد، حاصل نگاه راهبردی، اتکا به مردم و باور به ظرفیت‌های داخلی بود.شاید تعبیر «یک اتفاق تمدنی» بهترین توصیف برای آنچه در ایران رخ داد باشد. در روزگاری که جهان سرگرم رقابت‌های سیاسی، اقتصادی و حتی رویدادهای ورزشی است، ملت ایران صحنه‌ای آفرید که فراتر از یک مراسم تشییع بود؛ نمایش تمدنی ملتی که نشان داد سرمایه اصلی‌اش نه قدرت نظامی و نه ثروت مادی، بلکه سرمایه اجتماعی، ایمان، وحدت و هویت مشترک است.تاریخ درباره این روز قضاوت خواهد کرد؛ روزی که میلیون‌ها ایرانی با گام‌های استوار، اشک‌های صادقانه و دل‌های سرشار از ایمان، نه تنها پیکر رهبر شهید خود را بدرقه کردند، بلکه با آرمان‌های او پیمانی دوباره بستند. این وداع، پایان یک عصر نبود؛ آغازی برای استمرار راهی است که با خون شهیدان روشن‌تر از همیشه پیش روی ملت ایران قرار گرفته است.
09:26 - 14 تیر 1405
2 بازنشر
11k بازدید