هنرمندی که صدای دلش را با قلم می‌نویسد

گاهی صدای زندگی را نه با گوش، بلکه با دل باید شنید. مهتاب قنبری‌زاد، هنرمند خوشنویس از استان همدان، زنی است که با وجود نیمه‌شنوایی مادرزادی، سال‌هاست کلمات را به زیباترین شکل بر صفحه جان و کاغذ نقش می‌کند. او یکی از چهره‌های درخشان جشنواره بین‌المللی فرهنگی‌هنری همام است.
به گزارش روابط عمومی دبیرخانه جشنواره همام؛ گاهی صدای زندگی را نه با گوش، بلکه با دل باید شنید. مهتاب قنبری‌زاد، هنرمند خوشنویس از استان همدان، زنی است که با وجود نیمه‌شنوایی مادرزادی، سال‌هاست کلمات را به زیباترین شکل بر صفحه جان و کاغذ نقش می‌کند. او یکی از چهره‌های درخشان جشنواره بین‌المللی فرهنگی‌هنری همام است؛ جشنواره‌ای که توانایی‌های افراد دارای معلولیت را به جهانیان یادآوری کرده است. با او گفت و گوی کوتاهی کرده ایم که از نظر گرامیتان می گذرد: خانم قنبری زاد، کمی از خودتان بگویید.مهتاب قنبری‌زاد،متولد سال ۱۳۵۷ در شهر قروه درگزین از استان همدان هستم. از بدو تولد با معلولیت نیمه‌شنوایی (۸۰ درصد ناشنوایی) زندگی کرده‌ام، اما هرگز اجازه نداده‌ام این موضوع مسیرم را محدود کند. صدای خدا را همیشه در دل خودم شنیده‌ام. تحصیلاتم را در رشته مدیریت بیمه تا مقطع کارشناسی ادامه دادم و از سال ۱۳۷۱ عاشقانه وارد دنیای خوشنویسی شدم. اکنون دارای مدرک ممتاز در رشته‌های نستعلیق و ثلث از انجمن خوشنویسان ایران هستم.
تاکنون در چه جشنواره هایی فعالیت داشته اید؟در این سال‌ها در مسابقات و نمایشگاه‌های بسیاری شرکت کرده‌ام؛ از نمایشگاه‌های بین‌المللی قرآن در تهران و مشهد گرفته تا نمایشگاه مجلس شورای اسلامی، اجلاس جهانی زن و بیداری اسلامی، وزارت کار و امور اجتماعی، و جشنواره‌های گوناگون در شهرهای همدان، اسدآباد، قزوین، ورزَن و دیگر نقاط کشور. در این مسیر توانسته‌ام مقام‌های اول تا سوم را در جشنواره‌های مختلف کسب کنم و تاکنون حدود ۶۰ لوح تقدیر و جایزه دریافت کرده‌ام. اما از میان تمام این افتخارات، جشنواره بین‌المللی همام جایگاه ویژه‌ای در قلب من دارد.جشنواره همام چه تفاوتی نسبت به اتفاقات دیگر زندگی برای شما داشت؟سال ۱۴۰۲، نخستین حضورم در جشنواره همام بود. فضایی سرشار از عشق، احترام و ایمان به توانایی انسان. هنرمندانی از سراسر جهان با وجود محدودیت‌های جسمی، آثاری خلاقانه و روح‌نواز ارائه کردند. در آن جشنواره، به لطف خداوند، موفق شدم تندیس طلایی و دیپلم افتخار را کسب کنم؛ افتخاری که تا همیشه در خاطرم خواهد ماند. برای من، جشنواره همام فقط یک رقابت نبود؛ پیامی جهانی بود به این معنا که «معلولیت، محدودیت نیست». در آنجا همه ما، با زبان هنر، فریاد زدیم که انسان می‌تواند هر دیواری را با ایمان و اراده درهم بشکند.
امسال هم در جشنواره حضور دارید؟بله، با لطف خداوند در سال ۱۴۰۴ نیز به عنوان یکی از برگزیدگان جشنواره همام انتخاب شدم و از این بابت بسیار خوشحالم. امیدوارم امسال نیز بتوانم با اثری تازه، گامی دیگر در مسیر افتخار برای کشورم بردارم. یکی از آرزوهایم این است که قرآن کریم که توسط من با خط ریز بر روی صدف کتابت شده، در مراسم رسمی جشنواره با حضور مسئولان و میهمانان داخلی و خارجی رونمایی شود. این اثر برایم نماد ایمان، صبر و عشق است؛ تقدیمی کوچک به خالق زیبا و مردم عزیز ایران.سخن پایانی شما؟از صمیم قلب از دبیرخانه جشنواره همام و همه برگزارکنندگان مهربان این رویداد سپاسگزارم. آن‌ها فقط یک جشنواره برگزار نکردند، بلکه به ما «صدا» دادند؛ صدایی که از مرزها گذشت و به گوش جهان رسید. در دستان مهتاب قنبری‌زاد، هر حرف، تصویری از ایمان است و هر نقطه، یادآور نوری که از درون می‌تابد. جشنواره همام، آیینه‌ای‌است که در آن می‌توان دید: انسان، اگر دلش روشن باشد، هیچ‌گاه خاموش نمی‌ماند.#مهتاب_قنبری‌زاد #جشنواره_همام #همام
18:00 - 21 مهر 1404
جامعه
آسیب‌های اجتماعی

627 بازدید