حالا روضههای کشور دوست هم درمان نیست. گریه میکنی، بیشتر میسوزی. اشک میریزی، آتش تازه میشود. چه کردی با ما آقای کشور دوست؟ چه کردی که دیگر هیچ چیز در دلم عادی نمیشود؟
هشتاد روز که هیچ، هشتاد سال هم بگذرد این داغ، سرد نمیشود.ولی این خون به ناحق ریخته شده به بلندای تاریخ ایران خواهد جوشید و حماسه آقای شهیدمان رهبر کبیر ایران، چون سوگ سیاوش سینه به سینه از پدر به پسر نقل خواهد شد و مرور جانفدای اش برای ایران درس وطن پرستی و حفاظت از ایران برای آیندگان خواهد شد.