«ابولقاسم فردوسی»، بزرگترین شخصیت پرداز تاریخ ادبیات ایران
فردوسی، اولین شاعرایرانی که در اشعارش زن را از جایگاه معشوق خارج کرد و به آن شخصیت و هویت جنگجو و قهرمانانه داد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی هنری باشگاه خبرنگاران توانا؛ ابوالقاسم فردوسی طوسی، شاعر حماسه سرای ایرانی و سراینده ی شاهنامه و بزرگترین سراینده ی پارسی گو ایران است که از شهرت جهانی برخوردار است. کنیهٔ وی «ابوالقاسم»، و تخلص و شهرتش «فردوسی» است. در ایران روز 25 اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.فردوسی و سلطان محمودسلطان محمود به فردوسی وعده شصت هزار دینار را داد که خلف وعده کرد و تنها دو هزار دینار به او داد. علت این عهد شکنی این بود که شاهنامه در مدح ایرانیان قهرمان و پهلوان بود ولی سلطان محمود از ترکان و همینطور در شاهنامه نام امام علی برده شده که سلطان محمود یک سنی متعصب بود و به فردوسی دستور داد تا ننویسد ولی او قبول نکرد.حکیم ابوالقاسم فردوسی به دلیل رنجش خود از غزنین پایتخت غزنویان خارج و به زادگاه خود بازگشت.سلطان محمود پس از چندی از کرده خود پشیمان شد و فرمان داد شصت هزار دینار را به طوس ببرند و به فردوسی تقدیم کنند اما زمانی هدیه به طوس رسید که فردوسی حیات فانی را بدرود گفته بود. فرمانبرداران سلطان محمود هدیه را به دختر فردوسی تقدیم نمودند اما دختر فردوسی از پذیرفتن هدیه پادشاه خودداری نمود و آن را پس فرستاد.در ادامه صحبت های رهبر شهید انقلاب درباره حکیم ابولقاسم فردوسی را میبینیم.
موضوع داستان های شاهنامهبا خواندن شاهنامه فردوسی در می یابید که فردوسی در سخن لطیف و پر شور است و طبع لطیف و روحیه وطن دوستی فردوسی در اشعار او دیده می شود.شاهنامه سه بخش کلی دارد که سه دوره اساطیری، پهلوانی و تاریخی را شامل می شوند.فردوسی در شاهنامه شرح احوال، پیروزی ها، شکست ها و دلاوری های ایرانیان از کهن ترین دوران یعنی نخستین پادشاه جهان کیومرث تا سرنگونی دولت ساسانی به دست تازیان را آورده است بنابراین اهمیت شاهنامه تنها به دلیل وجهه ادبی این اثر نیست؛ بلکه می توان این اثر را شناسنامه ای مکتوب از اجداد ایرانیان نامید.در شاهنامه داستان های مستقل پراکنده ای مانند داستان زال و رودابه، رستم و سهراب، بیژن و منیژه، بیژن و گرازان، کرم هفتواد و ... نیز وجود دارند که مستقیما به سیر تاریخی مربوط نمی شوند. در سراسر کتاب شاهنامه، نیک و بد، خیر و شر و حق و باطل، نبردی دائمی دارند و قهرمانان و افسانه های ملی ایران، در اشعار شاهنامه، دوباره متولد می شوند و نبرد با بدخویی و فساد را آغاز می کنند.درون مایه شاهنامه بر اساس آزادخواهی و آزادگی مردم ایران است و پهلوانان شاهنامه در جنگ دائمی برای مطالبه آزادی و آزادگی هستند. فردوسی پیرو دین اسلام بود و به پیغمبر اسلام (ص) و امامان شیعه عشق می ورزید و بخش هایی از شاهنامه را در مدح و ستایش آن ها سروده است.در شاهنامه عشق نیز وجود دارد؛ گرچه فردوسی برای توصیف عشق نیز هم چنان زبان حماسی را انتخاب می کند. موسیقی کلام فردوسی، انتخاب مناسب وزن و قافیه ها، انواع صنایع ادبی در شاهنامه آن را به یک اثر بی بدیل تبدیل نموده است. اغراق های استادانه، تشبیه های بدیع و تصویرسازی طبیعت در شاهنامه، به شکلی کاملا هنرمندانه استفاده شده اند.
شخصیت پردازی هایی که از فردوسی میبینیم کامل دقیق و با جزئیات بالاست هر کدام از کارکتر های داستان دارای گذشته، علایق و سلایق منحصر بهفرد خود بوده اند. داستان های فردوسی الهام گرفته شده از قصه های داستان های قدیمی ایرانی که سینه به سینه نقل میشد و داستان های قرآنی است؛ مانند داستان سیاوش که از اتش گذشت که مانند حضرت ابراهیم و یا داستان سیاوش و زن پدرش که مانند داستان حضرت یوسف و زلیخا است.آرامگاه فردوسیآرامگاه فردوسی در 20 کیلومتری شمال غربی شهر مشهد، در مسیر عبوری به سمت کلات نادری و در نزدیکی شهر تاریخی طبران و بقعه تاریخی هارونیه واقع است.
11:35 - 25 اردیبهشت 1405