از ارس تا خلیج فارس یاشاسین ایران
از ارس تا خلیج فارس تمام اقوام و قبیله ها اعم از ترک، لر، کرد، بلوچ و... خاک کشورمان را خط قرمزی می دانند که برایش جان و جانها میدهند. بزرگ، کوچک، پیر و جوان فقط یک شعار دارند، یاشاسین ایران «زنده باد ایران»۹ MBنمایش گزارش
عملیات نجات در خانه سالمندان
امدادگران در خط مقدم و قلب بحران و جنگ قرار دارند، جایی که برخلاف همه که از آن دور می شوند، آنها به فکر رسیدن هستند؛ رسیدن برای نجات جان در میان اوارها در حالی که هنوز گرد و غبار انفجار آرام نگرفته است.
به گزارش خبرگزاری فارس، جنگ، همه اصول و قواعد اخلاقی را به چالش میکشد؛ اما امدادگران هلالاحمر با بی طرفی و از خودگذشتگی امیدها را زیر آوار زنده نگه میدارند و به قیمت جان خود، زندگیها را نجات میدهند.روح اله افضلی ۲۸ ساله یکی از امدادگرانی است که از غرب کشور به کمک آسیب دیدگان جنگ رمضان در قلب پایتخت آمد. او در گفتوگو با ایسنا میگوید: ۱۲ سال است که عضو جمعیت هلال احمر شده و برای نجات جان افراد، داوطلب شده است.او که مربی کمکهای اولیه و عضو تیم تخصصی آواربرداری است، میافزاید: ما جزو اولین تیمهایی هستیم که بعد از وقوع حملات خودمان را به محل حادثه می رسانیم. ما باید سریعا یک یا چند راه ایمن برای نفوذ به داخل ساختمانها پیدا کنیم تا بلکه بتوانیم مجروحان یا پیکر آنها را پیدا کنیم.این امدادگر درباره جنگ رمضان ادامه می دهد: بعد از ورود به تهران و مستقر شدن در پهنه مرکزی، به عملیات های بسیاری اعزام شدیم و شاهد صحنه های دلخراشی بودیم اما یکی از این عملیات ها واقعا قلب من را به درد آورد.افضلی می گوید: وقتی حملهای به خیابان ملک الشعرا رخ داد ما به صحنه اعزام شدیم، با چشم خودم دیدم که ساختمانهای مسکونی از انفجارها و موجش آسیب های شدید دیده بود و حتی افرادی که در خیابان ها در حال تردد بودند نیز به شدت زخمی شده بودند.او می افزاید: بلافاصله گروهی از امدادگران به زخمی های در خیابان رسیدگی کردند و من به همراه تعدادی دیگر وارد ساختمان های مسکونی آسیب دیده شدیم و سعی کردیم هرچه زودتر ساختمان ها را تخلیه کنیم تا اگر آوارها ریخته شد میزان تلفات کمتر شود.
این امدادگر با به خاطر آوردن آن لحظات برای لحظاتی سکوت کرد تا بلکه بغضش آرام گیرد؛ صحنههای عجیب و دردناکی بود، کودکان گریه می کردند، زنان جیغ می زدند و مردها نیز بهت زده به اطراف نگاه میکردند و در شوک حملات بودند.افضلی می گوید: وارد ساختمانها شدیم و با فریاد زدن از اهالی ساختمان خواستیم هرچه زودتر از خانههای خود خارج شوند و در این میان به هر کسی که کمک می خواست کمک میکردم تا هرچه زودتر خارج شوند و ساختمان تخلیه شود.او می افزاید: یکی از این ساختمانها، شبیه یک خانه سالمندان بود زیرا تعداد زیادی زن و مرد مسن و تنها در این ساختمان بودند و به نظر می رسید در کنار خانوادههای خود زندگی نمی کنند. این افراد که بیشترشان بسیار مسن بودند توان حرکتی نداشتند و در شوک بودند و حتی اگر جسمشان سالم بود نیز نمی توانستند به تنهایی از ساختمان خارج شوند.این امدادگر اظهار می کند: من به همراه یکی دیگر از همتیمی ها به سراغشان رفیتم، کمک کردیم تا از ساختمان بیرون بروند اما وقتی دیدیم نمی توانند آنها را کول کردیم و از پله ها پائین آوردیم و تحویل نیروهای اورژانس دادیم.او می گوید: وقتی از ساختمان خارج شدیم، زن مسنی که روی دوش من بود، با بغض گفت که پسرش در این شرایط سخت در کنارش نیست؛ اما وقتی من به او کمک کردم، حس کرده من مثل پسرش هستم و یاد او افتاده و دیگر جای خالی او اذیتش نمی کند که این شنیدن این جمله از یک مادر برای من بسیار لذت بخش بود و هیچوقت از خاطرم نمیرود.
افضلی می گوید: این عملیات تا ساعت های طولانی ادامه پیدا کرد زیرا ساختمان ها کاملا از بین رفته بودند و این مسئله کار پیدا کردن پیکر شهدا را سخت می کرد.وی می افزاید: برای ورود به این ساختمانها در ابتدا باید چند اقدام انجام شود، اول سعی میکنیم با تجهیزات خود کمی آوار را سبک تر کنیم و بعد با چینش الوار سعی می کنیم استحکام سازه را بیشتر کنیم و بعد وارد محل می شویم تا خطر کمی جانمان را تهدید کند.سکوت در محل آوار بسیار اهمیت دارد؛ مردم تجمع نکنندافضلی با اشاره به حضور و تجمع مردم در اطراف محلهای مورد اصابت موشک، میگوید: در ساعتهای اولیه حمله، نجات جان افراد محبوس شده در ساختمان ها بسیار اهمیت دارد و ما باید هرچه سریعتر به این افراد دسترسی پیدا کنیم تا شاید بتوانیم آنها را زنده خارج کنیم. در این میان سکوت و خلوت بودن محل حادثه بسیار برای ما اهمیت دارد.وی می افزاید: زیرا اگر محل ساکت باشد شاید ما بتوانیم صدای محبوس شدگان را بشنویم که این مسئله بسیار به زودتر پیدا کردن آنها به ما کمک می کند. همچنین مسیر باید خلوت باشد تا دسترسی ما به محل اصابت هرچه زودتر رخ دهد.این عضو گروه تخصصی آواربرداری جمعیت هلال احمر در پاسخ به این سوال که ورود به ساختمان های مورد حمله قرار گرفته خطرناک است و آیا احتمال ریزش مجدد ساختمان ها وجود دارد یا خیر؛ ادامه می دهد: بله قطعا این ساختمان ها هر لحظه ممکن است دوباره فرو بریزند و واقعیت این است که جان امدادگران بسیار در خطر است اما جان مردم نیز بسیار اهمیت دارد و ما برای نجات جان افراد وارد این ساختمان ها میشویم. منبع: ایسنا
11:12 - 26 فروردین 1405
2 پاسخ
@News_ir14 ساعت پیشدر پاسخ به
@Internet_no_amniat_yes14 ساعت پیشدر پاسخ بهاینترنت بین الملل نباید وصل بشه ، امنیت مهم تره ، همه برنامه نویس و انلاین شاپ و... شدن. اپ های داخلی بسیار عالی دارن کارشون انجام میدن.