سکوتی بلندتر از دیالوگ

سعید روستایی با فیلم زن و بچه، از مسیر پرپیچ‌وخم برادران لیلا عبور کرده و به پرده‌های سینما می‌رسد؛ فیلمی که در ظاهر روایتگر استیصال یک زن تنهاست، اما در باطن، با شخصیت‌پردازی‌های لغزان و دیالوگ‌های شعاری، گاهی از هدف خود باز می‌ماند.
به گزارش خبرنگار سینما باشگاه خبرنگاران توانا؛ زن و بچه، چهارمین تجربه بلند سعید روستایی، با نگاهی متفاوت به سینمای اجتماعی، سعی دارد تصویری از فروپاشی روانی و اجتماعی را ترسیم کند. روایتی از زنی بیوه که در تلاش برای حفظ پایداری خانواده و فرزندانش، با گرداب خیانت، فقدان و بی‌عدالتی روبه‌رو می‌شود.
شخصیت‌ها، به‌ویژه مهناز، برخلاف آثار قبلی روستایی، کمتر کنش‌مند و بیشتر ابزاری برای انتقال نگاه‌های انتقادی کارگردان به نظر می‌رسند. دیالوگ‌های طولانی و گاهی سطحی، فرصت درخشش شخصیت‌ها را می‌گیرند و نقدها را از دل داستان به صورت شعاری تحمیل می‌کنند.
وی در این اثر از فرمول‌های آشنای خود تنش خانوادگی و بحران استفاده می‌کند، اما در تله‌ی عدم انسجام دراماتیک گرفتار می‌شود.در نهایت، زن و بچه اثری است که میان بیانی جسورانه و اجرایی ناکام در نوسان است؛ اثری که بیشتر از آنکه با کلام حرف بزند، با سکوت‌های تصویری‌اش طلبِ توجه می‌کند.#فیلم #سینما
20:23 - 5 مرداد 1405
سینما
زنان
باشگاه توانا