خدا ما را بس است و نيكو حمايتگرى است
همان كسانى كه [برخى از] مردم[منافقين یا جاسوسانِ مشركين در بين مؤمنين] به آنان گفتند: مردم[دشمنان] براى [جنگ با] شما گرد آمده‌اند؛ پس، از آنها بترسيد. [ولى اين سخن] بر ايمانشان افزود و گفتند: خدا ما را بس است و نيكو حمايتگرى[نگهبان و ياورى] است. (آل‌عمران ۱۷۳)
عوامل تبليغاتى دشمن و برخى از مردمان ساده‌اندیش و ترسو (۳) و منافقين به منظور اينكه مسلمانان را از رفتن به جنگ باز دارند و سست كنند، به ايشان گفتند: مشركين جمعيت بسيارى براى جنگ با شما جمع كرده‌اند. (۱) دشمن قوى است و كسى نمى‌تواند حريف آنان بشود، پس بهتر است درگير جنگ نشويد. (۳)
إِنَّما ذٰلِکُمُ الشَّیطانُ یُخَوِّفُ أَولِیاءَهُ : شیطان است که دوستان و پیروان خود را میترساند
امروز این شیطانها از طریق رادیو و تلویزیون و فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی مرتّب مشغول کارند برای اینکه بترسید. "فَلا تَخافوهُم" از آنها نترسید؛ از انحراف از راه خدا بترسید. چون وقتی شما از جادّه‌ی مستقیم و صحیح و خوب منحرف شدید، می‌افتید در بیابان؛ از این بترسید، امّا از دشمن اصلاً نترسید. (۱۳۹۷)
در شرایط مرعوب شدن، ترسیدن، مضطرب شدن، متلاطم شدن، حتی باورهای قطعی انسان هم از یاد میرود. انسانِ مرعوب، این‌طور است. «جبن»، هم عقل را از کار می‌اندازد، هم عزم را. انسان مرعوب و جبان، نه درست میتواند فکر کند، نه درست میتواند عزم و اراده خودش را به‌کار بیندازد. (۱۳۸۲)
این است که پیغمبر اکرم به امیرالمؤمنین در آن وصیت معروف خود فرمود: «ولاتشاورنّ جبانا. لأنّه یضیّق علیک المخرج»؛ با آدم جبان و ترسو در هیچ کاری مشورت نکن، زیرا که گریزگاه و دریچه فَرَج را بر رویت می‌بندد. انسان وقتی که مرعوب نیست، میتواند درست فکر کند، درست تصمیم بگیرد و از این مانع عبور کند. (۱۳۸۲)
فَزَادَهُمْ إِيمَانًا
يكى از نشانه‌هاى زنده پايمردى و استقامت این مؤمنان این است که (۲) وقتی یاوه‌گویان و *گویان و ضعیفان چنین فضایی را ایجاد میکنند و این میکروب و ویروس خطرناک ترس را در فضا می‌پراکنند (۱۳۸۲) اينها نه‌تنها نمیترسند (۲) و عقب‌نشینی نمیکنند، بلکه ایمانشان افزایش پیدا میکند. (۱۳۹۷)
وَ قٰالُوا حَسْبُنَا اَللّٰهُ وَ نِعْمَ اَلْوَكِيلُ
این مؤمنان در مواجهه با تلاطمی که دشمن میخواهد به‌وسیله امواج تبلیغاتی و روانی خود ایجاد کند، آرامش دارند. (۱۳۸۲) و میگویند خدا ما را كافى است و او بهترين حامى است. (۲) البته این را در پستوی اتاق و داخل بسترِ راحت نمی‌شود گفت. ما نه کاری بکنیم، نه تلاشی بکنیم، نه حرکتی بکنیم،
نه جانی را به خطر بیندازیم، نه از آبرویی مایه بگذاریم بعد بگوییم:«حسبنا اللَّه و نعم الوکیل»! نه، خدای متعال آدمی را که در راه او مجاهدت نمیکند، کفایت نخواهد کرد.(۱۳۷۹) پس اولا در دل معتقد شد به اینکه وقتى با خدا است، در راه خدا است، خدا براى کمک به او کافى است و بر طبق این اعتقاد عمل هم بکند.(۱۳۹۳)
بنابراین، اگر در مقابل هراس‌افکنی دشمن، به معنای واقعی کلمه معتقد شدید که «حَسبُنَا اللهُ وَ نِعمَ الوَکیل» و به وظایفتان عمل کردید، پاسخ خدا این است: «فانقلبوا بنعمة من اللَّه و فضل ...» (آل‌عمران۱۷۴) (۱۴۰۱) منابع۱- تفسیر المیزان۲- تفسیر نمونه۳- تفسیر نور۴- بیانات مقام معظم رهبری
07:52 - 25 مرداد 1403
1 پاسخ