امام جواد علیه السلام:مولود با برکت اعظم
بنیان مردمسالاری دینی با استقلال وجودی فقاهت شیعی
امام رضا علیه السلام توانستند جدایی حقیقت ولایت دینی را از حکومت جور بنی عباس روشن نمایند. مأمون هم پس از شکست در واقعه ولایتعهدی امام رضا علیه السلام؛ به دنبال آن شد که وجود نهاد خلافت را دلیل و نشانه دینی بودن جامعه و مشروع بودن زندگی قلمداد کند و فقه مبتنی بر خلافت را شکل دهد. با تزویج دخترش به امام جواد علیه السلام می خواست قداست فقهی مقام عصمت را مصادره کند و در خدمت مرجعیت فقهی نهاد خلافت قرار دهد. اما برعکس، وجود مقدس امام جواد علیه السلام و سیره و مناظرات فقهی ایشان باعث شد که قداست ذاتی فقاهت، بیشتر تثبیت و معلوم شود. امام جواد علیه السلام مرجعیت فقهی را که بنی عباس برای خود تدارک دیده بود، به چالش کشیدند و هویت و شخصیت مستقلی را برای فقاهت اسلامی مطرح کردند. عبور از فقه الخلافه صورت گرفت و عدم وابستگی فقاهت به نهاد خلافت تبیین شد. به این ترتیب امکان حیات اجتماعی فقاهت شیعی مستقل از وابستگی به قدرتهای دنیوی هرچند به ظاهر مقدس تأمین گردید که به نوبه خود بنیان مردمسالاری دینی را تدارک می کرد. امام جواد علیه السلام راه حق را از باطل جدا کردند و با عصای موسوی خود، دریاهای ظلمت را شکافتند. پدر بزرگوارشان در مورد ولادت ایشان فرمودند: «این مولود، مولودی است که در اسلام، پربرکت تر از او برای شیعیان ما زاده نشده است».
22:19 - 20 دی 1403
1 واکنش
294 بازدید
1 پاسخ