بزنید به یاد مادر
این سرزمین هزاران سال است که مدیون مادرانِ فداکار است؛ پس به یاد این مادران بزنید که خوب میزنید.
اگر دیروز برای ایستادن با زبان کودکانه «یا علی» میگفتیم و امروز در زیر موشک و بمباران «علیوار» ایستادهایم فقط به لطف «مادر» است. مادرانی که ما را با نام علی، زندگی علی، آئین علی و راه علی آشنا کردند و آموختند تا امروز «حب علی» چنان در جان ما نفوذ کند که همچون شیر پای خاکمان بمانیم و نگذاریم جولانگاه کفتارها شود.شیرمردان غیوری که میدانند ممکن است شیشه عمرشان به دست ابنملجمهای زمانه شکسته شود اما باز هم به سمت محرابِ دفاع از وطن میروند، حاصل پرورش در دامان پاک مادران این سرزمین هستند.شیرزنانی که به زندگی سخت بعد از همسر تَن میدهند اما وطن نمیدهند حاصل تربیت در آغوش مادرانی هستند که میدانند «حب الوطن من الایمان».بعضی از مادران ایران جانِ ما، این روزها غم را با تمام وجود در آغوش گرفتهاند تا مبادا رها شود و بر سر خانه دیگری بنشیند مثل مادری که هشت شهید هدیه داد تا زنی دیگر غم فرزند نبیند.غم فرزند، جانکاه است پس چه چیزی میتواند سطح این غم را چنان پایین بیاورد که جای شیون، لبخند را میهمان چهره کند؟! آنچیز اگر «عشق» نیست پس چیست؟! عشقی که در تار و پود آدمی چُنان رخنه کرده باشد که از خویشتنِ خویش بگذرد. عشقی که «خدا اول و آخر است».
مادران این سرزمین عاشقند و همه جوره پای این عشق ماندهاند. مادرانی که زندگیمان را با اهل بیت عجین کردهاند؛ چه آن زمان که خواب را در خانه جا میگذاشتیم و دست در دست مادر در مراسم شبهای قدر مساجد محله شرکت میکردیم و «بِعلیٍّ بِعلیٍّ بِعلی (ع)» میگفتیم و چه آن زمان که بوی آشِ نذری مامان در روز تاسوعا و عاشورای حسینی تمام وجودمان را پُر میکرد؛ همه و همه به برکت مادر است، این شاهکار خلقت خداوند. مادری که میگوید:« هر سه پسرم را در راه خدا و اسلام فدا میکنم حتی اگر خودم و دخترم از غم دوری آنها بمیریم». این مادران به این خاک روح بخشیدهاند، جان بخشیدهاند. سختی کشیدهاند تا ایران گوهری تابان شود.
مادرانی که ارثیه فاطمه زهرا را بر دورشان همچون زرهای پولادین بستند تا مبادا تیر تردید به آنها اصابت کند و در این روزهای سرنوشتساز پا پس بکشند؛ مبادا زینب(س) را فراموش کنند و جان عزیزان خود را برتر از جان دیگران ببینند؛ مبادا داستان عقیله بنیهاشم را در ۱۴۰۰ سال پیش جا بگذارند.این سرزمین هزاران سال است که مدیون مادرانِ فداکار است؛ پس به یاد این مادران بزنید که خوب میزنید. موشکهایتان را به نام مادر مزین کنید و به قلب کفر و ظلم بفرستید تا قلب مادران آرام گیرد. قدرها، خیبرشکنها، شاهدها و ... را با رمز «جانم فدای مادر» شلیک کنید تا ظالمان در آتش خشم مادران غم دیده ما چنان بسوزند که هرگز زنان این سرزمین کهن را فراموش نکنند. بزنید به نام مادر به یاد مادر.
12:59 - 18 فروردین 1405