حمله آمریکا به ایران: شاید شنیده نشدن صدای انفجارها موضوع مهمی را بیان میکند!
مدتی قبل در اوایل حمله اسراییل به ایران در مقالهای توضیح دادم که «چرا اسراییل عاشق توافق میان ایران و آمریکاست» و در آنجا به فرایند لیبیسازی ایران از طریق «دیکته کردن توافق از طریق توسل به زور» اشاره کردم، اندکی بعد رهبر معظم انقلاب نیز در سخنرانی دومشان به #صلح_تحمیلی اشاره کردند که نشان میداد آن تحلیل به جا بوده است، منتهی امروز که آمریکا رسما به ایران حمله کرده است آیا از آن زمان عبور کردهایم؟ آیا خطر گزینهی صلح تحمیلی با امریکا کاملا کنار رفته است؟ متاسفانه پاسخ منفی است! آمریکا بامداد امروز ۱ تیر ۱۴۰۴ به تاسیسات فردو حمله کرد، اما در یک حرکت مشکوک این حمله را ظاهرا به صورت محدودی انجام داده است، تا حدی که بسیاری از افراد محلی حتی صدایی از آن را هم نشنیدند... عملی که احتمالا بدون مقصود به خصوصی انجام نشده است!قبلا کارشناسان مختلف و حتی رسانههای آمریکایی که متخاصم ایران هستند همگی اذعان کرده بودند که حتی بمبهای سنگرشکن امکان نابودی فردو را ندارند، بنابراین امریکا در این حمله به جای اینکه تلاش بیهوده برای بالابردن سطح تخریب انجام دهد، سطح تخریب را تا حد ممکن پایین آورده تا بتواند در قوای تصمیمگیری افراد تاثیرگذار در ایران اختلال و اشتباه محاسباتی ایجاد کند!امروز آنقدر پاسخ ندادن ایران به حملهی آمریکا برای آمریکا مهم هست که قطعا تمام نظام رسانهای تبلیغاتی و سیاسی خود را برای دستیابی به آن و مخصوصا برای اثرگذاری بر افکار عمومی خواهد گذاشت.البته باید باز هم منتظر تصمیم قطعی و نهایی از سوی رهبر عزیزمان باشیم، اما از نگاه این حقیر، امروز دیگر مهم نیست میزان خسارت وارده به فردو کم بوده است یا زیاد، و اگر واقعا هم کم بوده این احتمالا یک حقهی آمریکاییست، و همین که آمریکا به خودش اجازه تجاوز به ایران را داده است یعنی درصورت پاسخ ندادن ایران مستقیما به آمریکا (و نه صرفا به اسراییل)، مچ کشور در مقابل زور پایین آمده و پروژهی لیبیسازی ایران با موفقیت کلید خورده و در آینده نه چندان دور باید منتظر همان سرنوشت و همان خرابیهای فاجعهآمیز که بر سر لیبی آمد در کشورمان ایران باشیم.
19:49 - 1 تیر 1404