سومین مهمان اسرارآمیز از بیرون منظومه شمسی+ عکس

دنباله‌دار میان‌ستاره‌ای با منشأیی ناشناخته در حال عبور از منظومه شمسی است و پرسش‌های تازه‌ای درباره منشأ آن برانگیخته است.
به گزارش گروه علم و پیشرفت خبرگزاری فارس به نقل از یورونیوز، در تاریخ ۱۰ تیر، گروهی از اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ جست‌وجوی «اَتلاس» در شهر ریو هورتادو در شیلی، جسمی کم‌نور و بسیار سریع را کشف کردند که هیچ شباهتی به اجرام شناخته‌شده نداشت. این کشف که اکنون به‌طور رسمی با نام «۳آی/اَتلاس» (C/2025 N1) شناخته می‌شود، سومین جرم میان‌ستاره‌ای تأییدشده پس از «اوموآموا» در سال ۲۰۱۷ و «۲آی/بوریسوف» در سال ۲۰۱۹ است. این دنباله‌دار از جایی بیرون از منظومه شمسی وارد شده و فرصتی نادر را برای دانشمندان فراهم کرده تا ماده‌ای را بررسی کنند که از دنیایی دیگر آمده است.ناسا در مشاهدات تازه خود در پچهارشنبه، ۸ آبان ۱۴۰۴ تأیید کرد که این جرم در واقع یک دنباله‌دار است نه سیارک، زیرا دارای هسته‌ای یخی و هاله‌ای از غبار و گاز است که به آن «کُما» می‌گویند. این ویژگی‌ها نشان می‌دهد که «۳آی/اَتلاس» از ترکیبات منجمد ساخته شده و هنگام نزدیک‌شدن به خورشید بخار و ذرات آزاد می‌کند. نام آن نیز از سه بخش تشکیل شده: «۳» به‌معنای سومین جرم میان‌ستاره‌ای، «آی» مخفف «میان‌ستاره‌ای»، و «اَتلاس» به‌افتخار سامانه‌ای است که آن را کشف کرد.
آنچه این جرم را خاص می‌کند، منشأ آن است. مسیر و سرعت آن نشان می‌دهد که در مدار خورشید گرفتار نیست، یعنی از سامانه‌ای ستاره‌ای دیگر آمده و به‌صورت تصادفی وارد منظومه ما شده است. بنا بر اعلام ناسا، تصویر ثبت‌شده توسط تلسکوپ فضایی «هابل» در ۳۰ تیر ۱۴۰۴، این دنباله‌دار را در فاصله حدود ۴۴۶ میلیون کیلومتری نشان می‌دهد. محاسبات علمی حاکی است که «۳آی/اَتلاس» با سرعتی بیش از ۲۰۰ هزار کیلومتر در ساعت (حدود ۶۱ کیلومتر در ثانیه) در حرکت است و با نزدیک‌شدن به خورشید، این سرعت بیشتر می‌شود. مدار آن «هایپربولیک» است؛ یعنی خیلی سریع‌تر از آن است که در میدان گرانش خورشید به دام بیفتد و پس از عبور، از سوی دیگر منظومه شمسی خارج خواهد شد. نزدیک‌ترین فاصله آن از زمین حدود ۲۷۰ میلیون کیلومتر برآورد شده است.بیشتر دانشمندان این دنباله‌دار را پدیده‌ای طبیعی می‌دانند، اما «اوی لُب»، اخترفیزیک‌دان دانشگاه هاروارد، نظری متفاوت دارد. او در چارچوب پروژه‌ای به نام «گالیله» که به بررسی نشانه‌های فناوری‌های فرازمینی می‌پردازد، پیشنهاد کرده که شاید این جرم، نوعی فناوری بیگانه یا کاوشگر مصنوعی باشد. لُب در چند مقاله در رسانه «مدیوم» نوشته که باید احتمال مصنوعی بودن آن نیز بررسی شود، زیرا درخششش ممکن است ناشی از تولید نور درونی باشد نه بازتاب نور خورشید. او حتی هشدار داده که اگر این فرضیه درست باشد، پیامدهای آن برای بشر می‌تواند بسیار مهم یا حتی خطرناک باشد.
ناسا اما این فرضیه را رد کرده و اعلام کرده که شواهد به‌وضوح نشان می‌دهد «۳آی/اَتلاس» همانند دنباله‌دارهای معمولی رفتار می‌کند. «تام استتلر»، دانشمند ارشد ناسا در زمینه اجرام کوچک منظومه شمسی، گفته است: «این جرم تمام ویژگی‌های یک دنباله‌دار را دارد، از جمله رفتار و ترکیب ظاهری آن.» خود اوی لُب نیز در یادداشتی جدید اذعان کرده که ساده‌ترین و منطقی‌ترین توضیح این است که «۳آی/اَتلاس» یک دنباله‌دار طبیعی است و هدف او تنها طرح پرسش و حفظ روحیه کنجکاوی علمی بوده است.بر اساس محاسبات ناسا، این دنباله‌دار در حدود ۸ آبان ۱۴۰۴ به نزدیک‌ترین نقطه خود نسبت به خورشید خواهد رسید، در فاصله‌ای حدود یک و چهار دهم واحد نجومی (حدود ۱۳۰ میلیون مایل)، یعنی کمی درون مدار سیاره مریخ. انتظار می‌رود در اوایل آذر ۱۴۰۴ و پس از آنکه از پشت خورشید بیرون بیاید، دوباره از زمین با تلسکوپ‌های زمینی قابل مشاهده شود. اخترشناسان امیدوارند داده‌های به‌دست‌آمده از این عبور، درک ما از مواد اولیه منظومه‌های دیگر را گسترش دهد.#فضا #ستاره #فضایی #تلسکوپ----------------آخرین رویدادهای مهم فناوری را در صفحه اصلی علم و پیشرفت بخوانید.
20:51 - 12 آبان 1404

0 بازدید